|
De Wereld van Morgen BIJBEL STUDIE CURSUS DE SLEUTEL TOT BIJBEL PROFETIE! Les 4
Auteur ..............................John H. Ogwyn Nederlandse Uitgave: Wereld van Morgen http://www.wereldvanmorgen.org Eveneens voor adresveranderingen. Verenigde Staten: P.O. Box 3810, Charlotte, NC 28227-8010, U.S.A. Tel.: 704 844-1970. Fax.:704 841-2244. http://www.lcg.org http://www.tomorrowsworld.org De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus heeft geen abonnementsprijs. Deze gratis uitgave is mogelijk gemaakt door de tienden en giften van de leden van de Levende Kerk van God en door anderen, die ervoor gekozen hebben medewerkers te worden met ons in het verkondigen van Het ware Evangelie van Christus aan alle volkeren. Bijdragen worden dankbaar aanvaard en zijn in Nederland aftrekbaar van de belastingen. De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus wordt gepubliceerd door the Living Church of God. 2301 Crown Centre Drive Charlotte, NC 28227. © Living Church of God. BC4 Uitgave 1.2, januari 2004. ©2004 LEVENDE KERK VAN GODAlle rechten voorbehouden. Dit boekje mag niet verkocht worden. Alle aanhalingen zijn uit de NBG-bijbelvertaling. • • • • • • • Inhoud
• • • • • • • Van De Uitgevers...
Dit was de situatie, waarin Mozes zich bevond toen Israël legerde in de vlakten van Moab, in het zicht van het Beloofde Land. Mozes begon de reeks waarschuwingen en aanmaningen, die het boek Deuteronomium vormen toen het volk verzameld was aan het begin van de elfde maand in het 40ste jaar na het vertrek uit Egypte. Na het volk diverse keren te hebben toegesproken tekende Mozes alles op wat hij hun gezegd had en overhandigde de gehele Thora aan de Levitische priesters om dit naast de Ark van het Verbond te houden (Deuteronomium 31:24-26). Dit was het begin van onze geschreven Bijbel. Een hoofdthema, dat door het boek Deuteronomium heen loopt heeft betrekking op het belang van het herinneren van wat God voor Zijn volk gedaan heeft. Het volk werd herhaaldelijk gewaarschuwd sommige dingen niet te vergeten. Zij moesten Gods Wet gedenken. Zij moesten zich herinneren hoe God voor hen zorgde tijdens de jaren in de wildernis en zij moesten onthouden, dat God de bron is van de materiële zegeningen, die zij zouden erven in hun nieuw land. Ondankbaarheid is wellicht de meest algemene van zonden. Mozes gaf het oude Israël, de voorvaders van de moderne Engelse - Saksische - Keltische volken, een strenge waarschuwing over deze zonde en de consequenties: "Neem u ervoor in acht, dat gij de Here, uw God, niet vergeet door zijn geboden, zijn verordeningen en zijn inzettingen, die ik u heden opleg, te verwaarlozen, opdat, wanneer gij eet en verzadigd wordt, goede huizen bouwt en die bewoont, uw runderen en kleinvee zich vermenigvuldigen en uw zilver en goud zich vermeerderen, ja, al wat gij hebt, zich vermeerdert, uw hart zich niet verheffe, en gij de Here, uw God, vergeet, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heeft, die u deed gaan door de grote en vreselijke woestijn, met vurige slangen en schorpioenen en dorstig land zonder water; die uit de harde rots voor u water te voorschijn deed komen, die u in de woestijn met het manna voedde, dat uw vaderen niet gekend hebben, om u te verootmoedigen, u op de proef te stellen en u ten laatste wel te doen. Zeg dan niet bij uzelf: mijn kracht en de sterkte mijner hand heeft mij dit vermogen verworven. Maar gij zult aan de Here, uw God, denken, want Hij is het, die u kracht geeft om vermogen te verwerven, ten einde het verbond gestand te doen, dat Hij uw vaderen gezworen heeft, zoals dit heden het geval is".(Deuteronomium 8:11-18). Nooit heeft een groep mensen meer materiële zegeningen gekregen dan de Amerikanen en volken van Britse afkomst. Bijbelprofetie legt uit waarom, zoals U kunt lezen in ons boekje, Wat ligt in het vooruitzicht voor Amerika en Brittannië?, dat op aanvraag GRATIS aan U wordt toegezonden. Jammer genoeg hebben wij op deze zegeningen gereageerd door onze kinderen te vermoorden, het begaan van seksuele perversies en het verheerlijken van materialisme. Zoals Mozes waarschuwde gaan wij een tijd tegemoet van zware nationale bestraffing, omdat wij onze Schepper en Zijn Wetten vergeten zijn. • • • • • • • Over onze voorpagina: • • • • • • • GEOPENBAARD - DE SLEUTEL TOT BIJBELPROFETIE!
