• • • • • • •

• Het Pascha en de Dagen van Ongezuurde Broden:
  Gods Volk Onschuldig Gemaakt!
  
  
• Jezus en de Discipelen Vierden NOOIT Pasen!
  
  
• De Symbolen van het Pascha
  
  
• Wat Is Zuurdeeg?
  
  
• Het Brood des Levens
  
  
• De Dagen van Ongezuurde Broden
  
  
• Het Laatste Pascha Feest van Christus
  
  
• Gebeurtenissen tijdens het Laatste Pascha van Christus
  
  
• Het Begrip Rechtvaardiging
  
  
• "Gij Zult Mijn Voeten Niet Wassen in Eeuwigheid"!
  
  
• Het Pascha Verband
  
  

• • • • • • •

Hoofdredacteur..................Roderick C. Meredith
Redactie Chef.....................Richard F. Ames
Eindredacteur.....................William Bowmer
Hoofd Uitgeverij..................Lary F. Ehman
Vaste medewerkers.............John H. Ogwyn
...........................................Daniel Hall
Grafische vormgeving..........Donna Prejean
Distributie...........................Wayne Pyle

De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus heeft geen abonnementsprijs. Deze gratis uitgave is mogelijk gemaakt door de tienden en giften van de leden van de Levende Kerk van God en door anderen, die er voor gekozen hebben medewerkers te worden met ons in het verkondigen van Het ware Evangelie van Christus aan alle volkeren. Bijdragen worden dankbaar aanvaard en zijn in Nederland aftrekbaar van de belastingen.
ABN-AMRO, Langstraat Postbus 6, 6000 AA, Weert. Swift code: ABNANL2A. Rekeningnr. 44 85 77 712. T.n.v. Stichting Levende Kerk van God.

De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus wordt gepubliceerd door the Living Church Of God. 2301 Crown Center Dr. Charlotte, NC 28227-7705. © Living Church of God. Alle rechten voorbehouden. Nederlandse uitgave: Wereld van Morgen, Postbus 267 , 6000 AG, Weert. Eveneens voor adresveranderingen.

BC14 Uitgave 1.0, mei 2003

©2003 LEVENDE KERK VAN GOD
Alle rechten voorbehouden.

Dit boekje mag niet verkocht worden.

Het is een kosteloze publicatie in het algemeen belang, uitgegeven door de Levende Kerk van God. (Living Church of God)

Vermelde Schriftgedeelten zijn ontleend aan de NBG-bijbelvertaling, tenzij anders aangegeven.

• • • • • • •

Over onze voorpagina:

In de nacht voor Zijn kruisdood stelde Jezus Christus de nieuwe symbolen in van brood en wijn in plaats van het gebruikelijke Paschalam en legde uit, dat Zijn volgelingen het Pascha "dit tot mijn gedachtenis" moeten doen. (Lucas 22:19) Christenen zijn door hun Verlosser verlost, "een onberispelijk en vlekkeloos lam" (1 Petrus 1:19), de ware vervulling van wat het Paschalam had verzinnebeeld.

     In het begin waren er twee onsterfelijke Wezens, die wij kennen als God - de Vader en Degene, die wij kennen als de Logos of het Woord, later als Jezus Christus uit een maagd geboren. (Johannes 1:1-3) Vanaf het begin had God het plan om Zich te reproduceren in een Gezin, bestaande uit onsterfelijke zonen en dochters, die eeuwig leven zouden delen met de Vader en met Christus.

     Genesis 1:26 beschrijft het beginpunt: "God zeide: Laat Ons mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis, opdat zij heersen...." De eerste mens werd sterfelijk gemaakt uit het stof van de aarde, maar met de mogelijkheid eeuwig leven gegund te worden, voorgesteld door toegang tot de Boom des Levens. Om als sterfelijk mens in het Gezin van God geboren te worden, moet hij echter eerst vervuld zijn met de ware natuur van liefde en uitgaande bezorgdheid van de Schepper. Het heilige, rechtvaardige karakter van God Zelf moet in menselijke wezens ontwikkeld worden. Ontwikkeling van karakter betekent het toepassen van vrije wil en keuze. God wilde echte zonen, geen robots!

     Voordat God het menselijk ras schiep, had Hij een groot Meesterplan. In de Hof van Eden plaatste Hij tussen de bomen ook de Boom van de Kennis van Goed en Kwaad. God zei aan onze eerste ouders, dat zij de vruchten van die boom niet konden eten en legde uit, dat het resultaat van ongehoorzaamheid de dood zou zijn. En Hij gaf Satan de duivel toegang tot de Hof.

     Ons wordt gezegd, dat Jezus Christus het "het lam Gods" is, dat "geslacht is sedert de grondlegging der wereld". (Johannes 1:29; Openbaring 13:8) Dit laat zien, dat God niet geschokt was toen Adam en Eva zondigden. Hij had voorzien wat er zou gebeuren en had een plan om de mensheid te verlossen van zonde en de gevolgen.

