Auteur ..............................John H. Ogwyn
Hoofdredacteur..................Roderick C. Meredith
Redactie Chef.....................Richard F.Ames
Eindredacteur.....................William Bowmer
Hoofd Uitgeverij..................Gary F. Ehman
Vaste medewerker.............. Daniel Hall
Grafische vormgeving..........Donna Prejean
Distributie...........................Wayne Pyle

De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus heeft geen abonnementsprijs. Deze gratis uitgave is mogelijk gemaakt door de tienden en giften van de leden van de Levende Kerk van God en door anderen, die er voor gekozen hebben medewerkers te worden met ons in het verkondigen van Het ware Evangelie van Christus aan alle volkeren. Bijdragen worden dankbaar aanvaard en zijn in Nederland aftrekbaar van de belastingen.
(ABN-AMRO, Langstraat, Postbus 6, 6000 AA, Weert. Swift code: ABNANL2A, Rekeningnummer 44 85 77 712. T.n.v. Stichting Levende Kerk van God).

De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus wordt gepubliceerd door the Living Church of God. 2301 Crown Centre Drive Charlotte, NC 28227. © Living Church of God. Alle rechten voorbehouden. Nederlandse uitgave: Wereld van Morgen, Postbus 267, 6000 AG, Weert. Eveneens voor adresveranderingen.

BC22 Uitgave 1.0, januari 2004.

Alle aanhalingen zijn uit de NBG-bijbelvertaling.

• • • • • • •

• De Kracht van het Bidden Begrijpen
  
  
• De Richtlijnen van Christus Begrijpen
  
  
• Bidden in de Naam van Jezus
  
  
• Voorbeelden van Verhoord Gebed
  
  
• Verschillende Vormen van Gebed
  
  
• Sleutels tot Verhoord Gebed
  
  
• Kan Bidden Uw Leven werkelijk veranderen?
  
  
• Leer een Relatie met God op te Bouwen
  
  
• Lessen van het Wierook Altaar
  
  

• • • • • • •

Over onze voorpagina:
velen benaderen het bidden als een religieus ritueel, maar voor een ware Christen is het veel meer. Bidden is onze strikt persoonlijke communicatie met God. Wanneer wij bidden brengen wij onze noden, innige wensen en dankzegging onder woorden aan onze Schepper, die ons Zijn liefde en Zijn vrede geeft. (Filippenzen 4:6-7)

      Miljoenen mensen bidden regelmatig. Devote Moslims buigen vijf keer per dag in gebed naar Mekka. Hindoes en Boeddhisten hebben hun eigen vormen van gebed en construeren soms zelfs "gebedsrollen", die door de wind of een waterstroom worden rondgedraaid en waarvan wordt aangenomen, dat bij elke draai gebeden naar de hemel worden gezonden.

     Schokkend als het lijkt hebben de meeste traditionele Christenen geen beter begrip van bidden. Honderden miljoenen in de grootste "Christelijke" denominaties gebruiken rozenkransen om hun door herhaling opgezegde en uit het hoofd geleerde formules te tellen. Miljoenen denken, dat het Christelijk gebed voornamelijk bestaat uit het herhalen van "het Onze Vader" en andere voorgeschreven formules.

     Het is geen wonder, dat de meeste mensen geen echte antwoorden op hun gebeden ontvangen. Zij weten zelfs niet, hoe ze moeten bidden. Voor velen is bidden slechts een ritueel of een "succesvol tovermiddel". Maar de Bijbel is vol van richtlijnen over bidden en geeft vele voorbeelden van mannen en vrouwen, die een krachtig gebedsleven hadden.

     één van de meest diepgaande waarheden van de Bijbel is, dat God een gezin aan het opbouwen is. Op de bladzijden van de Bijbel introduceert Hij Zichzelf als onze Hemelse Vader. Jezus Christus wordt beschreven als onze Oudere Broeder en de Eersteling van vele broeders. Ons wordt gezegd, dat God vele zonen tot glorie brengt! Wij worden nu zelfs beschouwd als Zijn kinderen, die bij de opstanding wedergeboren zullen worden, dan niet uit het vlees, maar uit de geest. Wij zullen Hem dan gelijk zijn en Hem zien, zoals Hij is. (1 Johannes 3:1-2)

     Gezonde gezinnen hebben gezonde relaties. Aan de kern en de essentie van gezonde relaties liggen de kwaliteiten van liefde en vertrouwen. Omdat God een gezin sticht is Hij wezenlijk betrokken bij het opbouwen van gezonde relaties met Zijn kinderen. Per slot van rekening zijn die relaties niet bedoeld om een paar jaar te duren, maar om in alle eeuwigheid voort te duren.

     Denk na over degenen met wie U nauwe relaties heeft. U brengt tijd met hun door en heeft hen goed leren kennen en vertrouwen. Een belangrijk deel om een oprechte relatie met God te ontwikkelen is Hem werkelijk te leren kennen. één van de voornaamste manieren waarop wij dit doen is tijd aan Hem besteden in gebed. Wanneer wij bidden spreken wij tot God. Wij hebben de kans om ons leven - met haar vreugden, verdriet en moeilijkheden - met onze Vader in de Hemel te delen.