Het begrijpen van de identiteit van de moderne volken, die genoemd worden in die oude profetieën, is de sleutel om die zelfde profetieën vandaag betekenis te geven! Geloof het of niet, maar veel van de Bijbelprofetie gaat feitelijk terug naar de oude beloften, die God aan Abraham (Abram) maakte! Zonder begrip van de vèrstrekkende inhoud van die beloften kunnen wij vandaag de dag profetie niet ten volle begrijpen. In Genesis 11 maken wij kennis met Abraham, de man die gehoor gaf aan Gods oproep om Babylon te verlaten. Door de rest van zowel het Oude als het Nieuwe Testament heen is de aandacht gericht op het gevolg van de relatie van Abraham met God. Abraham wordt zowel de "vriend van God" (Jacobus 2:23) als de "vader van allen, die geloven" (Romeinen 4:11) genoemd. De beloften, die God maakte aan Abraham zijn het fundament van Gods plan! Alle toekomstige verbonden zijn een gevolg van het verbond, dat God maakte met Abraham in Genesis 17. Het verbond op de Sinaï werd gemaakt met de 12 stammen, die afstammen van Abrahams kleinzoon Jakob, wiens naam werd veranderd in Israël. God had de erfenis van het "Beloofde Land" reeds gegarandeerd aan de afstammelingen van Abraham (Genesis 15:13-21). Dit was niet aan de orde op de berg Sinaï. Volgens Exodus 19:5-8 legde God een verbond voor, waarbij de kinderen van Israël de kans werd gegeven om een koninkrijk van priesters te worden en een heilig volk. Later lezen wij over twee individuele verbonden; het verbond met David en het verbond met Levi genoemd. Zowel David als Levi waren afstammelingen van Abraham en deze verbonden waren gevolgen van beloften, die God maakte aan Abraham.
Zelfs het Nieuwe Verbond, voorspeld in Jeremia 31:31-34 en Ezechiël 11:19-20 en aangekondigd door Jezus Christus (Maleachi 3:1; Markus 1:14), moest gesloten worden met afstammelingen van Abraham. De Apostel Paulus legt in Galaten 3:29 uit dat "Indien gij nu van Christus zijt, dan zijt gij zaad van Abraham, en naar de belofte erfgenamen". Met andere woorden, alle ware Christenen worden als geestelijke afstammelingen van Abraham beschouwd. Galaten 3:8, 16 legt uit, dat deze belofte betrekking heeft op Jezus, de Messias, die via Zijn menselijke afkomst van Abraham afstamde. Er zijn verschillende beloften gemaakt aan Abraham. De werkelijke komst van de Messias, de grootste belofte van de Bijbel, was gebaseerd op Gods verbond met Abraham. In Genesis 22:18 werd aan Abraham gezegd, dat door zijn zaad de gehele mensheid zou worden gezegend. In deze les zullen wij de beloften, die aan Abraham gemaakt werden, onderzoeken, hetgeen fundamenteel is voor begrip. Welke beloften zijn fysiek en welke zijn geestelijk? LES 4, DEEL 1 De Roeping van Abraham In Genesis 11 maken wij kennis met Abraham en de rest van de Bijbel handelt over het verhaal van Abrahams familie.