     Sommigen kunnen vragen, "waarom belette God Satan de toegang niet tot de Hof - en waarom plaatste Hij daar een boom, waarvan de mens niet mocht eten"? Het was niet voldoende, dat Adam en Eva voor het goede kozen; zij moesten er ook voor kiezen om het kwade te verwerpen. Gods plan moest ook de mogelijkheid tot zonde toestaan. De straf voor zonde was de dood; hoe zou die straf dan betaald kunnen worden? Slechts door het leven van Iemand, wiens leven meer waard was dan alle menselijke levens samen. Die Ene zou God zijn. Het Woord, dat vanaf het begin bij God is geweest en God was (Johannes 1:1-2, 14), zou Zichzelf ledigen van goddelijke heerlijkheid en macht, vlees worden en Zichzelf geven als een offer om voor de zonden van de wereld te betalen.

     God had dit plan reeds in gedachten voordat de wereld begon. Hij openbaart in grote trekken dit plan door Zijn jaarlijkse feesten. Verdeeld in drie feestseizoenen (Exodus 23:14) maken deze jaarlijkse feesten de drie fasen van het verlossingsproces duidelijk.

     Ten eerste moet de zondige mens gezuiverd en onschuldig gemaakt worden. De Bijbel noemt dit "recht maken voor God". Rechtvaardiging wordt mogelijk gemaakt door het verzoenoffer van Jezus Christus en wordt voorgesteld door het eerste feestseizoen, bestaande uit het Pascha en het Feest van Ongezuurde Broden.

     Ten tweede moeten verloste mensen heilig gemaakt worden en deel hebben aan de goddelijke natuur (2 Petrus 1:4) door het inwonen van Gods Heilige Geest. De Bijbel noemt dit "heiliging". Heiliging wordt voorgesteld door het tweede feestseizoen - het Pinksterfeest, ook het Feest der eerstelingen genoemd.

     In de derde fase van verlossing moet de nietige mens van sterfelijk vlees veranderd worden in een onsterfelijk en eeuwig verheerlijkt geestelijk wezen. Deze tijd wordt voorgesteld door het derde feestseizoen, dat in de herfst valt en bestaat uit het Trompettenfeest, Verzoendag, Loofhuttenfeest en Laatste Grote Dag.

     In deze les zullen wij onze aandacht richten op de eerste fase van Gods plan. Wij zullen kijken naar het Pascha en de Dagen van Ongezuurde Broden en zullen Gods instructies trachten te begrijpen ten aanzien van die dagen en naar de lessen, die Hij wilt, dat wij daaruit leren.

     Voor iemand, die nog nooit de Bijbel heeft gelezen, kan de waarheid schokkend zijn. Toch ontdekken degenen, die toegewijd de Bijbel bestuderen, twee verrassende feiten met betrekking tot paasviering. Op de eerste plaats laat de Bijbel zien, dat nieuwtestamentische Christenen nooit Pasen vierden! Integendeel, zij vierden het jaarlijkse Pascha ter herinnering aan de dood van Christus. (1 Korintiërs 5:7-8) Deze ceremonie werd op de avond van de 14e dag van de eerste maand op Gods kalender gehouden.

     Ten tweede, het woord "Pasen" komt nooit voor in het Nieuwe Testament. Het woord wordt eenmaal gebruikt (in Handelingen 12:4) in een schandelijke verkeerde vertaling van het Griekse pascha, wat duidelijk "voorbijgaan aan" betekent. In het algemeen bevestigen ook kerkhistorici, dat de viering van het Pascha in plaats van het Pasen eeuwenlang na de tijd van Christus en de Apostolische Kerk werd gehandhaafd.

     Eusebius, een vroegere kerkhistoricus, bevestigde dat de kerken in Klein Azië, die door de Apostel Paulus gesticht waren en later geleid werden door de bejaarde Apostel Johannes, vele tientallen jaren na de dood van Johannes het Pascha vierden in plaats van Pasen. Op het laatst van de tweede eeuw tekende Eusebius een brief op van Polycrates, een kerkleider in Klein Azië, aan Victor, bisschop van Rome. "Wij", zei hij "vieren de onvervalste dag; noch eraan toevoegend, noch ervan af nemend. Want in Azië zijn grote lichten overleden, die weer zullen opstaan op de dag van de verschijning van de Heer, die in heerlijkheid uit de hemel zal komen en alle heiligen tot leven zal wekken.... Deze allen vierden het Pascha op de 14e dag, overeenkomstig het evangelie".

     Polycrates zelf was een discipel geweest van Polycarp; zijn voorganger als leider van de kerken in Klein Azië. Polycarp had zeker geen twijfels over de juiste datum van het Pascha. Waarom? Omdat Polycarp, "het altijd gevierd had met Johannes, de discipel van onze Heer en de rest van de apostelen met wie hij nauw betrokken was". (Eccleciastical History, book V, chapter XXIV (Kerkelijke geschiedenis, boek V, hoofdstuk XXIV) De juiste dag om het Pascha te vieren was op de avond van de 14e dag van de eerste maand van de heilige kalender (Exodus 12; Leviticus 23) - niet op zondagmorgen!