     Iedere cultuur en religie heeft enig idee van bidden. De heidenen associëren bidden vaak met magie. Bij hun gebeden zijn formules en bezweringen betrokken, bedoeld om de gunst van de goden te winnen. Soms zijn er magische rituelen en soms rituele gaven, die deze verzoeken vergezellen. In 1 Koningen lezen wij over de profeet Elia en de priesters van Baal. De priesters van Baal brachten de hele dag door met het aanroepen van hun God. Zij sprongen tegen het altaar en zij sneden zichzelf met messen; dit alles om de aandacht van hun "god" te trekken. Dit staat in contrast met het korte eenvoudige gebed van Elia en dat in een snel antwoord resulteerde. Twee bijzonderheden vallen op bij het lezen van dit verslag. Ten eerste verspilden de heidense priesters eenvoudig hun tijd, omdat de "god" tot wie zij baden slechts een hersenspinsel was. Het andere is, dat het korte gebed van Elia zijn nauwe relatie met God liet zien. Elia hoefde niet door de wilde wentelingen en magische rituelen van de heidense priesters te gaan. Hij sprak eenvoudig oprecht en vurig tot God in de hemel - de God met wie hij dagelijks wandelde en sprak.

     Elia kende God en had een relatie met Hem. Hij wist, dat bidden geen ritueel was maar een gelegenheid om voor de ware Schepper van het universum te komen. Als hij een antwoord nodig had kon hij met vertouwen komen, omdat hij zich niet tot een vreemde wendde. Het is duidelijk, dat het vertouwen waarmee Elia zijn korte gebed bad, dat in 1 Koningen staat getuigt van de tijd, die hij regelmatig met God doorbracht.

     Als wij de bijbelse leerstellingen onderzoeken over de kracht van het gebed, zullen wij zien dat - zoals zo vaak het geval is - de bijbelse leerstellingen in grote tegenspraak zijn met de vele algemene denkbeelden over bidden. In de Bijbel staan vele verhalen over mannen en vrouwen, die een relatie met God ontwikkelden door tijd met Hem door te brengen in gebed. Zij beantwoordden Gods liefde en Zijn gaven met een dankbare geest. Zij delen met Hem de successen en de mislukkingen van het leven, wetende dat Hij altijd daar was om te zorgen en te helpen. Zij bouwden een relatie, bedoeld om tot in eeuwigheid te duren. Ook U kunt dezelfde relatie met Uw Vader en Vriend hebben. U kunt vertrouwen en vrijmoedigheid in het bidden ontwikkelen en genade vinden voor hulp in tijd van nood. U kunt leren hoe U de wonderbaarlijke kracht van het bidden kunt aanwenden.

     De beste plaats om over het bidden te leren is wellicht in de leerstellingen van Jezus Christus Zelf. Natuurlijk kan niemand anders het bidden volledig en geheel begrijpen! Velen, die hebben beweerd de volgelingen van Christus te zijn, hebben Zijn richtlijnen genegeerd en hebben niet de ervaring van de resultaten verkregen, die Hij beloofde. Wij moeten de leerstellingen van Christus over het bidden goed begrijpen.

1. Kwamen de discipelen van Jezus Christus ooit naar Hem om richtlijnen te vragen over hoe zij moesten bidden? Heeft Johannes de Doper ook over dit belangrijke onderwerp onderwezen? Lucas 11:1.

2. Trok Jezus Christus zich Zelf terug naar een afzonderlijke plaats, zodat Hij persoonlijk tijd kon hebben om langdurig tot Zijn Vader in de hemel te bidden? Matteüs 14:22-23; Markus 1:35.

3. Bracht Jezus Christus, voordat Hij belangrijke beslissingen nam, veel tijd door in gebed om met Zijn Vader in de hemel de dingen uitvoerig te bespreken? Lucas 6:12-13.

4. Onderwees Christus dat bidden voornamelijk een persoonlijke aangelegenheid was? Moesten Zijn discipelen onnodige aandacht vermijden door een show te maken van het bidden in het openbaar en in plaats daarvan zich terugtrekken in een persoonlijke afgezonderde plaats voor het communiceren met God? Matteüs 6:5-6.

5. Liet Christus zien, dat alhoewel bidden op de eerste plaats in afzondering gedaan moet worden, er tijden waren dat het passend was om in het openbaar te bidden en Gods zegen af te smeken? Matteüs 15:36; Matteüs 26:26.

6. Waren de discipelen van Christus gewend om gebeden van buiten te leren en steeds opnieuw te herhalen of om eenvoudig vanuit het hart met God te spreken? Matteüs 6:7.

7. Tot wie moesten, volgens het onderwijs van Christus, Zijn discipelen op de eerste plaats hun gebeden richten? Hoe moesten zij Degene, tot wie zij baden, aanspreken? Matteüs 6:9; Lucas 11:2.

8. Gaf Christus een vastgesteld gebed om van buiten te leren en te herhalen of gaf Hij hoofdlijnen voor gebed? Matteüs 6:7-9. (Opm. "Bidt gij dan aldus" geeft een patroon of hoofdlijnen aan van onderwerpen)

9. Moeten wij onze gebeden beginnen met het vereren van Gods naam? Matteüs 6:9. (Opm. Heiligen betekent "apart zetten wat geheiligd is", hetgeen wij doen met Gods naam door Hem te prijzen, te eren en Zijn grootheid en Zijn barmhartigheid te roemen)

10. Moeten wij bidden voor de vestiging van Gods Koninkrijk op aarde? Matteüs 6:10. Moet het Evangelie als een getuigenis aan de hele wereld gepredikt worden, voordat dit bereikt zal zijn? Matteüs 24:14. (Opm. Dit deel van ons gebed is een goede gelegenheid om met God te spreken over de noden van het Werk en te bidden voor voortdurende open deuren en de kracht om er doorheen te gaan)

11. Is het gepast God om onze eigen behoeften te vragen? Matteüs 6:11. Moeten wij Hem ook vergeving vragen van zonde en hulp om anderen, die ons gekrenkt hebben, volledig te vergeven? Kunnen wij rancunes tegen anderen houden en zelf vergeven worden? Matteüs 6:12.

