Auteur ..............................John H. Ogwyn
Hoofdredacteur..................Roderick C. Meredith
Redactie Chef.....................Richard F.Ames
Eindredacteur.....................William Bowmer
Hoofd Uitgeverij..................Gary F. Ehman
Vaste medewerker.............. Daniel Hall
Grafische vormgeving..........Donna Prejean
Distributie...........................Wayne Pyle

De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus heeft geen abonnementsprijs. Deze gratis uitgave is mogelijk gemaakt door de tienden en giften van de leden van de Levende Kerk van God en door anderen, die er voor gekozen hebben medewerkers te worden met ons in het verkondigen van Het ware Evangelie van Christus aan alle volkeren. Bijdragen worden dankbaar aanvaard en zijn in Nederland aftrekbaar van de belastingen.
(ABN-AMRO, Langstraat, Postbus 6, 6000 AA, Weert. Swift code: ABNANL2A, Rekeningnummer 44 85 77 712. T.n.v. Stichting Levende Kerk van God).

De Wereld van Morgen Bijbel Studie Cursus wordt gepubliceerd door the Living Church of God. 2301 Crown Centre Drive Charlotte, NC 28227. © Living Church of God. Alle rechten voorbehouden. Nederlandse uitgave: Wereld van Morgen, Postbus 267, 6000 AG, Weert. Eveneens voor adresveranderingen.

BC11 Uitgave 1.1, januari 2004.

Alle aanhalingen zijn uit de NBG-bijbelvertaling.

• • • • • • •

• Wat is Ware Bekering?
  
  
• De "Werken van de Wet"
  
  
• De Twee Verbonden
  
  
• Geloof voor Behoud
  
  
• De Onvergeeflijke Zonde
  
  
• Wat is Echt Berouw?
  
  
• De Waterdoop
  
  
• De Juiste Vorm van de Waterdoop
  
  
• Bekering en Behoud
  
  
• Wat Doet Jezus Christus Nu?
  
  

• • • • • • •

Over onze voorpagina: de Doop is een belangrijke gebeurtenis in het leven van iedere bekeerde Christen, maar voorafgaand aan de doop moet waar berouw getoond worden. Met een diep bewustzijn van onze zonden en een bereidwilligheid om onze geliefde Verlosser Jezus Christus Zijn leven in ons te laten leven, zal onze gehoorzaamheid uiterlijk het geloof tonen, dat wij innerlijk hebben. (Hebreeën 5:9)

     Wat moet U doen om behouden te worden?

Belijdende Christenen hebben een verscheidenheid aan antwoorden daarop. Miljoenen hebben geloofd, dat zij tot deel van de Kerk van Christus werden gemaakt, als zij op jonge leeftijd waren besprenkeld en zodoende gemerkt waren voor behoud. Anderen hebben gepleit voor de noodzakelijkheid van een emotionele ervaring, later in het leven, als de beslissende factor voor behoud. Weer anderen hebben aangevoerd, dat aanvaarding van bepaalde leerstellingen en leringen nodig waren. Anderen hebben behoud echter gezien als een zaak van het teniet doen van slechte daden door goede daden in het leven.

Maar wat leert de Bijbel werkelijk over bekering en behoud?

     Kan er een belangrijkere vraag zijn, dan die welke de cipier in Filippi stelde aan de Apostel Paulus en Silas, "Heren, wat moet ik doen om behouden te worden"? ( Handelingen 16:30) Jaren eerder werd op het Pinksterfeest een zelfde vraag aan de Apostel Petrus gesteld, "Wat moeten wij doen, mannen broeders"? (Handelingen 2:37)

     Het antwoord van Paulus aan de cipier in Filippi werd in ontelbare preken en lezingen aangehaald, "Stel uw vertrouwen op de Here Jezus en gij zult behouden worden". (Handelingen 16:31) Helaas gaat de aanhaling niet verder dan dat.

Wat betekent het werkelijk om Jezus Christus te geloven?