Vele profetieën in de Bijbel zijn van belang voor de toekomst van de nakomelingen van Abraham. Profetieën over bestraffing en toekomstig herstel bij de komst van de Messias vullen boeken, zoals Jesaja, Jeremia, Ezechiël, Hosea, Amos en Micha. Al deze profetieën voor de eindtijd zijn slechts te begrijpen, als wij weten waar de tegenwoordige nakomelingen van Abraham zijn gevestigd. Het is duidelijk, dat deze profetieën naar meer dan alleen het Joodse volk moeten verwijzen, omdat zij niet alle beloften, die aan Abraham gemaakt werden, hebben ontvangen. Behalve de geestelijke belofte van verlossing voor de hele mensheid door de Messias waren er ook beloften van fysieke erfenis van rijkdom en grondgebied voor de nakomelingen van Abraham. Per slot van rekening zou hij de vader worden van vele volken en zijn nakomelingen zouden de poorten van hun vijanden bezitten (Genesis 22:17). De meeste mensen en vele bijbelgeleerden beschouwen de termen Israël en Juda verwisselbaar. Door deze verwarring van termen worden de meeste Oudtestamentische profetieën over Israël totaal verkeerd begrepen. Israël is de nieuwe naam, die God gaf aan Jakob in Genesis 32:28 na zijn worsteling, die de hele nacht duurde. Jakob toonde zich vasthoudend en kreeg een naam, die "heerser met God" betekent: Jakob had 12 zonen en uit deze zonen ontstonden de 12 stammen van Israël. Israël verwijst in bepaalde verbanden naar alle nakomelingen van Jakob. Juda was één van de 12 zonen van Israël en van zijn naam is het woord Jood afgeleid. In de dagen van de profeet Samuël verlangde het volk een koning. God gaf hun Saul als hun eerste koning. Na een regering van 40 jaar (Handelingen 13:21) volgde koning David hem op. Na Davids dood kwam zijn zoon Salomo op de troon in Jeruzalem. Aan het einde van Salomons regering deed zich een gebeurtenis voor met vèrstrekkende verwikkelingen. Een delegatie kwam naar de zoon van Salomo, Rehabeam en vroeg vermindering van de hoge belastingtarieven van zijn vader. Rehabeam verwierp de wijze raad van de oudere mannen, maakte dreigende verklaringen tegen de delegatie en sloeg een opstand tegen zijn regering neer ( 1 Koningen 12:1-8). De noordelijke tien stammen kozen Jerobeam, de zoon van Nebat uit als hun koning en stichtten een onafhankelijk koninkrijk (verzen 20-25). De zuidelijke 2 stammen van Juda en Benjamin (later voegden zich de meeste Levieten erbij) bleven trouw aan Salomons zoon, Rehabeam, die in Jeruzalem regeerde. De boeken 1 en 2 Koningen vermelden het verhaal over de rivaliserende koninkrijken van Israël en Juda van de daarop volgende 200 jaar. Soms waren zij samen verbonden en vaak vochten zij tegen elkaar. De allereerste keer, dat het woord Jood in het Oude Testament wordt gebruikt, verwijst het in feite naar een oorlog tussen de Joden en Israël ( 2 Koningen 16:5-6). Omstreeks 721 vC. werd Israël in gevangenschap genomen door de Assyrische legers en gevestigd in het gebied tussen de Zwarte en de Kaspische Zee. Toen Assyrische legers uiteindelijk Juda binnen vielen kwam God tussenbeide als gevolg van de hartgrondige gebeden van koning Jechizkia en werd het Joodse volk gespaard. Meer dan 100 jaar later echter vielen de Babyloniërs het zuidelijke koninkrijk Juda binnen onder koning Nebukadnessar. Omstreeks 586 vC. werd Jeruzalem verwoest en werd de tempel verbrand. De Joden werden gevangen genomen en naar Babylon gebracht. Later, ongeveer 70 jaar na de eerste inval van Nebukadnessar, in de dagen van de Perzische koning Cyrus, begonnen de Joden terug te keren naar Jeruzalem. Deze terugkeer, geleid door Zerubbabel herstelde de Joodse natie. De tien stammen van Israël echter keerden nooit terug naar hun land in het Midden Oosten. Zij gaan verloren in de geschiedenis en worden bekend als de "tien verloren stammen". Waar zijn die tien stammen nu? LES 4, DEEL 2 Fysieke en Geestelijke Beloften - Begrijp het Verschil De algemeen bestaande leerstelling in de belijdende Christelijke wereld is, dat alle beloften, die aan Abraham werden gemaakt, helemaal vervuld waren in Christus. In dit gedeelte zullen wij het juiste karakter van de beloften onderzoeken en kijken of zij beloften insluiten aan Abrahams fysieke nakomelingen - beloften, die betrekking hebben op nationale en materiële zegeningen.