12. Moeten wij hulp vragen om verleidingen te overwinnen en verlossing van de macht en invloed van het kwade? Matteüs 6:13. Moeten wij ons gebed afsluiten, zoals wij begonnen zijn met de aandacht gericht op Gods grootheid en macht? Vers 13.

13. Onderwees Christus Zijn discipelen om hun gebeden aan de Vader in Zijn naam te vragen? Johannes 16:23-26. (Opm. In de naam van Christus vragen betekent te vragen in Zijn autoriteit. Wanneer wij bidden benaderen wij de Vader door onze Hogepriester Jezus Christus en vragen wij door het gezag en de macht van onze Verlosser)

     Gebruikt U de naam van Jezus om Uw gebeden te beëindigen? Vele Christenen doen het, maar velen begrijpen niet helemaal waarom. Terwijl sommigen het als nadruk gebruiken, zodat God hen zal horen, gebruiken anderen het gewoon uit traditie. Wat betekent het werkelijk om in de naam van Jezus te vragen? U moet het weten, omdat het juiste gebruik van de naam van Christus de meest belangrijke sleutel is om antwoord te ontvangen op gebed. Let op de belofte van Jezus: "en wat gij ook vraagt in mijn naam, Ik zal het doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt worde. Indien gij Mij iets vraagt in mijn naam, Ik zal het doen". (Johannes 14:13-14; 16:23-24)

     Sommigen denken, dat deze verklaring betekent, dat wij de naam van Jezus moeten uitspreken zoals het in de Hebreeuwse taal zou moeten klinken. Zij beweren, dat de meeste Christenen geen echte antwoorden op gebed ondervinden, omdat zij de naam van Jezus verkeerd uitspreken. Maar dit is een uitgesproken misverstand van wat het betekent om de naam van Christus te gebruiken. Het gebruik van een "magisch woord" of een bepaalde fonetische klank is niet vereist om "in de naam van Jezus Christus" tot de Vader te komen. Integendeel, het betekent dat wij met Zijn gezag komen. Let op twee aspecten bij het gebruik van "het gezag van Christus" in gebed.

     Toen Christus Zijn Apostelen koos en aanstelde gaf Hij hun gezag. Hetzelfde gezag werd ook aan 70 anderen overgedragen, die later door Jezus werden uitgezonden (Lucas 10:1, 17) en dat uiteindelijk op alle ware dienaren van Christus werd overgedragen, die gemachtigd zijn om de boodschap van Christus met Zijn gezag te onderwijzen. Als de vroege Apostelen, met gebruik van de naam van Jezus, een wonder verrichtten schreven zij dit toe aan het gezag en de macht van Christus, niet aan dat van hun eigen. (Verg. Handelingen 3:12)

• Op Zijn gezag verrichtten de Apostelen wonderen (Handelingen 3:6; 4:9-10),
• dreven zij demonen uit (Handelingen 16:18),
• doopten nieuwe discipelen (Matteüs 28:19-20, Handelingen 2:38) en
• zalfden de zieken voor genezing. (Jakobus 5:14-15)

De Bijbel laat echter zien, dat het verkeerd is om gezag toe te eigenen en de naam van Christus op een onrechtmatige manier te gebruiken. Sommige Joodse geestenbezweerders en de zonen van Skevas leerden dit door bittere ervaring. (Handelingen 19:13-16)

     Een tweede aspect van de naam van Christus is het gezag, dat toevertrouwd is aan alle ware Christenen, om "met vrijmoedigheid toe te gaan tot de troon der genade" door Jezus Christus. (Hebreeën 4:14-16; 10:19-22) Wij zijn door Jezus Christus gemachtigd om rechtstreeks in de aanwezigheid van de Vader te komen. Wat een ontzagwekkend privilege!

     In de Bijbel hebben namen een betekenis. God veranderde Abram's naam in Abraham - "een vader van een menigte volken". (Genesis 17:5) Jacobs naam werd veranderd in Israël - "gij hebt gestreden met God". (Genesis 32:28) God openbaart Zich in de Bijbel door vele namen en titels. Elke naam heeft een belangrijke betekenis en draagt bij aan ons begrip van God. Jezus is de vorm van het woord, dat in het Griekse Nieuwe Testament wordt gebruikt om het Hebreeuwse woord over te brengen, dat "De Eeuwige is de Verlosser" betekent. Christus is de vorm van het Griekse woord, dat "de Gezalfde" betekent. Dit is achtereenvolgens een Griekse vertaling van het Hebreeuwse Messiah, dat ook "Gezalfde" betekent.

     Paulus verklaart, dat Christus de "de afstraling zijner [van de Vader] heerlijkheid" is (Hebreeën 1:3) - en staat voor perfect goddelijk karakter. Hij is ook de Logos, het goddelijk Woord. (Johannes 1:1-3) De woorden en de boodschap, die Jezus bracht waren van de Vader. (Johannes 7:16) Hij kwam om de Vader en Zijn wil te openbaren. (Lucas 10:22) Hij bevestigde: "Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij". (Johannes 14:6) Daarom betekent het vragen in de naam van Jezus, het vragen is in overeenstemming met Gods woorden - hetgeen betekent, in overeenstemming met Zijn goddelijk karakter en Zijn wil. Let op de uitleg van Jezus: "Indien gij in Mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraagt wat gij maar wilt, en het zal u geworden". (Johannes 15:7) De woorden van Christus "in ons blijven" betekent, dat wij in het ware Evangelie van Christus geloven. Dit wijst op ons geloof en onze totale overgave aan Jezus Christus als onze persoonlijke Verlosser, Hogepriester, Heer en Meester. Als wij Gods Koninkrijk willen beërven, moeten wij Zijn geboden houden. (Matteüs 19:17) Vragen in de naam van Jezus is daarom geen magische gezegde, maar het stelt overgave aan Gods wil voor en gehoorzaamheid aan Zijn weg van leven - Zijn goddelijk karakter.