Paulus legt dit in Romeinen 10:9 uitvoerig uit. Hij schreef: "Want indien gij met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is, en met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult gij behouden worden". In het hart geloven gaat veel verder dan een verstandelijke instemming met een feit of leerstelling. Louter verstandelijke instemming met het feit, dat Jezus leefde en stierf zal niemand behouden! De Apostel Jakobus zegt het bondig in Jakobus 2:19-20: "Gij gelooft, dat God een is? Daaraan doet gij wel, (maar) dat geloven de boze geesten ook en zij sidderen. Wilt gij weten, gij dwaze mens, dat het geloof zonder de werken niets uitwerkt"?

     In Romeinen 10:10 legde Paulus het soort geloof uit, waar hij over sprak en verklaarde dat, "want met het hart gelooft men tot gerechtigheid". Met andere woorden, Paulus sprak niet enkel over "hoofdkennis". Geloof is niet slechts een zaak van instemmen met bepaalde leringen. Integendeel, een diep geloof zal het leven van een gelovige veranderen. Als U werkelijk gelooft, dat God Jezus Christus opwekte uit de doden - dat Hij leeft - zal het Uw leven veranderen! Het begrijpen van het werkelijk bestaan van God en Zijn Woord zal een grote verandering brengen in Uw hele leven.

     Petrus onderwees degenen, die zijn preek op het Pinksterfeest hoorden: "Bekeert u en een ieder van u late zich dopen op de naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden, en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen". (Handelingen 2:38) Zij geloofden zijn boodschap en wilden daarom weten, wat zij moesten doen. Petrus liet zien, dat bekering het juiste antwoord is op een oprecht geloof in Jezus Christus en de boodschap, die Hij predikte.

     Zoals U in deze les zult zien gaat bekering veel verder dan wroeging en spijt. Het brengt een totale afkeer van zonde tot stand.

Maar wat is de ware bijbelse definitie van zonde? Voordat U zich van zonde kunt afkeren, moet U weten wat zonde is!

     Uit de eenvoudige antwoorden van Petrus en Paulus op hun vragen zien wij, dat geloof, bekering en doop werden verwacht van bekeerlingen. Elk van deze onderwerpen moeten worden begrepen in het licht van duidelijk Bijbel onderwijs, omdat afgezien van de Bijbel er vele verschillende meningen hierover zijn.

• Welk soort geloof wordt verwacht voor behoud?
• Wat is ware bekering?
• Wat is de juiste vorm van dopen of maakt dat geen verschil uit?

     Bekering betekent verandering en niets is belangrijker dan te weten wat voor soort verandering God van ons verlangt. In deze les zullen wij de bijbelse leringen over geloof, bekering en doop onderzoeken om te begrijpen wat ware bekering werkelijk inhoudt.

     Wat zijn de "werken van de wet" waar Paulus aan refereerde in Galaten en in Romeinen?

Een artikel over de Dode Zee Rollen, gepubliceerd in het november-december 1994 nummer van Biblical Archaeology Revieuw, [Tijdschrift over Bijbelse Archeologie], wierp nieuw licht over deze uitdrukking. In zijn commentaar op de recente publicatie van de zogenoemde "MMT Rol" verklaarde Dr. Martin Abegg: "De gebruikelijke vertaling van Miqsat Ma"ase Ha-Torah - MMT - verbergt de relatie met de brieven van Paulus. Deze Dode Zee Rol en Paulus gebruiken precies dezelfde uitdrukking.... ma"ase ha-torah staat gelijk aan wat wij uit de brieven van Paulus weten als "werken van de wet".

      De Dode Zee Rollen waren de producten van een Joodse sekte, die in Qumran leefden, een woestijngemeenschap. Volgens Lawrence Schiffman, een vooraanstaand geleerde, die betrokken was bij de vertaling van enkele Dode Zee teksten, lag de oorsprong van de Joodse gemeenschap in Qumran in "de interne verwarring bij priesters, die zich aangesloten hadden bij Hellenistische hervormers, de Opstand van de Maccabeeërs en de opkomst van het Hasmonische Rijk en hoog priesterschap". De conflicten, die uit deze scheuring voortkwamen gingen "meestal over offerandes en rituele reinheid". (Biblical Archaeologist, [Bijbelse Archeoloog], januari 1995, pag. 37)

      De Rollen, gemaakt door de Qumran gemeenschap verklaren, dat behoud afhing "van het bestuderen van de Torah" en de "werken van de wet". (IQS 6.18, aangehaald in Jesus, Qumran and the Vatican door Otto Betz and Rainer Riesner, pag. 46-47) Met andere woorden, de "werken van de wet" waren fysieke handelingen, die beschouwd werden om toegang tot God te verdienen en de gelovige waardig maakten. Paulus benadrukt, dat wij gerechtvaardigd worden - onschuldig of waardig gemaakt - niet door onze eigen handelingen, maar alleen door ons geloof in Gods handeling namens ons - de gift van Zijn eniggeboren Zoon als onze Verlosser.