     In de zevende eeuw vierden velen in Schotland nog steeds het ware Pascha in plaats van paaszondag. De stichting van de Keltische Kerk gaat terug naar de eerste eeuw, naar het rechtstreekse onderwijs van verschillende Apostelen. De Engelse historicus Bede uit de achtste eeuw verwijst naar een woordenwisseling tussen Colman, de leider van de Keltische Kerk en Wilfrid, een afgezant van de Bisschop van Rome.

     Toen Wilfrid Colman berispte voor het "dwaze" tegenwerken van de Kerk te Rome en het vasthouden aan het bijbelse Pascha, antwoordde Colman: "Het is vreemd, dat U onze werken dwaas kunt noemen, waarin wij het voorbeeld volgen van zo'n grote Apostel (Johannes), die waardig geacht werd om zijn hoofd aan de borst van onze Heer te leggen". Zelfs Wilfrid werd gedwongen om te erkennen, dat Johannes gedurende zijn leven "de voorschriften van de Joodse wet letterlijk naleefde..... Volgens de gewoonte van de wet begon Johannes dus de viering..... op de veertiende dag van de eerste maand, in de avond, geen rekening houdend of het op een zaterdag of enig andere dag gebeurde". (Ecclesiastical History of the English Nation (Kerkelijke Geschiedenis van het Engelse volk) III, 25)

     Johannes volgde de instructies van Christus op: "En toen het uur aangebroken was, ging Hij (Jezus) aanliggen.... En Hij nam een brood, sprak de dankzegging uit, brak het en gaf het hun, zeggende: Dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt; doet dit tot mijn gedachtenis. Evenzo de beker, na de maaltijd, zeggende: Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed, die voor u uitgegoten wordt". (Lucas 22:14-20)

     Merk op, dat Jezus de nieuwe symbolen van ongezuurd brood en wijn instelde in plaats van het gebruikelijke jaarlijks geslachte offerlam. Christus liet ook de juiste tijd en plaats zien voor deze verordening. En Jezus legde uit waarom het gedaan moest worden: "tot mijn gedachtenis". Christus was de feitelijke vervulling van wat het Paschalam voorstelde: "Want ook ons paaslam is geslacht: Christus". (1 Korintiërs 5:7) Christenen moeten gedenken, dat zij verlost zijn door "het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam". (1 Petrus 1:19)

     Jezus Christus hield het Pascha met Zijn discipelen. De Apostolische Kerk, die het hoofdkantoor in Jeruzalem had, ging door met het houden van het ware Pascha. (Handelingen 21:20) De kerkgeschiedenis laat zien, dat er een trouw overblijfsel bleef bestaan, die voortging met het volgen van de bijbelse instructies, terwijl het grootste deel, die het Christendom beleed, de bisschop van Rome volgde in afvalligheid. De ware Kerk van God viert vandaag de dag het ware Pascha volgens de instructies, die Christus aan Zijn discipelen gaf.

     God gebruikt vaak fysieke symbolen om geestelijke betekenissen bekend te maken. Zo is het ook met het Pascha. In het oude Egypte introduceerde God bepaalde symbolen ten tijde van het eerste Pascha, die naar de uiteindelijke geestelijke vervulling wijzen van de betekenis van die dag. En in de Bijbel legt Hij duidelijk uit wanneer wij die Pascha-dag moeten vieren.

1. Wat was de laatste plaag, die God over het oude Egypte bracht vóór de Exodus? Exodus 11:4-5; 12:12.

2. Wat werd Israël opgedragen om te doen, opdat zij voor die plaag gespaard zouden worden? Exodus 12:3-8.

3. Welke rol speelde het Pascha offer bij de Israëlieten, die gespaard werden van de dood van hun eerstgeboren zonen? Exodus 12:13,23.

4. Was het Pascha bedoeld als een tijdelijke wet? Hoe lang wilde God, dat Israël het Pascha vierde? Exodus 12:14, 24.

5. Aan welke voorwaarden moest het lam voldoen, dat voor het Pascha geofferd moest worden? Exodus 12:5.

6. Wanneer moest het Pascha gevierd worden? Exodus 12:6; Leviticus 23:5. (Opm.: de Hebreeuwse zin ben ha erevim is een taalgebonden uitdrukking, die "tussen de twee avonden" betekent en in vele vertalingen overgezet is in "duisternis" of "schemering". Het verwijst naar de tijd tussen zonsondergang en totale duisternis.)

7. Hoe definieert de Bijbel in andere verzen de zin "tussen de twee avonden"? Exodus 16:12; Exodus 30:8. (Opm.: in Exodus 16:13 zien wij, dat de kwakkels bij zonsondergang kwamen en dat de Israëlieten hun maaltijd in de avondschemering aten. Evenzo werden de lampen in de tabernakel tijdens de avondschemering ontstoken - na zonsondergang, maar voordat het totaal donker werd. Dit is dezelfde Hebreeuwse zin, die beschrijft wanneer het Pascha geslacht en bereid moest worden.)