     Let tenslotte op de richtlijnen van de Apostel Johannes: "Kinderkens, laten wij liefhebben niet met het woord of met de tong, maar met de daad en in waarheid .... Geliefden, als ons hart ons niet veroordeelt, hebben wij vrijmoedigheid tegenover God en ontvangen wij van Hem al wat wij bidden, daar wij zijn geboden bewaren en doen wat welgevallig is voor zijn aangezicht. En dit is zijn gebod: dat wij geloven in de naam van zijn Zoon Jezus Christus en elkander liefhebben, gelijk Hij ons geboden heeft". (1 Johannes 3:18, 21-23)

     Denk de volgende keer, wanneer U bidt na over deze belangrijke sleutel tot verhoord gebed. "Wat gij ook vraagt" door geloof en gehoorzaamheid aan Jezus Christus, volgens Gods Woord en Zijn wil - in de naam van Jezus - zal God U geven!

     Door de hele Bijbel heen zijn vele voorbeelden van verhoord gebed. Mannen en vrouwen in zowel het Oude als het Nieuwe Testament ontvingen opmerkelijke antwoorden van God op hun verzoeken.

• Waren deze mensen van een andere klasse dan de Christenen van nu of kunnen wij dezelfde soorten antwoorden ontvangen als zij?

• Wat kunnen wij van hun voorbeelden leren en van enkele aansporingen over het bidden in het Nieuwe Testament?

1. De profeet Elia was een opmerkelijke dienaar van God, door wie grote wonderen werden verricht. Bad hij eens, dat God een droogte wilde zenden om een opstandig volk wakker te schudden en te straffen en bad hij later, dat God de regen weer wilde terugbrengen op de aarde? Jakobus 5:17-18. Was Elia een mens net zoals wij?

2. Ontving Elia een indrukwekkend antwoord op zijn gebed tot God om vuur van de hemel te zenden en te laten zien, dat Hij en niet Baal de ware God was? 1 Koningen 18:21, 36-39.

3. Bad Elia eens tot God om de dode zoon van een toegewijde weduwe, die hem van voedsel had voorzien, weer levend te maken? 1 Koningen 18:17-22.

4. Bracht God een zelfde wonder tot stand door Elisa, de opvolger van Elia, door een kind weer levend te maken? 2 Koningen 4:32-37.

5. Bij één gelegenheid hadden vijandelijke troepen de stad waar Elisa woonde omsingeld om hem gevangen te nemen en als gevangene mee te nemen naar de koning van Syrië. Toen de dienaar van Elisa het leger zag was hij vreselijk bang. Bad Elisa tot God, dat Hij de ogen van de dienaar even wilde openen zodat hij de realiteit van de geestenwereld kon zien, die Elisa beschermden als Gods trouwe dienaar? 2 Koningen 6:15-17.

6. Keerde Koning Hizkia zich vurig tot God toen hij ontdekte, dat hij zou sterven en verhoorde en genas God hem? Jesaja 38:1-5.

7. Ging Koning Hizkia naar God in verband met de dreigende verovering en vernietiging van zijn land? Nam hij de dreigbrief, die hij van de Assyriërs had ontvangen en spreidden hij deze voor God uit en smeekte hij Hem om redding van de natie? Jesaja 37:14-20. Verhoorde en antwoordde God Hizkia op een indrukwekkende manier? Jesaja 37:33-37.

8. Ontving de vroege Nieuwtestamentische Kerk opmerkelijke antwoorden op hun gebeden, die dienden om hen aan te moedigen en te bemoedigen in hun werkzaamheden van het uitvoeren van Gods Werk? Handelingen 4:31.

9. Hoe ontvingen de Apostelen zulke opmerkelijke resultaten tijdens hun dienaarschap? Hielden zij zich voortdurend aan het gebed en de verkondiging van Gods boodschap? Handelingen 6:4.

10. Nadat Koning Herodes één van de 12 Apostelen, Jakobus de broer van Johannes, had terechtgesteld, arresteerde hij ook Petrus en plaatste hij hem in de gevangenis? Was hij van plan hem later terecht te stellen? Handelingen 12:1-4. Hoe reageerde de Kerk op dit dreigement? Handelingen 12:5,12. Kwam God indrukwekkend tussenbeide als antwoord op deze gebeden en zond hij een engel om Petrus uit de gevangenis te bevrijden? Handelingen 12:7-11.

11. Bad de Apostel Paulus voortdurend, dat de broeders zouden groeien in de kennis van Gods wil en in kracht om dit uit te dragen? Kolossenzen 1:9-11. Besteedde hij in zijn gebeden ook tijd aan het danken en loven van God? Vers 12.

12. Moedigde Paulus de broeders aan om voor anderen te bidden? Wat voor gebeden vroeg hij aan de Kerk om te bidden voor hem? Efeze 6:18-20.

     Wist U, dat er verschillende vormen van gebed bestaan? Het Oude en het Nieuwe Testament gebruiken een verscheidenheid van woorden om naar gebed te verwijzen. Elk brengt een andere nuance over en helpt ons een ander aspect van ons gebedsleven te begrijpen. Deze woorden kunnen samengebracht worden onder drie aparte concepten, die elk belangrijk zijn en een deel moeten zijn van onze regelmatige relatie met God.