     In Galaten 4:21-31 zette Paulus een analogie uiteen, gebaseerd op het verhaal van Hagar en Sara, om het Oude en Nieuwe Verbond uit te leggen.

• Maar wat bedoelde hij?
• Wat heeft dit te maken met of wij wel of niet Gods geboden moeten houden?

     Paulus maakte een vergelijking tussen de aardse stad Jeruzalem, die bezet was en geregeerd werd door Romeinse troepen en het Nieuwe Jeruzalem, dat uiteindelijk vanuit de hemel naar beneden komt als woonplaats voor de kinderen van God. Hij legde uit, dat degenen, die alleen inwoners waren van het aardse Jeruzalem geestelijk onderworpen waren aan zonde, net zoals hun stad fysiek onderworpen was aan de Romeinen. (verg. Johannes 8: 31-36) Alleen degenen, die hun staatsburgerschap in de hemel hebben en het Nieuwe Jeruzalem als hun moederstad beschouwen, zullen voor altijd echte vrijheid genieten.

     Het Oude Verbond, dat op de berg Sinai werd aangeboden resulteerde in slavernij, omdat het volk de Wet overtrad en onder de doodstraf viel. Het nauwgezet uitvoeren van verschillende werken en rituelen konden zonde en straf niet goedmaken. Het bloed van stieren en geiten kon zonde niet wegnemen (Hebreeën 10:4), noch kon het water der reiniging, gemaakt met de as van de rode vaars (Numeri 19:2) het bewustzijn reinigen. (Hebreeën 9:13-14)

      Het Oude Verbond, voorgesteld door Hagar leidt tot slavernij. Waarom? Omdat de Wet van God, los van het verzoenoffer van Jezus Christus en de levensveranderende kracht van Zijn Heilige Geest, ons alleen kan laten zien, dat wij slaven van zonde zijn. (Romeinen 6:16) Paulus legde uit, dat wij niet door uitsluitend menselijke handelingen en prestaties erfgenamen van God kunnen worden, maar alleen als gevolg van Gods goddelijke bevrijding.

      De zoon van Hagar was het resultaat van natuurlijke menselijke inspanning. De zoon van Sara was het resultaat van Gods wonderbaarlijke tussenkomst.

     Paulus wilde, dat zijn lezers begrepen, dat de Schrift laat zien, dat menselijke inspanning niemand kan verlossen uit de slavernij van zonde of aan iemand een speciale status bij God kan geven als Zijn zoon en erfgenaam.

     Niemand van ons kan zichzelf rechtvaardigen en zichzelf in gerechtigheid voor God brengen.

     Er is geloof nodig voor behoud - maar welk soort geloof?

• Wist U, dat de Bijbel meer dan één soort geloof laat zien?
  
  
• Wat is de relatie tussen geloof en werken?
  
  
• En ook, hoe is de samenhang van geloof met bekering?

Godsdienstige predikers schreeuwen naar hun gehoor om alleen "in Jezus te geloven".

Welk soort geloof wordt verwacht?

Vele mensen zijn verward en weten eenvoudig niet, wat de bijbel bedoelt, wanneer zij spreekt over geloven. Laten wij zien hoe de Bijbel haar eigen termen omschrijft.

1. Is geloof het voornaamste bestanddeel voor behoud?
   Efeze 2:8.

2. Worden wij door geloof gerechtvaardigd? Romeinen 3:28; Galaten 2:16. (Opm.:Rechtvaardigen betekent: "onschuldig maken". Geen enkel aantal goede daden kan ooit begane zonden rechtvaardigen of verzoenen.