Let op wat de duidelijke leerstelling van de Bijbel is over dit meest onbegrepen onderwerp.
Tegenwoordig denken vele belijdende Christenen, dat je slechts hoeft te "geloven". Is dit voldoende om behoud te verkrijgen? De Apostel Jakobus zei dat "... geloven de boze geesten ook en zij sidderen". (Jakobus 2:19), waarmee hij openbaart, dat "slechts geloven" niet voldoende is! Abraham was een voortreffelijk voorbeeld van waar geloof. Zijn geloof was levend en bezat twee voortreffelijke karakteristieken: geloof en gehoorzaamheid. Deze eigenschappen zijn voor een ieder van belang om geestelijk te groeien. In Genesis 12 openbaart God, dat het tijd was om met Zijn volk - Israël - te beginnen door Abraham. "De Here nu zeide tot Abram: Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders huis naar het land, dat Ik u wijzen zal;" (Genesis 12:1). God beloofde Abram te zegenen en hem tot een groot volk te maken. Dit verzoek was niet zo eenvoudig als het klinkt. Abram moest zijn familie en het huis van zijn vader verlaten en naar een ver land reizen. Hij had God kunnen tegenspreken en protesteren. Per slot van rekening was Babylon het centrum van de samenleving, handel en gerief. Waarom zou hij de beschaving verlaten en ronddwalen in tenten in het afgelegen gebied Kanaän? Het is opmerkelijk, dat Abram niet in opstand kwam of weigerde. Hij gehoorzaamde God eenvoudig. "Toen ging Abram, zoals de Here tot hem gesproken had, en Lot ging met hem" (Genesis 12:4). Hij ging weg, niet wetende waar hij naar toe ging. Hoe dan ook, overtuigd door Gods woord, "...want hij verwachtte de stad met fundamenten, waarvan God de ontwerper en bouwmeester is". (Hebreeën 11:10). Vanaf het eerste begin van Abrahams roeping waren geloof in en gehoorzaamheid aan Gods woord de twee bepalende karakteristieken van zijn geloof. "Toen leidde Hij (God) hem (Abram) naar buiten, en zeide: Zie toch op naar de hemel en tel de sterren, indien gij ze tellen kunt; en Hij zeide tot hem: Zo zal uw nageslacht zijn. En hij geloofde in de Here, en Hij rekende het hem toe als gerechtigheid". (Genesis 15:5-6). De rechtvaardigheid van Abram was in overeenstemming met het geloof in Gods woord en ondersteund door gehoorzaamheid, "...omdat Abraham naar Mij geluisterd en mijn dienst in acht genomen heeft: mijn geboden, mijn inzettingen en mijn wetten". (Genesis 26:5). In gehoorzaamheid aan God besneed Abraham zichzelf op de leeftijd van 99 jaar en alle mannen van zijn huishouding als teken van het verbond, dat God met hem maakte (Genesis 17:23). De Apostel Paulus verwijst naar dit teken als een "zegel der gerechtigheid van dat geloof", dat Abraham reeds voor zijn besnijdenis toonde. Hij was niet alleen de fysieke "vader" van de besnedenen, Israël, maar door geloof en voorbeeld is hij "vader van al degenen, die geloven", hierdoor aantonend dat behoud komt door geloof in Jezus Christus, die later zou komen (Romeinen 4:11). Hierom wordt naar Abraham verwezen als de "vader van de gelovigen". De meest grondige test van Abrahams geloof deed zich voor toen hem werd gevraagd zijn enige zoon, Isaak als brandoffer op te offeren. "Hierna gebeurde het, dat God Abraham op de proef stelde. Hij zeide tot hem: Abraham, en deze zeide: Hier ben ik. En Hij zeide: Neem toch uw zoon, uw enige, die gij liefhebt, Isaak, en ga naar het land Moria, en offer