8. Welke gebeurtenis markeert volgens de Bijbel het einde van een dag en het begin van de andere dag? Leviticus 22:6-7. (Opm.: zoals Genesis 1:5 aangeeft beginnen en eindigen de dagen op de Hebreeuwse kalender bij zonsondergang, niet om middernacht, zoals door het Romeinse Rijk en de moderne westerse wereld wordt aangenomen. Zoals wij in Leviticus 23:32 zien, lopen Gods feestdagen van avond tot avond - van zonsondergang tot zonsondergang)

9. Wie kwamen in aanmerking om deel te nemen aan het Oudtestamentische Pascha? Exodus 12:43, 38. (Opm.: de besnijdenis was het teken van het verbond, dat God met Abraham maakte, Genesis 17:10-11. Alleen degenen, die het verbond volledig hadden aanvaard, mochten aan het Pascha deelnemen. Om deze reden beperkt de Kerk van God de deelname aan de Nieuwtestamentische Pascha-dienst tot degenen, die het Nieuwe Verbond volledig aanvaard hebben door gedoopt te zijn.)

10. Welke voorzieningen werden er gemaakt voor degenen, die op de vastgestelde tijd verhinderd waren om aan het Pascha deel te nemen? Numeri 9:10-11.

     De Bijbel gebiedt, dat wij ons tijdens de zeven dagen van het Feest moeten onthouden van zuurdeeg en ongezuurd brood moeten eten. Wat is precies een zuurdeeg? Het Hebreeuwse woord is mechametz, dat verwijst naar het fermentatieproces in brooddeeg, waardoor het rijst. Gistsporen produceren koolzuurgas in het fermentatieproces en kleine luchtbellen koolzuurgas laten het brood rijzen.

     Het gedesemde brood, dat in vroegere tijden werd gemaakt lijkt op wat wij nu zuurdesem brood noemen. Tegenwoordig bakken velen brood met gebruik van verpakte droge gist in plaats van startdeeg van hun laatste baksel brood. Nochtans vindt in beide gevallen hetzelfde plaats; gist spoort verwerkte suiker en produceert koolzuurgas. Tegenwoordig worden ook bakpoeder en dubbelkoolzuur soda gebruikt om broden te gisten. Als resultaat van een chemische reactie produceren deze ook koolzuurgas, die het deeg laten rijzen en de werking van gistsporen kopiëren.

     In zijn geschrift aan de kerk te Korinte beschreef de Apostel Paulus de geestelijke betekenis van gisting. In 1 Korintiërs 5 berispte hij de kerk vanwege het toestaan om in de gemeente te blijven van een lid, die betrokken was bij schandelijk immoreel gedrag. Paulus beschreef de Korintiërs als geestelijk opgezwollen, trots op wat zij beschouwden als hun liefde en tolerantie, terwijl zij een houding van verdriet zouden moeten hebben over een dergelijke zonde. In zijn berisping legde Paulus lessen uit, die Christenen uit het Pascha en het Feest van Ongezuurde Broden moesten afleiden.

     Paulus zei aan de Korintiërs, dat zuurdeeg slechtheid en boosheid symboliseert en ongezuurd brood reinheid en waarheid vertegenwoordigt. Omdat zonde zich, net als natuurlijk zuurdeeg, verspreidt en doordringt moeten Christenen de les leren om het geestelijke zuurdeeg uit te delgen. Tijdens de Dagen van Ongezuurde Broden wordt natuurlijke zuurdeeg gebruikt om zonde voor te stellen - en Christenen worden herinnerd aan de noodzaak om zonde te verwijderen - en uit hun levens te houden.

     Het Christelijke leven moet er één zijn, waaruit houdingen en gedragingen, die voortkomen uit slechtheid en boosheid, totaal vermeden worden. Integendeel, reinheid en waarheid zouden kenmerken moeten zijn van een waar Christelijk gehoor aan God.

     De zeven Dagen van Ongezuurde Broden zijn precies dat - het zijn niet alleen maar dagen van het vermijden van gezuurd brood. Het verwijderen op voorhand uit onze woningen en het vermijden gedurende het feest is slechts een deel van het verhaal. Dit feest laat niet allen zien wat Christenen moeten vermijden, maar ook welke positieve stappen wij moeten nemen. De Dagen van Ongezuurde Broden openbaren ons deel in Gods plan van behoud!

     Wat stelt het ongezuurde brood voor, dat wij gedurende deze zeven dagen eten? De Apostel Paulus vergelijkt het met reinheid en waarheid (1 Korintiërs 5:8), maar het verslag in Johannes 6 van het onderwijs van Jezus geeft ons zelfs een dieper inzicht. Net vóór het Pascha (Johannes 6:4) verrichtte Jezus het wonder van het voeden van 5.000 mannen, samen met de aanwezige vrouwen en kinderen. Daarna verliet Hij de menigte en stak de Zee van Galilea over naar Kafarnaüm. Toen sommige, die bij dat wonder aanwezig waren, Hem daar later vonden, gebruikte Hij de gelegenheid om hen een belangrijke geestelijke waarheid te leren.

     Toen Hij in de synagoge in Kafarnaüm sprak (v. 59), waarschijnlijk op de eerste Dag van Ongezuurde Broden, legde Hij uit, dat Hij het ware brood des levens was, dat uit de Hemel was neergedaald. Hij legde uit, dat eeuwig leven niet voortkomt uit fysiek voedsel, maar uit geestelijk voedsel. Christus benadrukte, dat Hij niet gekomen was om Zijn eigen wil te doen of Zijn eigen wegen na te streven, maar om de wil van de Vader, die Hem gezonden had, perfect uit te dragen. Hij legde er de nadruk op, dat Zijn volgelingen van Hem moesten "eten" (v. 57) - leven naar Zijn woorden en voorbeeld - zodat zij in Hem zouden blijven en Hij in hen zou blijven.