     Toen hij het boek Filippenzen schreef had de Apostel Paulus verschillende jaren onder arrest en in gevangenschap doorgebracht. Hij werd eerst gearresteerd in Jeruzalem; later werd hij overgebracht naar de Romeinse bestuurshoofdstad in Cesarea, daarna onder bewaking naar Rome gebracht en tenslotte geketend gehouden in een Romeinse woning. Tijdens deze moeilijke en onzekere periode in zijn leven had hij mogelijkheden om veel na te denken. Het zou zeker begrijpelijk zijn voor Paulus om in zo'n tijd overladen te zijn met vele zorgen en ongerustheid. Tenslotte wist hij niet wat de toekomst inhield. Zou hij uiteindelijk worden vrijgesproken en bevrijd? Zou hij lange tijd in ballingschap moeten gaan en zwaar werken of zou hij terechtgesteld worden zoals zijn aanklagers wensten? Paulus wist het niet! Denkt U er aan, dat hij het boek Handelingen niet gelezen had zoals wij, maar op dezelfde manier zoals wij door zijn beproevingen moest gaan - iedere dag opnieuw! Hoe ging Paulus om met de onzekerheid en de druk van een situatie zoals deze?

     Het antwoord ligt in het advies, dat hij gaf in Filippenzen 4:6-7: "Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus". Hier beschrijft Paulus drie aspecten van onze communicatie met God die, wanneer ze in praktijk worden gebracht, onze zorgen en ongerustheid vervangen door gemoedsrust. Deze zijn:

     Bidden: Dit betekent eenvoudig spreken met God. Het verwijst naar onze regelmatige omgang met Hem en naar de verzoeken, die wij doen aan Degene, die in al onze behoeften kan voorzien. In de Psalmen gebruikt David regelmatig deze bewoordingen om de verzoeken te beschrijven, die hij aan Zijn Schepper deed.

     De discipelen van Christus vroegen Hem om hen te leren bidden, zoals Johannes de Doper zijn discipelen had onderwezen. Jezus stond gewoonlijk zeer vroeg op en ging naar een plaats in afzondering, zodat Hij tijd kon hebben om met Zijn Vader in de hemel te communiceren. Paulus spoorde Christenen aan, dat zij klaar moeten zijn om te bidden en op een regelmatige en voortdurende basis moeten bidden. Wij moeten in onze gebeden spreken tot God en onze verwachtingen, wensen en verlangens van ons hart tot uitdrukking brengen.

     Smeekbede: Een sterkere uitdrukking dan eenvoudig bidden; dit verwijst naar specifieke vragen en verzoeken, die wij op een hartgrondige manier uitstorten. In zijn inwijdingsgebed, opgetekend in 2 Kronieken 6, verzocht Koning Salomo of God de smeekbeden van Zijn volk wilde verhoren in tijden van tegenslag of nood. In Daniël 9 lezen wij, dat Daniël smeekbeden bad tot God ten behoeve van zijn volk, dat vanwege hun zonden in gevangenschap was. De smeekbeden van Daniël gingen gepaard met een belijdenis van de zonden van het volk en het tonen van diep berouw. In het Nieuwe Testament wordt een smeekbede vaak samen genoemd met bidden. Hiermee wordt aangeduid, dat wij niet alleen spreken met God en onze verwachtingen en onze behoeften tot uiting brengen, maar ook Hem te smeken en dringend verzoeken om hulp en tussenkomst.

     Smeekbeden worden vaak genoemd in samenhang met bemiddelende gebeden, waarin wij namens anderen bij God bemiddelen. De Apostel Paulus spoorde de Christenen in Efeze aan om aanhoudend te bidden tot God ten behoeve van anderen. (Efeze 6:18) De Apostel Jakobus spoorde lijdende Christenen aan, dat zij hun zwakheden aan broeders moeten erkennen, die op hun beurt God kunnen smeken ten behoeve van de Christen in nood en Hem om hulp en genezing vragen. (Jakobus 5:16)

     Dankzegging: Dit is vaak een vergeten aspect van het gebedsleven. Het geeft blijk van de eer en erkentelijkheid, die wij regelmatig aan God moeten betuigen. Dankzegging is een belangrijke sleutel voor effectief gebed, want het is het middel waardoor onze harten en gedachten worden verheven van de gedachten van onze alledaagse omgeving naar de grootheid en de vriendelijkheid van de grote God.

     In de Psalmen worden wij vaak aangespoord om tot God te komen met lofprijzing en in dankbaarheid. In het Nieuwe Testament leren wij, dat Jezus gewoonlijk dank zei voor het eten van een maaltijd. In Zijn laatste Paschadienst dankte Hij voor het brood en de wijn toen Hij deze apart zette als symbolen van Zijn offer. Het is belangrijk, dat wij God regelmatig erkennen als de gever en dat wij dank betonen aan Hem.

     Een geest van dankzegging, regelmatig aan God betuigd, maakt ons ontvankelijk voor de vrede, die alleen van Hem kan komen. Wanneer wij alleen aandacht hebben voor wensen en noden en niet leren om erkentelijkheid en lof te betuigen aan Degene, die altijd daar is om Zijn liefde en hulp te verlenen, zullen wij nooit de geestelijke vruchten van vreugde en vrede werkelijk ervaren.

     Door de Bijbel heen lezen wij over vele opmerkelijke gebedsverhoringen. Wij zien, dat mensen werden genezen van dodelijke ziektes, demonen werden uitgedreven en wonderen werden verricht.

• Waarom werden de gebeden van mensen zoals wij op zo'n opmerkelijke manier verhoord?
• Zijn er redenen waarom sommige gebeden verhoord worden en anderen niet?
• Zijn er eigenlijk sleutels voor gebedsverhoring?

1. Zegt God soms, dat Hij van bepaalde mensen geen gebeden hoort of beantwoord? Jesaja 59:1-3. Komt dit omdat God af en toe machteloos is om te antwoorden?

2. Kunnen wij iets doen om er verzekerd van te zijn, dat God aandacht schenkt aan onze verzoeken en antwoorden verleent op onze gebeden? Jesaja 1:15-19.