3. Welke gebeurtenis maakt rechtvaardiging mogelijk? Romeinen 5:8-9

4. Wordt geloof in het offer van Christus en Zijn vergoten bloed genoemd als de sleutel tot rechtvaardiging?
   Romeinen 3:24-25.

5. Welk soort geloof besprak Jakobus als een bestanddeel van behoud? Is het eenvoudig een kwestie van geloven, dat God bestaat? Jakobus 2:19

6. Openbaart de Bijbel, dat er zoiets is als dood geloof? Jakobus 2:20. Wat is het voornaamste punt, dat bepaalt of geloof dood of levend is? Jakobus 2:14-18, 26. Een dood geloof kan niemand van wat dan ook behouden.
   (Opm.: Jakobus gebruikt het woord "werken" in combinatie met geloof. Het Griekse woord is ergon, wat inhoudt, dat door het doen van een handeling, daad of ding geloof tot leven komt).

7. Jezus verbindt geloof en bekering. Wat zei Hij aan zijn toehoorders om te geloven? Markus 1:14-15.

8. Worden degenen, die gehoor geven aan God in geloof, op de manier zoals Abraham deed, beschouwd als Abrahams geestelijke nakomelingen? Galaten 3:6-7,9.

9. Hoe belangrijk is geloof? Hebreeën 11:6. Welke twee belangrijke onderdelen van het geloof worden hier genoemd?

10. Zei Paulus aan de cipier in Filippi, dat geloof in Christus - waarlijk in Hem geloven als Heer en Verlosser - de voorwaarde voor behoud is? Handelingen 16:30-31.

11. Was dit een daad van alleen geloven in de persoon van Christus of verwachtte Paulus, dat Christenen de leerstellingen en boodschap van Christus - het Woord van de Heer - kennen en volgen? Handelingen 16:32

12. Wat leerde Jezus Christus aan de Joden, die in Hem geloofden betreffende de voorwaarden van levend geloof? Johannes 8:30-32. Het is duidelijk, Christus zei, dat handelen naar en het gehoorzamen van de waarheid niet los kunnen staan van het levend geloof, dat voor behoud vereist is.

     Heeft U de onvergeeflijke zonde begaan?

De gedachte om van God afgesneden te zijn en veroordeeld te worden tot de poel des vuurs is afschuwelijk! Toch hebben velen zich verwonderd over dit onderwerp - en zich er zelfs ongerust over gemaakt of zij misschien de onvergeeflijke zonde hebben begaan. Het is van vitaal belang, dat U begrijpt wat deze zonde inhoudt, zodat U het kan vermijden! Let U op, wat Christus over deze zonde openbaart.

     Bij één gelegenheid werd een man, die door een boze geest bezeten was, naar Jezus gebracht voor genezing. Nadat de boze geest was uitgedreven herkreeg deze man zijn gezichtsvermogen en het vermogen om te spreken. Een menigte mensen was getuige van dit verbazingwekkende wonder en riep uit: "Dit is toch niet de Zoon van David"? (Matteüs 12:22-23) Dit was een andere manier van zeggen, dat zij dachten, dat dit wellicht de geprofeteerde Messias kon zijn - omdat deze soort macht "nog nooit in Israël was voorgekomen"! ( Matteüs 9:32-34)

     De Farizeeërs, ziedend van afgunst, probeerden Jezus in diskrediet te brengen door te zeggen, dat Hij dit wonder verrichtte door "Beëlzebub, de overste der geesten". (Matteüs 12:24) Jezus antwoordde met een ernstige waarschuwing: "Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal de mensen vergeven worden, maar de lastering van de Geest zal niet vergeven worden. Spreekt iemand een woord tegen de Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar spreekt iemand tegen de Heilige Geest, het zal hem niet vergeven worden, noch in deze eeuw, noch in de toekomende". (vv. 31-32)

     Wat betekent godslastering?

Godslastering (blasfemeren) komt van het Griekse woord blasphemeo, wat betekent: "schelden op, minachtend spreken over God of geheiligde dingen". (Vine"s Expository Dictionary, [Vine"s verklarend woordenboek], pag. 69) In dit geval refereerde Jezus met de godslastering aan het "tegenspreken" van de Zoon des mensen of de Heilige Geest. Waarom was de godslastering tegen Jezus Christus vergeeflijk, maar tegen de Heilige Geest onvergeeflijk?