hem daar tot een brandoffer op een der bergen die Ik u noemen zal. Toen stond Abraham des morgens vroeg op, zadelde zijn ezel, en nam twee van zijn knechten met zich, benevens zijn zoon Isaak; hij kloofde hout voor het brandoffer, begaf zich op weg en ging naar de plaats, die God hem genoemd had". (Genesis 22:1-3). Weer geloofde en gehoorzaamde Abraham " overleggende, dat God bij machte was hem (Isaak) zelfs uit de doden op te wekken...". (Hebreeën 11:18). Deze karakteristieken zonderden Abraham af als een unieke dienaar en vriend van God (Jakobus 2:23). Alle ware Christenen, die "in de voetstappen lopen" van Abrahams geloof zijn gerechtvaardigd door geloof. Het is een levend geloof, dat "geestelijk" Babylon verlaat en zich onderwerpt aan de weg van God. Na bekering, doop en het ontvangen van Gods Geest, worden wij de verwekte zonen van God, "van het zaad van Abraham" en "erfgenamen (van eeuwig leven) naar de belofte", gegeven aan gelovige Abraham. De geestelijke belofte aan Abraham met betrekking tot Jezus Christus, dat wij behoud ontvangen door Christus, is bij de meeste Christenen welbekend. Slechts weinigen echter begrijpen waarlijk wat behoud echt is. LES 4, DEEL 3 De Zegeningen van het Eerstgeboorterecht en de Scepter Belofte Het geboorterecht is iets, waar iemand aanspraak op heeft door recht van geboorte. In het boek Genesis lezen wij over het erven van het "eerstgeboorterecht" van Isaak, Jakob en Jozef. Wat brachten de beloften van de geboorterecht zegeningen precies met zich mee? Behalve het geboorterecht lezen wij over de belofte van een lijn van koningen, de belofte van een eeuwigdurende scepter, die zou komen door Juda. Wij moeten onderzoeken wat de Bijbel leert over de aard van elk van deze beloften. Kunnen wij tegenwoordig de ontvangers van die zegeningen identificeren?
Geen volk in de geschiedenis van de wereld heeft Gods zegeningen ervaren, die Hij Abraham beloofde, op de manier zoals het Amerikaanse en Britse volk dat heeft. Verrezen uit betrekkelijke onbekendheid aan het begin van de negentiende eeuw, kwamen de Engelstalige volken tot totale overheersing van de hele wereld in de volgende 200 jaar. Brittannië kwam in het bezit van een imperium, dat meer dan een kwart van de landoppervlakte van de wereld en haar bewoners omvatte. Het bezat praktisch elke strategische zeepoort in de wereld en was in een positie om het komen en gaan van anderen te controleren. In 1803 kwamen de Verenigde Staten in het bezit van Louisiana voor de prijs van ongeveer 25 cent per ha. Het grootste deel van de binnenlanden van de Verenigde Staten was hierbij inbegrepen; een gebied, dat "de graanschuur van de wereld" werd genoemd. De landbouwproductie van de Verenigde Staten, Canada, Australië en Nieuw Zeeland heeft het totaal van de rest van de wereld overweldigd. De uitgestrekte graslanden voor vee en schapen, die onze landen bezitten, zijn werkelijk opmerkelijk. De opbrengst van tarwe, koren en andere granen ligt op een schaal, dat ongekend is, evenals de onmetelijke rijkdom aan delfstoffen, bestaande uit kolen, ijzer en koper, alsook aardolie, goud en diamanten. De zegeningen van de eerstgeboorte, beloofd aan Abraham en zijn nakomelingen zijn vervuld in de Engelstalige naties. Geen ander land kan zelfs bij benadering wedijveren met hun overvloed. Is God een Aannemer des Persoons?