3. Onderwijst de Apostel Johannes, dat gehoorzaamheid aan God belangrijk is als wij willen, dat Hij ons hoort en antwoord geeft? 1 Johannes 3:22.

4. Naar wie luistert God aandachtig? Psalm 34:15. Is het belangrijk om God te benaderen in een berouwvolle en nederige houding? Psalm 34:18.

5. Gaf Jezus Christus een voorbeeld van twee mannen, die met zeer verschillende houdingen gingen bidden? Hoorde en antwoordde God de ene, terwijl de gebeden van de andere werden genegeerd? Lucas 18:9-14.

6. Geeft een vurige en ernstige benadering in gebed werkelijk resultaten? Jakobus 5:16. Toen Elia bad, deed hij dit op een vurige en hartgrondige manier? Jakobus 5:17.

7. Hoe belangrijk is geloof voor het ontvangen van antwoorden op onze gebeden? Jakobus 1:6-7. Is het mogelijk om God te behagen zonder geloof? Hebreeën 11:6.

8. Wie kan ervan verzekerd zijn om niet verlaten te worden en om Gods verlossing te ontvangen? Psalm 34:22. Toonde David zo'n zekerheid door God aan te roepen? Psalm 55:16.

9. Moeten wij éénmaal voor iets bidden en het dan laten rusten of moeten wij volhardend zijn in onze gebeden? Lucas 18:6-8.

10. Welke drie karakteristieken gebruikt David om degenen te beschrijven, die verzekerd kunnen zijn van Gods antwoord en verlossing als zij Hem aanroepen? Psalm 145:18-20. (Opm. God vrezen betekent diep respect en eerbied voor Hem hebben.)

11. Kunnen wij vertrouwen hebben in het aanvaarden van onze verzoeken, als wij vragen in overeenstemming met Gods wil? 1 Johannes 5:14-15. Moeten wij onze eigenwijsheid loslaten en de wil van de Vader zoeken? Gaf Christus dit voorbeeld door te worstelen in intens gebed in een tijd van grote beproeving en spanning? Markus 14:32-41; verg. Lucas 22:44. Kwam Hij aan het einde van dit moment van gebed tot een punt van vrede en aanvaarding? Vers 42.

12. Zijn de verkeerde motieven van een verzoeker soms de reden, dat God Zijn antwoord niet geeft? Jakobus 4:2-3.

13. Moeten wij, als wij bidden tot God de Vader, in naam van Christus komen? Johannes 14:13-14. (Opm. Vragen in de naam van Christus betekent om op Zijn gezag te komen) Verzwaarde Christus deze verklaring een paar verzen verder door het gelijk te stellen aan voortdurend in Hem blijvend en verblijvend? Johannes 14:23; 15:7.

14. Kunnen wij tot Gods troon naderen met vertrouwen en vrijmoedigheid als wij in nood verkeren? Hebreeën 4:16. Wat is de basis van dat vertrouwen? Hebreeën 2:17-18; 4:14-15.

     Wat voor verschil maken Uw gebeden uit? Kunnen Uw gebeden echt het resultaat van gebeurtenissen om U heen beïnvloeden? Sommigen beweren, dat gebeurtenissen zijn voorbestemd en dat onze gebeden niet echt verschil maken in wat er gebeurt - dat bidden een persoon "een beter gevoel" geeft, maar niet echt concrete resultaten geeft.

     Hoeveel verschil maakt bidden werkelijk uit? Bidden is bedoeld om dingen te veranderen. In de eerste plaats moet bidden ons veranderen! Bovendien zal bidden onder de juiste omstandigheden ook de uitkomst van gebeurtenissen om ons heen veranderen.

     Is het werkelijk mogelijk voor God om Zijn gedachten te veranderen? Zo dachten Abraham, evenals Mozes, Koning David en Koning Hizkia! De Nieuwtestamentische Kerk verwachtte ook, dat bidden verschil uitmaakte.

     Genesis 18 verhaalt over een dialoog, waar Abraham mee doorging met Zijn Vriend, de Schepper van het universum. Nadat hij vernomen had, dat God Sodom en Gomorra van plan was te vernietigen, was Abraham heel ongerust over zijn neef Lot en over Lots gezin. Abraham geloofde zeker, dat zijn verzoek een verschil zou maken; hij vroeg dus of God Sodom zou sparen als daar 50 rechtvaardige mensen gevonden zouden worden. Hij ging door met zijn dialoog met God en kreeg tenslotte de verzekering, dat God de stad zou sparen als er zelfs tien rechtvaardige mensen gevonden zouden worden.

     Toen Israël zondigde met het gouden kalf pleitte Mozes om Gods barmhartigheid voor de Israëlieten. God stond klaar om de natie uit te roeien en opnieuw te beginnen met het gezin van Mozes, maar Mozes wist, dat hij door gebed Gods gedachten kon veranderen. "Daarop wierp ik mij voor de HERE neder, zoals de eerste maal, veertig dagen en veertig nachten (brood at ik niet en water dronk ik niet) vanwege heel uw zondig bedrijf: dat gij deedt wat kwaad is in de ogen des HEREN en Hem krenktet. Want ik vreesde de toorn en de grimmigheid, waarmede de HERE tegen u toornig geworden was, zodat Hij u wilde verdelgen. Maar ook ditmaal hoorde de HERE naar mij. Ook op Aäron was de HERE zozeer vertoornd, dat Hij hem wilde verdelgen; daarom bad ik toen ook voor Aäron". (Deuteronomium 9:18-20) Mozes geloofde duidelijk in de doeltreffendheid van gebed!