     Omdat Jezus in het vlees was gekomen, een nederige timmermanszoon, kon de gemiddelde persoon waarschijnlijk niet begrijpen wie Hij was. Fysiek zag Hij er niet bijzonder of uniek uit. (Jesaja 53:2) Er was echter zonder twijfel de kracht van de Heilige Geest. Nicodemus, een Farizeeër, wist dat Jezus een leraar van God was. En hij wist, dat Gods kracht met Hem was! (Johannes 3:1-2) Zoals eerder vermeld erkenden zelfs de ongeschoolde menigten luidkeels hetgeen de Farizeeërs verwierpen.

     Tegen beter weten in schreven de Farizeeërs het wonder van Christus toe aan het duivelse werk van Beëlzebub, een andere naam voor Satan, de Duivel en heerser over alle demonen. (Openbaring 12:9; 2 Korintiërs 4:4; Efeze 2:2) Christus waarschuwde de Farizeeërs krachtig, dat zij en de hele mensheid verantwoordelijk zouden worden gehouden voor ieder ijdel (waardeloos) woord, dat wordt gesproken. (Matteüs 12:36-37) Zij scholden echter niet alleen tegen Jezus Christus, maar zij spraken kwaad over de wonderbaarlijke kracht, Gods Heilige Geest, welke door Hem werkte!

     De Apostel Paulus legde de dodelijke consequentie van een dergelijke zonde voor een Christen uit - een verharding tegen bekering: "Want het is onmogelijk, degenen, die eens verlicht zijn geweest, van de hemelse gave genoten hebben en deel gekregen hebben aan de Heilige Geest, en het goede woord Gods en de krachten der toekomende eeuw gesmaakt hebben, en daarna afgevallen zijn, weder opnieuw tot bekering te brengen, daar zij wat hen betreft de Zoon van God opnieuw kruisigen en tot een bespotting maken". (Hebreeën 6:4-6) De onvergeeflijke zonde houdt "het afgevallen zijn" in na de "goede woorden Gods" en Gods kracht te hebben ervaren.

     Paulus verklaarde verder: "Want indien wij opzettelijk zondigen, nadat wij tot erkentenis der waarheid gekomen zijn, blijft er geen offer voor de zonden meer over.... Hoeveel zwaarder straf, meent gij, zal hij verdienen, die de Zoon van God met voeten heeft getreden, het bloed des verbonds, waardoor hij geheiligd was, onrein geacht en de Geest der genade gesmaad heeft?" (Hebreeën 10:26-29)

     Degenen, die de onvergeeflijke zonde begaan hebben zijn zo minachtend en opstandig, dat zij zich niet willen bekeren. Zij hebben hun geweten "verhard" tegen Jezus Christus en tegen Gods Heilige Geest. (1 Timoteüs 4:2) Zeker, ware Christenen zullen zondigen en fouten maken. Echter, "indien wij onze zonden belijden (en verwerpen), Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid". (1 Johannes 1:9) De weg naar vergeving van onze zonden is door diepe goddelijke spijt. ( 2 Korintiërs 7:10)

     Daarom kan Gods Woord U overtuigen. De Vader staat klaar om ons te vergeven en "te reinigen van alle ongerechtigheid" - als wij ons echt bekeren.

     Nochtans moeten wij bewust zijn van elke negatieve houding of wrok, die ons ertoe kan brengen om ons tegen God te keren of tegen het Werk, dat Hij tot stand brengt! Onze Vader zal ons Zijn Geest geven als wij er om vragen, om ons te leiden en ons bij te staan in "als wij de redeneringen en elke schans, die opgeworpen wordt tegen de kennis van God, slechten, elk bedenksel als krijgsgevangene brengen onder de gehoorzaamheid aan Christus". (2 Korintiërs 10:4-5)

Hoe belangrijk is berouw? Vele predikers en evangelisten zeggen aan hun luisteraars om "in Jezus te geloven". Toch lijken maar enkele van hen veel te zeggen over het onderwerp van berouw.

• Begrijpt U werkelijk wat de Bijbel omschrijft als "berouw"?
• Kan iemand behouden worden zonder tot berouw te komen?
• En waarover moeten wij precies berouw hebben?
• Wat is het verband tussen berouw en geloof?