     De Dagen van Ongezuurde Broden zouden ons niet alleen moeten herinneren aan het verwijderen van zonde uit onze levens, maar ook aan onze behoefte om van Christus te leven - het brood des levens. Wij moeten Hem van dag tot dag Zijn leven in ons laten leven! (Galaten 2:20)

     Het Pascha werd gevolgd door een ander feest - gescheiden, maar in betekenis verbonden - de Dagen van Ongezuurde Broden. De Exodus van de Israëlieten uit Egypte begon gedurende de eerste Dagen van Ongezuurde Broden en dit feest heeft ook voor hedendaagse Christenen een belangrijke betekenis.

1. Hoe lang werd Israël geboden om ongezuurd brood te eten? Exodus 12:15.

2. Welke dagen van Ongezuurde Broden werden beschouwd als heilige dagen? Mocht er op die twee dagen gewerkt worden? Hoe pakt men de voedselvoorbereiding aan voor de feestdag? Exodus 12:16; Leviticus 23:6-8.

3. Mocht Gods volk enig zuurdeeg bezitten tijdens de Dagen van Ongezuurde Broden? Exodus 12:19. (Opm.: zuurdeeg is vertaald van het Hebreeuwse woord Mechametz, dat verwijst naar de gistsporen in brooddeeg, die koolzuurgas produceren en het brood laten rijzen)

4. Was dit zevendaagse feest alleen een tijd om bepaald voedsel te moeten vermijden of was het ook een tijd om een vervanging te moeten gebruiken? Exodus 12:20; Exodus 13:6-7.

5. Staat het eten van ongezuurd brood tijdens dit feest in verband met de Exodus van Israël uit Egypte? Exodus 12:33-34, 39.

6. Maakt de Bijbel duidelijk, dat het Paschafeest en de Dagen van Ongezuurde Broden twee afzonderlijke feesten zijn - die op twee verschillende dagen gevierd worden? Leviticus 23:5-8.

7. Merk op hoe het bijbelverslag het onderscheid tussen deze feesten laat zien. Werd de eerstgeborene van de Egyptenaren om middernacht getroffen? Exodus 12:29. Bleven de Israëlieten de hele nacht in hun woningen, zoals Mozes hun opgedragen had? Exodus 12:22, 28.

8. Wat deden de Israëlieten tijdens het daglicht, volgend op de voorafgaande Pascha avond? Exodus 12:33-36. Begroeven de Egyptenaren hun doden gedurende deze tijd? Numeri 33:3-4.

9. Ging een groot aantal Israëlieten mee met de Exodus? Exodus 12:37. Brachten zij de hele daglichtperiode van de 14e door met het plunderen van de Egyptenaren en het bijeenkomen in Ramses, zodat zij hun reis in de avond bij het begin van de 15e begonnen? Exodus 12:42; Numeri 33:3; Deuteronomium 16:1.

10. Christenen moeten geestelijke lessen trekken uit de ervaring van het oude Israël. Israël maakte een fysieke exodus uit de slavernij, net als Christenen, die een geestelijke reis moeten maken. Legt het Nieuwe Testament uit, dat zuurdesem wordt gebruikt om zonde te symboliseren? 1 Korintiërs 5:7-8. Onderwijst Paulus aan Christenen om dit feest te blijven vieren, maar met de nadruk op geestelijke lessen? Vers 8.

     Het laatste Pascha Feest van Christus was het hoogtepunt van Zijn dienaarschap, dat begon met de Pascha maaltijd, die Hij deelde met Zijn discipelen en eindigde met de vervulling van die symbolen. Na Zijn Pascha maaltijd waren de gebeurtenissen, gedurende de rest van de Pascha dag, inclusief Zijn geseling en kruisiging en eindigend met Zijn begrafenis bij zonsondergang, waar de ceremonieën en symbolen van het Oude Testament naar verwezen.

1. Had Jezus Christus een groot verlangen om een laatste Pascha maaltijd met Zijn discipelen te eten vóór Zijn kruisiging? Lucas 22:13-15.

2. Kwamen de discipelen van Christus Hem vragen over de plannen voor de Pascha maaltijd? Matteüs 26:17. Welke opdrachten gaf Hij hun? Lucas 22:7-12.

3. Zaten Christus en Zijn discipelen op de juiste tijd aan, om deel te nemen aan het Pascha? Lucas 22:13-16.

4. Wat deed Jezus tijdens Zijn laatste Pascha avondeten? Johannes 13:4-5. Was het doel van deze daad om de discipelen een les te leren? Johannes 13:12-16. Wilde Christus werkelijk, dat zij elkaar de voeten wasten? Johannes 13:15, 17. Wilde Hij, dat zij toekomstige bekeerlingen dit onderwezen en om alle geboden, die Hij hen gaf, in praktijk te brengen? Matteüs 28:20.