     Let op twee voorvallen, toen een profeet van God een doodsvonnis afleverde bij een koning. De profeet Jesaja zei aan Koning Hizkia, dat hij zou sterven en de koning vroeg met zijn hele hart om Gods genezing. God antwoordde door "ja" te zeggen op de smeekbede van Hizkia en voegde 15 jaar meer toe aan zijn leven. (Jesaja 20:1-5) In 2 Samuël 12:14 waarschuwde de profeet Natan Koning David dat zijn kind, verwekt tijdens overspel met Batseba, zou sterven. David begon de aansluitende week te vasten en te bidden, maar aan het einde van de week stierf het kind inderdaad. Hoe reageerde David? "En hij zeide: Zolang het kind nog leefde, heb ik gevast en geweend, omdat ik dacht: misschien is de HERE mij genadig, zodat het kind in leven blijft. Maar nu is het dood. Waarom zou ik dan vasten? Kan ik het nog doen terugkeren? Ik zal wel tot hem gaan, maar hij keert tot mij niet terug". (2 Samuël 12: 22-23) David geloofde, dat gebed de gevolgen van gebeurtenissen kon veranderen en was voorbereid om Gods antwoord te accepteren - zelfs wanneer dat antwoord "nee" was.

     Handelingen 12 vertelt over Koning Herodes, die Petrus gevangen zette en voornemens was om hem na het Pascha seizoen terecht te stellen. De Jeruzalem Kerk geloofde duidelijk, dat gebeden een verschil konden maken in de uitslag. "Petrus dan werd in de gevangenis in bewaring gehouden, maar door de gemeente werd voortdurend tot God voor hem gebeden". (Handelingen 12:5) In antwoord op die gebeden zond God een engel en bevrijdde Petrus wonderbaarlijk

     Let tenslotte op het voorbeeld van Christus Zelf in de tuin van Getsemane. Heel intens smeekte Hij de Vader en zei: "Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat deze beker Mij voorbijgaan; doch niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt". (Matteüs 26:39) Het is juist en passend om God dringend te smeken, toch moeten wij ook een houding van overgave en aanvaarding hebben. Alhoewel God open en aandachtig is voor de hartgrondige verzoeken van Zijn kinderen zijn er tijden, waarin Hij "nee" moet zeggen om een groter doel te bereiken, die Hij aan het uitwerken is.

     Kan bidden werkelijk een verschil maken? Dat kan inderdaad! "Het gebed van een rechtvaardige vermag veel". (Jakobus 5:16)

     Door de Bijbel heen leren wij, dat God een Gezin aan het stichten is. Onze bestemming is om bij de opstanding geboren te worden in het Gezin van God en mede-erfgenamen te worden met Jezus Christus. Nu bouwen wij een relatie op met God, die bestemd is om eeuwig te duren. Door de voorbeelden van mannen en vrouwen in de Bijbel kunnen wij dankbaar zijn voor de relaties, die zij met God tot stand hebben gebracht en wij kunnen zien hoe ons gebedsleven een belangrijke rol speelt in het opbouwen van een gezonde, vertrouwelijke, liefdevolle relatie met de Vader en Christus.

1. Zegt de Bijbel ons, dat de patriarch Henoch met God wandelde tijdens de jaren voor de vloed? Genesis 5:21-24.

2. Vond Noach genade in Gods ogen? Genesis 6:8. Wandelde Noach ook met God tijdens zijn leven? Genesis 6:9.

3. Had Abraham een diepgaande persoonlijke relatie met God, zodanig dat hij Gods vriend genoemd werd? Jesaja 41:8; Jakobus 2:23.

4. Mozes had ook een zeer diepgaande persoonlijke relatie met God. Ging God met Mozes om als met een vriend? Exodus 33:11.

5. Wat vertelt de Bijbel ons over Koning David en zijn relatie met God? Wordt hij beschreven als een man naar Gods hart? 1 Samuël 13:14; Handelingen 13:22.

6. Het boek Psalm openbaart veel over het gebedsleven van David en geeft ons inzicht in zijn hart, houding en de karakteristieken, die hem zo geliefd maakte bij God. Kwam David vol vertrouwen tot God voor hulp en leiding? Psalm 25:1-2, 4-5.

7. Kwam David regelmatig in gebed tot God of was zijn tijd met God slechts sporadisch en lukraak? Psalm 55:16-17.

8. Had Daniël een diepgaande persoonlijke relatie met God? Noemde Gods engel, die gezonden werd om Daniël te versterken en om hem speciale kennis te openbaren, hem iemand die bijzonder geliefd was bij God? Daniël 10:18-19. Bad Daniël regelmatig drie keer per dag, precies zoals David deed? Wat was in gebed zijn normale lichaamhouding? Daniël 6:10.

9. Moedigde de Apostel Paulus de leden van de vroege Kerk aan, dat zij in een voortdurende gewoonte en houding van gebed moesten zijn? 1 Tessalonicenzen 5:17-18; Kolossenzen 4:2; Efeze 6:18. Moesten lof en dankzegging aan God een belangrijke rol hierin spelen?

10. Hoe beschreef David zijn persoonlijke relatie met God? Psalm 23:1-6. Had hij er vertrouwen in, dat hij op God kon rekenen voor troost en hulp tijdens de donkere en dieptepunten van het leven? Vers 4.

11. Wist David uit persoonlijke ervaring wat het was om zich bang en overmand te voelen en van alles weg te willen gaan? Psalm 55:4-6. Welke belangrijke les begon hij te begrijpen? Psalm 55:22.

12. Zei Jezus Christus in de nacht voor de kruisiging, dat de sleutel tot eeuwig leven lag in het werkelijk kennen van God de Vader en Zijn Zoon Jezus Christus? Johannes 17:13. Kent de wereld werkelijk God? Konden de discipelen van Christus de Vader kennen? Houdt het kennen van God in, het ervaren van Zijn liefde en Zijn identiteit begrijpen, zoals geopenbaard door Zijn naam? Johannes 17:25-26.