1. Wat zei Petrus aan degenen, die reageerden op zijn preek op het eerste Pinksterfeest van de Nieuwtestamentische Kerk? Handelingen 2:38. (Opm.: het woord voor berouw in zowel het Hebreeuws als in de Griekse taal bevat de betekenis van "omdraaien". De Theological Wordbook of the Old Testament, [Theologische woordenboek van het Oude Testament] zegt, dat het woord "verder gaat dan diep berouw en spijt, het gaat om een bewuste keuze om naar God te keren".)

2. Wordt berouw beschreven als de inleiding naar bekering? Wat gebeurt er met onze zonden als wij berouw hebben? Handelingen 3:19.(Opm.: berouw wordt hier beschreven als resulterend in "tijden van verkwikking", die van de aanwezigheid van de Heer komen. Deze Griekse uitdrukking wordt gebruikt om een frisse bries te beschrijven op een hete, drukkende dag. Berouw heeft vergeving als gevolg en de daaruit voortvloeiende vrede, die op ons komt vanwege het besef, dat onze hele staat van zonden nu verdwenen is, lijkt op een koele, verfrissende bries rechtstreeks uit de Hemel)

3. Wie heeft berouw nodig? Matteüs 9:13, Marcus 2:17

4. Wat houdt dit in? Romeinen 3:23

5. In Handelingen 26 lezen wij over de Apostel Paulus, die terecht staat voor Koning Agrippa. Hij vertelt uitvoerig voor de koning de boodschap, die hij bij vele gelegenheden gepredikt heeft. Hoe vertelde hij de koning, dat hij zijn gehoor telkens weer uitlegde over berouw? Handelingen 26:20. Houdt oprecht berouw werken in? (Opm.: de Schrift spreekt niet over boetedoening, maar het benadrukt, dat onze daden in het leven de verandering moeten weerspiegelen, die in ons verstand plaats heeft gevonden)

6. Wat brengt echt berouw voort in het leven van een persoon? Matteüs 3:8; Lucas 3:8. Zijn vruchten het middel, waardoor, zoals Christus zei, de identiteit wordt vastgesteld? Matteüs 7:16-20.

7. Houdt berouw het zich afkeren van "dode werken" in? Hebreeën 6:1. Welke zijn enkele van deze werken, die naar de dood leiden? Galaten 5:19-21

8. Hoe toonde de rijke tollenaar Zacheüs zijn berouw over zijn vroegere manier van leven? Lucas 19:2, 8-9.

9. Hoe is Gods houding, wanneer zelfs maar één zondaar tot berouw komt? Lucas 15:7,10.

10. Leidt berouw tot de vergeving van zonden? Lucas 24:47

11. Is goddelijke spijt een eerste vereiste voor echt berouw? Waar leidt berouw naar? 1 Korintiërs 7:9-10

12. Wat "leggen wij af" en "wat doen wij aan" als wij berouw hebben? Efeze 4:22-24

• Is de waterdoop werkelijk nodig om een Christen te zijn?
• Wat leert de Schrift over de juiste vorm van dopen?
• Is er enig bewijs van zuigelingen- of kinderdoop in de vroege Nieuwtestamentische Kerk?

Wij moeten weten, wat het Nieuwe Testament openbaart over de doop en hoe de doop samenhangt met geloof en berouw.

1. Doopte Johannes de Doper degenen, die reageerden op zijn prediking, in water? Matteüs 3:1-2, 5-6.

2. Leerde Johannes, dat berouw een noodzakelijk vereiste is voor de doop? Lucas 3:2-3

3. Stond hij erop, dat velen, die gedoopt wilden worden, eerst een veranderd leven moesten laten zien, voordat hij de doop zou toedienen? Lucas 3:7-9