5. Stelde Jezus Christus nieuwe symbolen in tijdens Zijn laatste Pascha maaltijd met de discipelen? Matteüs 26:26-28.

6. Onderwees de Apostel Paulus de Kerk om dit voorbeeld te volgen en in praktijk te brengen? 1 Korintiërs 11:23-28.

7. Werd Jezus Christus na Zijn Pascha maaltijd met de discipelen gearresteerd, een proces gegeven, dat een schijnvertoning was, geslagen, gegeseld en gekruisigd? Matteüs 26:57, 59-67; 27:1-2, 26.

8. Hielden de Farizeeërs en vele Joodse religieuze leiders het Pascha een dag laten dan Jezus en Zijn discipelen? Wilden zij daarom de rechtszaal van Pilatus niet binnengaan? Johannes 18:28.

9. Zei Jezus, dat Hij drie dagen en drie nachten in het graf zou zijn? Matteüs 12:40. Wisten de religieuze leiders dit? Matteüs 27:63. Stond Christus op, zoals Hij dit gezegd had? Matteüs 28:6.

10. Jezus werd op het Pascha gekruisigd en werd net voordat de Sabbat begon, begraven. Was de dag na het Pascha een jaarlijkse Sabbat? Leviticus 23:5-7. Legde Johannes uit, dat de Sabbat na de dood van Jezus, één van de jaarlijkse Hoogfeest Sabbatten was en niet de wekelijkse Sabbat? Johannes 19:31. Kochten de vrouwen nadat de heilige dag voorbij was, kruiden en maakten zij deze klaar, zodat zij het lichaam konden balsemen? Markus 16:1. Rustten zij op de wekelijkse Sabbat, nadat zij voornemens waren om bij de eerste beschikbare mogelijkheid - de zonsopgang op de eerste dag van de week - naar het graf te gaan? Lucas 23:56; 24:1. (Opm.: Jezus werd in 31 n. Chr. gekruisigd. Het Pascha was dat jaar op een woensdag - donderdag was de eerste heilige dag van de Dagen van Ongezuurde Broden. Christus verbleef in het graf van woensdagavond tot zaterdagavond - precies drie dagen en drie nachten)

Pascha - 31 na Chr.

Door de Joden "het eerste van het ongezuurde" genoemd, omdat op het middaguur van deze dag de openbare ovens ontzuurd werden en er van dan af alleen ongezuurd brood in gebakken kon worden. De discipelen kwamen op dat tijdstip naar Jezus en vroegen Hem waar Hij wilde, dat zij het Pascha maal voor die avond moesten bereiden. (Matteüs 26:17-19; Markus 14:12-16; Lukas 22:7-13

Christus en Zijn discipelen aten het Pascha maal en Christus stelde de voetwassing in en de nieuwe symbolen van brood en wijn. (Matteüs 26:20-30; Markus 14:17-26; Lucas 22:14-20; Johannes 13:1-17)

Christus en de discipelen gaan naar de Olijfberg; Hij bidt ongeveer drie uren, terwijl de discipelen slapen; Dan wordt Hij gevangen genomen en naar het paleis van de Hogepriester gebracht en een proces gegeven, dat een schijnvertoning was. (Matteüs 26:30-68; 14:26-65; Lukas 22:39-65; Johannes 18:1-27)

Christus wordt voor Pilatus en Herodus gebracht. Hij wordt gegeseld en wordt ter dood veroordeeld door kruisiging. (Matteüs 27:1-31; Markus 15:1-20; Lucas 23:1-25; Johannes 18:28; 19:16)

Christus werd aan de paal gehecht om ongeveer 9 uur VM. (Markus 15:25) Van het middaguur tot de dood van Jezus om ongeveer 3 uur NM, was er duisternis over het hele land. Toen Hij stierf scheurde het voorhangsel van de tempel in tweeën. (Matteüs 27:32-51; Markus 15:21-38; Lucas 23:26-46; Johannes 19:27-37)

Jozef van Arimatea gaat naar Pilatus om het lichaam op te eisen. Na bevestiging dat Jezus inderdaad gestorven was, door een soldaat dit te laten onderzoeken, gaf Pilatus het lichaam vrij en Jozef begroef Hem snel voor zonsondergang in zijn eigen graf. (Matteüs 27:57-60; Markus 15:42-47; Lucas 23:50-53; Johannes 19:38-42)

De religieuze leiders kregen van Pilatus toestemming om soldaten het graf te laten bewaken, werklieden om het graf te verzegelen en hun bewakers te plaatsen om het graf zo veilig mogelijk achter te laten. (Matteüs 27:62-66)

Nadat de Hoogfeest Sabbat voorbij is, kopen de vrouwen kruiden op de markt en bereiden deze en maken plannen om te gaan en het lichaam op de juiste manier te zalven. (Markus 16:1)

De vrouwen en andere discipelen rusten op de wekelijkse Sabbat. (Lucas 23:55-56)

Precies met zonsondergang, toen de eerste omer (garve) graan van het veld werd gesneden, is Christus opgestaan en precies 3 dagen en 3 nachten in het graf geweest. (Matteüs 12:40; Matteüs 27:63; Matteüs 28:6)