13. Waardeerde de Apostel Paulus het zeer om persoonlijk kennis van en relatie te hebben met de Vader en Christus? Filippenzen 3:7-10. (Opm. Om iemand werkelijk te kennen moeten wij samen tijd doorbrengen en door gemeenschappelijke ervaringen gaan.)

     In het boek Hebreeën legde de Apostel Paulus uit, dat de verschillende aspecten van de verering van de priesters in de Tempel (Hebreeën 8:1-5) verwezen naar de superioriteit van het priesterschap van Jezus Christus over het Levitische priesterschap - deze functioneerde nog steeds toen Paulus zijn epistel schreef.

     Paulus schreef aan een publiek, dat zeer goed bekend was met de tempelceremoniën en benadrukte, dat God aan Mozes een model gaf om de tabernakel na te maken en liet zien, dat dit voorbeeld belangrijk was, omdat al haar onderdelen geestelijke waarheden in Gods plan toelichtten.

     God had in Exodus 25 aan Mozes gezegd om een rechthoekige kist te maken voor de twee stenen tafels - de Ark van het Verbond - inhoudende de Tien Geboden, geschreven door Gods vinger. Mozes moest ook een speciaal deksel maken - het Verzoen Deksel - die boven op de Ark moest passen, symbolisch voor de echte troon van God. God zei aan Mozes, dat Hij van boven dit Verzoen Deksel met hem zou communiceren. (v. 22)

     Uit Exodus 30 weten wij, dat een speciaal gouden altaar, ongeveer (1 el) in het vierkant en (2 el) hoog, recht voor de Ark en het Verzoen Deksel geplaatst moest worden. Dit altaar werd door een voorhangsel van de Ark gescheiden - een zwaar gordijn hing eerst in de tabernakel en later in de Tempel. Twee keer per dag werd onmiddellijk na de ochtend en avond offerandes wierook op dit altaar gebrand.

     In latere jaren toen het aantal priesters groter werd verdeelde Koning David hen in 24 "cyclussen", waarbij iedereen naast de feestperiodes, twee weken per jaar in de tempel moest dienen. De priesters werden door het lot aangewezen om hun verantwoordelijkheden vast te stellen tijdens de dagen van hun diensttijd. (Verg. Lucas 1:9) Een priester kon geen grotere eer krijgen dan gekozen te worden om wierook te branden voor de Eeuwige. Voor de meeste was het een éénmalige kans in het leven en het is eenvoudig om de opwinding voor te stellen, die de oude Zacharias voelde toen het lot op hem viel om wierook te branden voor God. Deze gebeurtenis werd de toonzetting voor de verschijning van een engel, die aankondigde dat hij en zijn vrouw uiteindelijk een kind zouden krijgen: Johannes de Doper.

     Wat was de geestelijke betekenis van de wierookverbranding in de tempel? David vergeleek zijn gebeden met wierook, dat opgaat naar God. (Psalm 141:2) Johannes zag in zijn visioen van de hemel in Openbaring 5:8 gouden schalen vol reukwerk, geplaatst voor het Lam. Deze geuren, legde hij uit, vertegenwoordigden de gebeden van de heiligen. In een ander visioen zag Johannes een engel komen met een gouden wierookvat (zoals de Levitische priesters hadden gebruikt in de tempel) om wierook te offeren "met de gebeden van alle heiligen, op het gouden altaar voor de troon. En de rook van het reukwerk, met de gebeden der heiligen, steeg uit de hand van de engel voor Gods aangezicht op". (Openbaring 8:3-4)

     De ceremonie op het gouden altaar, die eerst in de tabernakel plaats vond en later in de tempel, stelde de gebeden van de heiligen voor die aangeboden werden aan God. Dit altaar stond direct voor een voorhangsel en scheidde dit af van het Verzoen Deksel, direct achter het voorhangsel. In vroegere tijden had God aan Mozes geopenbaard, dat de ingrediënten voor de wierook gemengd moesten worden: "Een gedeelte daarvan zult gij uiterst fijn wrijven, en iets ervan leggen voor de Getuigenis in de tent der samenkomst, waar Ik met u zal samenkomen; allerheiligst zal dit voor u zijn". (Exodus 30:36)

     Denkt U na over de betekenis van deze ceremonie. Het gaf de mensheid de gelegenheid om met haar Schepper te communiceren, afschoon nog afgescheiden door een gordijn. Bij de dood van Jezus Christus veroorzaakte een aardbeving echter, dat het voorhangsel van de tempel, in tweeën gescheurd, op de grond viel. (Matteüs 27:50-51) De Apostel Paulus legde uit, dat deze wonderbaarlijke gebeurtenis betekende, dat Christenen vrijmoedig kunnen ingaan waar de priesters uit vroegere tijden nooit in konden gaan! Als gevolg van het offer van Christus kunnen wij feitelijk voorbij het voorhangsel gaan. In vertrouwen kunnen wij "het heiligdom ingaan door het bloed van Jezus, langs de nieuwe en levende weg, die Hij ons ingewijd heeft, door het voorhangsel". (Hebreeën 10:19-20) Tijdens ons gebed communiceren of gaan wij om met onze Schepper! Dit is een onschatbaar privilege, dat wij nooit nonchalant of licht moeten opnemen. Zoals de Apostel Paulus aan zijn lezers in het boek Hebreeën uitlegde:

"Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade [in vroegere tijd gesymboliseerd door het Verzoen Deksel], opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd". (Hebreeën 4:16)

• • • • • • •

• • • • • • •