Zo ongelofelijk als het klinkt, sommigen zijn zo ver gegaan om God te beschuldigen van rassenhaat. Hoe dan ook onze Vader in de Hemel is geen racist! Hij "is rechtvaardig in al Zijn wegen" (Psalm 145:17), "...die geen partijdigheid kent...en de vreemdeling liefde bewijst...". (Deuteronomium 10:17-18; Handelingen 10:34), "....want Hij laat zijn zon opgaan over bozen en goeden en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen" (Matteüs 5:45). Het was Gods doel om zegeningen te geven aan alle volken (Genesis 12:2-3). Het oude volk Israël was een soort "eersteling" van de volken van deze wereld (Jeremia 2:3); het begin van wat God wilde doen voor de gehele mensheid (Deuteronomium 4:5-8). Als Israël Gods wetten ter harte had genomen zouden naburige landen Gods weg omarmd hebben en zodoende een ware fysieke utopie scheppen, die zich over de wereld zou hebben verspreid. Maar Israël keerde God de rug toe - kwam in opstand tegen Zijn Wet. Vanwege de gruwelen van het volk liet God Assyrië en Babylon toe Israël te straffen door het gevangen te nemen. Toen Christus kwam keken de Joden uit naar een Messias, die hen zou verlossen van de onderdrukkende Romeinse bezetting en het Koninkrijk Israël zou herstellen. Jezus Christus werd geboren om koning te worden (Lucas 1:31-33) en zal bij Zijn tweede komst een verstrooid Israël verzamelen uit gevangenschap (Jesaja 11:10-12). Hij vestigt Zijn hoofdkwartier in Jeruzalem en Hij zal de 12 stammen van Israël in hun eigen land vestigen om een licht te zijn voor de rest van de wereld. Jezus kwam echter niet alleen om Israël te verlossen, maar ook om de hele mensheid te verlossen en Zijn Kerk te bouwen - geestelijk Israël (Matteüs 16:18; 1 Petrus 2:9-10). Die waarheid biedt onmetelijke troost en hoop aan ieder mens. God is niet onder de indruk van de rijken, de machtigen of de intellectuelen van deze wereld (1 Korintiërs 1:26-28). Ook heeft niemand bijzondere toegang tot Hem, vanwege ras, maatschappelijke positie of geslacht. "...Inderdaad bemerk ik, dat er bij God geen aanneming des persoons is, maar onder elk volk is wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig," (Handelingen 10:34-35). Want "hierbij is geen sprake van Jood of Griek, van slaaf of vrije, van mannelijk en vrouwelijk: gij allen zijt immers een in Christus Jezus...en naar de belofte erfgenamen" (Galaten 3:26-29). LES 4, DEEL 4 Wat is het Vooruitzicht voor het Hedendaagse Huis van Israël?
Het is duidelijk, dat in deze laatste dagen de Angelsaksische - Keltische volken, de Verenigde Staten en het Britse Gemenebest, die de grootste koloniserende volken waren, de rijkste delen van de aarde hebben geërfd.
"Grote Verdrukking" Het lijkt, dat week na week, ergens op deze planeet ziekmakende rampen gebied na gebied in hun greep hebben. Wij lezen erover in onze kranten. Wij zien het op televisie. Beelden over hongersnood, oorlog, natuurrampen en ongelukken etsen onze tv. schermen en doorboren dagelijks ons hart. Deze tijd is echter slechts het "begin der smarten" - een voorloper van een wereldomvattende catastrofe, door Jezus Christus de "grote verdrukking" genoemd (Matteüs 24:5-8, 21).