Toen de vrouwen bij het graf aankwamen om het lichaam van Jezus te zalven, ontdekken zij, dat Hij reeds opgestaan is, precies zoals Hij had gezegd. (Markus 16:1-6) Hij liet Zich als eerste aan Maria Magdalena zien, maar staat haar niet toe om Hem aan te raken. (Markus 16:9; Johannes 20:11-18)

Christus wordt aan de Vader voorgedragen als de "eersteling van hen, die ontslapen zijn" op het moment, dat de garve van de eerstelingen in de tempel wordt bewogen. (1 Korintiërs 15:20; Leviticus 23:10-11)

Christus verschijnt aan de 12 op het einde van de eerste dag van de week als zij bijeen zijn voor hun avondeten. (Johannes 20:19-20)

     Het offer van Christus moet ieder jaar op een speciale manier in de Pascha dienst herdacht worden. Het brood en de wijn zijn symbolen, die gedeeld worden ter herinnering aan wat onze Verlosser voor ons deed. Wij worden herinnerd aan de eerste stap in Gods plan van verlossing - dat zondaars gerechtvaardigd kunnen worden, onschuldig gemaakt, in Gods ogen. Maar hoe kan voor onze zonden verzoening gedaan worden, zodat wij echt hoop op eeuwig leven hebben?

1. Zijn alle mensen zondaars? Romeinen 3:23. Verdienen wij de doodstraf als het "loon" voor onze zonden? Romeinen 6:23.

2. Worden wij gerechtvaardigd - onschuldig gemaakt voor God - door het offer van Jezus Christus, dat als betaling voor onze zonden werd geofferd? Romeinen 3:24-26.

3. Betaalde het vergoten bloed van Jezus Christus, het ware Pascha lam van God, voor onze zonden? Romeinen 5:6-9. Zullen wij, ofschoon Zijn bloed ons rechtvaardigt, uiteindelijk door Zijn leven worden verlost?
   Romeinen 5:9-10.

4. Het Pascha wordt gevolgd door de Dagen van Ongezuurde Broden. God spaarde de levens van Israël, zodat zij in staat zouden zijn om Hem uit slavernij te volgen en een speciaal verbond met Hem aan te gaan. Wordt Gods genade (Zijn overvloedig geschonken gaven en Zijn onverdiende vergeving) aan ons verleend, zodat wij kunnen voortgaan met zondigen? Romeinen 6:1-4. Wordt zonde vergeleken met slavernij? Romeinen 6:12-16.

5. Vertelde Hij de Israëlieten, nadat zij het Beloofde Land binnen gegaan waren over een speciale ceremonie, die tijdens de Dagen van Ongezuurde Broden uitgevoerd moest worden? Moest de eerste garf van de graanoogst aan Hem worden aangeboden, voordat de oogst binnengehaald kon worden? Leviticus 23:9-10.

6. Werd Jezus Christus de eersteling uit de doden bij Zijn opstanding?

7. Waarom mocht Maria Magdalena Jezus niet aanraken toen Hij aan haar verscheen op de vroege morgen van het Beweegoffer (de dag na de wekelijkse Sabbat gedurende de Dagen van Ongezuurde Broden)? Liet Hij wat later op dezelfde dag Zelf toe, dat Hij aangeraakt en omarmd werd? Matteüs 28:8-10. Laat dit zien, dat tijdens deze onderbreking, op het moment dat de eerste garf graan voor God bewogen moest worden, de Vader Jezus Christus als de Eersteling uit de doden accepteerde?

8. Omdat wij door de dood van Christus gerechtvaardigd worden en behouden worden door Zijn opstanding uit de dood, benadrukt het Nieuwe Testament geestelijke lessen, als wij het Pascha en de Dagen van Ongevuurde Broden vieren? 1 Korintiërs 5:7-8.

9. Is Jezus Christus het "brood des levens"? Johannes 6:48.

10. Het getal zeven wordt door de Bijbel heen gebruikt als Gods getal om "voltooiing" of "perfectie" aan te geven. Herinnert het eten van ongezuurd brood gedurende zeven dagen, volgend op het Pascha, ons er aan, dat wij na acceptatie van Zijn offer als betaling voor onze zonden, Hem volledig moeten trachten te volgen? Johannes 6:57.

11. Leren de Dagen van Ongezuurde Broden ons ook over ons deel in het overwinnen van de menselijke natuur (slechtheid en boosheid) en het te vervangen door goddelijke natuur (reinheid en waarheid)? 1 Korintiërs 5:8; 2 Petrus 1:3-4.

     Waarom waste Jezus de voeten van de discipelen? Weet U, dat Christus Zijn discipelen gebood ook elkaar de voeten te wassen? Wat is het doel van deze unieke ceremonie? Wij kunnen de antwoorden op deze vragen vinden door het verslag van deze gebeurtenis te lezen in Johannes 13:1-17.

     "Jezus, wetende, dat de Vader Hem alles in handen had gegeven en dat Hij van God uitgegaan was en tot God heenging, stond van de maaltijd op, en Hij legde zijn klederen af en nam een linnen doek en omgordde Zich daarmede. Daarna deed Hij water in het bekken en begon de voeten der discipelen te wassen, en af te drogen met de doek, waarmede Hij omgord was". (v. 3-5) Toen de beurt van Petrus kwam, weigerde hij bij de gedachte, dat de Zoon van God en Verlosser van de wereld zich zou verwaardigen om zijn voeten te wassen. Hij zei: "Gij zult mijn voeten niet wassen in eeuwigheid!" (v. 8) Jezus legde echter uit: "Indien Ik u niet was, hebt gij geen deel aan Mij".

     De gewoonte van de voetwassing kan voor de moderne westerse culturen vreemd lijken. Toch maakte dit in nieuwtestamentische tijden deel uit van normale en aangename gastvrijheid, omdat mensen gewoonlijk liepen naar waar zij toegingen. Voetwassing werd gewoonlijk aan gasten aangeboden en werd door een dienaar van de huishouding gedaan. (Lucas 7:44) Geen wonder, dat Petrus eerst het aanbod van Jezus afsloeg; per slot van rekening was dit de taak van een eenvoudige dienaar. Maar Christus wilde, dat Zijn discipelen - en alle Christenen - leren, dat zij geroepen zijn tot levens van nederige dienstbaarheid.

     Na de voetwassing van de discipelen zei Jezus: "Begrijpt gij wat Ik u gedaan heb? Gij noemt Mij Meester en Here, en gij zegt dat terecht, want Ik ben het. Indien nu Ik, uw Here en Meester, u de voeten gewassen heb, behoort ook gij elkander de voeten te wassen; want Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat ook gij doet, gelijk Ik u gedaan heb. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, een slaaf staat niet boven zijn heer, noch een gezant boven zijn zender". (Johannes 13:12-16) Ofschoon hoger in autoriteit kwam Jezus "niet om Zich te laten dienen, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen". (Matteüs 20:28)

     Evenzo moet een oprechte Christen "een levend offer" (Romeinen 12:1) worden; anderen dienen in liefde en nederigheid. (Romeinen 12:1) Dit symboliseert de voetwassing.

     De Bijbel vermeldt het Pascha en de Dagen van Ongezuurde Broden als twee afzonderlijke feesten (Leviticus 23:5-6), toch zijn ze ook diep vervlochten in hun betekenis. Samen beelden zij rechtvaardiging uit - de eerste stap in Gods grote plan van verlossing.

     Er zijn twee factoren nodig voor ons om gerechtvaardigd te worden - om onze zonden uitgewist te hebben en om onschuldig gemaakt te worden voor God. Ten eerste hebben wij Gods genade nodig, die gegeven wordt door de gift van God de Vader - Zijn eniggeboren Zoon - die in onze plaats stierf en namens ons de doodstraf voor zonde betaalde. (Johannes 3:16; Romeinen 3:24-25) Ten tweede moeten wij gehoor geven aan Gods genade door geloof en bekering. (Romeinen 5:1-2; Handelingen 3:19) Bekering, een afkeren van zonde en keren naar God, vloeit voort uit geloof.

     Tijdens hun eerste Pascha begreep het oude Israël, dat zij waren vrijgesteld van de dood, toen de Heer die nacht door Egypte trok. Alleen degenen, die onder het bloed van het lam waren, werden gespaard. God onderwees hen echter ook een cruciale les - zij werden niet van de dood gespaard om eenvoudig slaaf te blijven in Egypte, net zoals een Christen niet een slaaf moet blijven van zonde! Onmiddellijk na de gebeurtenissen van het Pascha begonnen de Israëlieten Egypte te verlaten. Hun uittocht uit het land duurde zeven dagen, culminerend in hun oversteek van de Rode Zee op de zevende dag van het Feest van Ongezuurde Broden.

     Het Pascha herinnert ons er aan, dat God ons Zijn liefde toevertrouwde en Christus voor ons stierf, terwijl wij nog zondaars waren. (Romeinen 5:8) Hij reikt ons Zijn genade aan, maar wij moeten daar op reageren. Blijven wij in zonde? God verhoede! Integendeel, wij moeten zonde de rug toekeren en ons leven en onze wil overgeven aan God. (Romeinen 6:1-4) Wij moeten zonde "uitdelgen" uit onze levens en slechtheid en boosheid vervangen door reinheid en waarheid. Deze vervanging van onze menselijke natuur door Gods goddelijke natuur kan alleen gebeuren door Christus in ons. (Galaten 2:20; 2 Petrus 1:3-4) Wij moeten overwinnaars zijn (Romeinen 12:21; 1 Johannes 2:12-17; 4:4) naarmate God ons overwinning geeft door geloof. (1 Johannes 5:4-5; 1 Korintiërs 15:57)

     Dit is de betekenis van het Feest van Ongezuurde Broden. Gedurende deze zeven dagen vermijden wij zuurdeeg, omdat dit in de Bijbel gebruikt wordt als symbool voor zonde (1 Korintiërs 5:8) en wij eten ongezuurd brood als een symbool voor Christus - het brood des levens.

     Het Pascha en de Dagen van Ongezuurde Broden leren Christenen over Gods genade - en over ons antwoord op die genade.

• • • • • • •

• • • • • • •