Nu U deze les heeft bestudeerd heeft U gezien, dat de identiteit van Efraïm en Manasse in de Bijbel is vastgesteld. God voorspelde, dat zij een koloniserend volk zouden zijn -"een jonge vruchtboom aan een bron; zijn takken stijgen boven de muur uit...". (Genesis 49:22)-. "ook hij zal tot 'een volk' worden en ook hij zal groot worden ...een 'volheid van volken' worden"(Genesis 48:19-10). God zei, dat zij gezegend zouden worden "met zegeningen des hemels van boven, met zegeningen van de watervloed, die beneden ligt, met zegeningen van de borsten en de moederschoot...". (Genesis 49:25). Gedurende de tijd, die naar het einde leidt, zouden zij als een onoverwinnelijke leeuw tussen de heidense volken zijn (Micha 5:8) Profetieën betreffende hun opkomst tot macht, nationale rijkdom en daarop volgende materiële zegeningen evenaren wat we tegenwoordig zien in de geschiedenis van Brittannië en de Verenigde Staten. God voorspelde echter ook een toekomstige tijd van dreigend onheil voor deze twee grote "broeder" volken. "Want zo zegt de Here: Angstgeschrei horen wij, schrik en geen heil...Wee, want groot is die dag, zonder weerga; een tijd van benauwdheid is het voor Jakob; maar daaruit zal hij gered worden...". (Jeremia 30:5-7; Daniël 12:1). De verdrukking zal een tijd zijn van Gods straf en goddelijke tuchtiging voor het schijnheilige volk van Brittannië en de Verenigde Staten. God, in Zijn barmhartigheid, wil dat de mensen zich bekeren van hun zonden. "Ik zal wegens al uw gruwelen aan u doen wat Ik nog nooit gedaan heb en nooit meer zo doen zal". (Ezechiël 5:9). "Daarom zal Ik u richten, huis Israëls, ieder naar zijn eigen wegen, luidt het woord van de Here Here. Bekeert u en wendt u af van al uw overtredingen, dan zal u dat niet een struikelblok tot ongerechtigheid worden". (Ezechiël 18:30). De profetie van Ezechiël, geschreven voor onze tijd aan het tegenwoordige Efraïm en Manasse, openbaart het schrikaanjagende spookbeeld van hongersnood, ziekte, oorlog en gevangenschap. Tweederde van de bevolking van deze naties zullen sterven door pestilentiën, hongersnood en oorlog en éénderde zal gevangen genomen worden (Ezechiël 5:12). Satan en zijn engelen zullen, nadat zij "op de aarde zijn geworpen" de ellende, die de wereld doormaakt, verhogen - daarbij worden alle volken getroffen. "...Wee de aarde en de zee, want de duivel is tot u nedergedaald in grote grimmigheid, wetende, dat hij weinig tijd heeft". (Openbaring 12:12). Zonder de tussenkomst van Christus "zou geen vlees behouden worden; doch ter wille van de uitverkorenen zullen die dagen worden ingekort". (Matteüs 24:22). De Vluchtweg
Merk de waarschuwing van Christus op aan Zijn discipelen - degenen door wie Hij Zijn Kerk zou bouwen. "Ziet toe op uzelf, dat uw hart nimmer bezwaard worde door roes en dronkenschap en zorgen voor levensonderhoud, en die dag niet plotseling over u kome, als een strik. Want hij zal komen over allen, die gezeten zijn op het oppervlak der ganse aarde. Waakt te allen tijde, biddende, dat gij in staat moogt wezen te ontkomen aan alles wat geschieden zal, en gesteld te worden voor het aangezicht van de Zoon des mensen". (Lucas 21:34-36). Zullen wij doorgaan met Gods wil te doen of zullen wij opgeven en loslaten? God zal een vluchtweg maken voor Zijn Kerk - de uitverkorenen. Zij zijn Gods trouwe volk, die ijver hebben om Zijn Werk te doen, die Zijn geboden onderhouden en wiens levens lichtende bakens zijn van Gods weg van leven. één van de voornaamste lessen van de geschiedenis is dat de mensheid zelden leert van haar fouten, Gods profetische uitspraken zijn "tot ons onderricht geschreven, opdat wij in de weg der volharding en van de vertroosting der Schriften de hoop zouden vasthouden". (Romeinen 15:4). Deze wetenschap over het verleden is belangrijk voor het begrijpen van Bijbel profetie. Vraag ons GRATIS boekje aan Wat is het vooruitzicht voor Amerika en Brittannië? om meer te leren over dit belangrijke onderwerp. Als onze ogen geopend zijn, kunnen wij de komende beslissende gebeurtenissen, die spoedig de mensheid op haar fundament zal schudden, begrijpen. God wil, dat Zijn volk voorbereid is.
Op dit ogenblik bereidt God een groep "geroepenen" voor, waar in het Nieuwe Testament naar verwezen wordt, als Zijn Kerk. Jezus Christus zei, dat Hij Zijn Kerk zou bouwen en dat deze nooit zou uitsterven (Matteüs 16:18). • • • • • • • Leest U al ons Engelstalig tijdschrift Tomorrow's World, waar profetie tot leven komt?• • • • • • • |