4. Doopten Jezus Christus en Zijn discipelen degene, die reageerden op de prediking van Christus? Johannes 4:1-3

5. Werden de eerste bekeerlingen in de Nieuwtestamentische Kerk ook in water gedoopt? Handelingen 2:41

6. Zei Petrus aan zijn toehoorders, dat berouw moet voorafgaan aan de doop? Handelingen 2:38. (Opm.: het woord "berouw", dat Petrus gebruikte is metanoco, het verstand omdraaien, veranderen, de begane zonden verafschuwen. Dit zou de gewoonte van de kinderdoop voor onmogelijk verklaren, omdat berouw een bewuste erkenning vereist, dat iemand daadwerkelijk zondigt; het begrip en de overtuiging van een volwassen verstand)

7. Doopte de Nieuwtestamentische Kerk kinderen of alleen degenen, die volwassen genoeg zijn om te begrijpen en het Evangelie te geloven, volwassen mannen en vrouwen? Handelingen 8:12. Er is geen Bijbels verslag over enig kind, dat gedoopt werd.

8. Was de doop iets, dat "veel water" vereiste? Johannes 3:23. (Opm.: Ons moderne woord "dopen" (eng. baptize) komt van het Griekse woord baptizo en betekent "onderdompelen of plonzen in". Tot meer dan twee eeuwen na Christus is er geen bewijs van dopen, anders dan door onderdompeling.

9. Symboliseert de doop een dood, begrafenis en opstanding? Romeinen 6:3-5; Kolossenzen 2:12.
   ( Opm.: deze symbolen kunnen alleen gezien worden in onderdompeling. Sprenkelen of uitgieten kunnen niet een begrafenis uitbeelden. Het woord, dat Paulus gebruikt voor "begrafenis" komt van het Griekse woord sunthapto of "samen begraven met". Jezus werd in een graf gelegd; de doop symboliseert dus begraven worden in een watergraf, waaruit wij symbolisch verrijzen)

10. Luidt de doop een nieuw leven in? Romeinen 6:4. Moet dit nieuwe leven gehoorzaamheid aan God en Zijn rechtvaardige geboden weergeven? Romeinen 6:6, 12, 16.

11. Legden de Apostelen na de doop de handen op de gelovigen, opdat zij de Heilige Geest mochten ontvangen? Handelingen 8:15-17.

12. Is de handoplegging een fundamentele leerstelling? Hebreeën 6:1-2

     Sommigen vragen zich af wat de juiste manier van dopen is. Zij vragen zich af of dit besprenkelen, uitgieten of onderdompelen is. Deze vraag is eenvoudig te beantwoorden, want de betekenis van het Griekse woord baptizo is heel duidelijk. Het betekent "onderdompelen of plonzen in". Ons wordt verteld, dat Johannes de Doper een bepaalde locatie in de rivier de Jordaan gebruikte, omdat "daar veel water was" (Johannes 3:23) Als hij alleen besprenkelde of uitgoot, zou hij niet "veel water" nodig hebben gehad.

     Het woord voor "besprenkelen" in de Nieuwtestamentische Griekse taal is rantizo en voor "gieten" is het Griekse woord cheo. Hoe dan ook, de Grote God, die de Bijbel inspireerde heeft niet het gebruik van de woorden voor "besprenkelen" of "uitgieten" geïnspireerd. Hij inspireerde de schrijvers van het Nieuwe Testament alleen om het woord baptizo te gebruiken - wat "onderdompelen" betekent - als er naar de doop wordt verwezen.

     In feite is er geen bewijs, dat er enige vorm van dopen anders dan onderdompeling wijd en zijd werd gepraktiseerd tot de vierde eeuw. Keizer Constantijn had de doop uitgesteld tot aan zijn sterfbed en werd te ziek beschouwd om meegenomen te worden en in water te worden ondergedompeld. In plaats daarvan werd hij besprenkeld. Het voorbeeld van Constantijn zette aan tot veel navolging en werd snel de norm.

      Er is geen enkele bijbelse indicatie van een andere manier dan totale onderdompeling in water. Het voorbeeld van de doop van de Ethiopische eunuch is nog meer bewijs. Hij en Filippus reden in hun wagen, totdat zij bij voldoende water kwamen: "....beiden daalden af in het water, zowel Filippus als de kamerling, en hij doopte hem. En toen zij uit het water gekomen waren, nam de Geest des Heren Filippus weg en de kamerling zag hem niet meer, want hij ging zijn weg met blijdschap". (Handelingen 8:38-39) Dit zou helemaal niet nodig zijn geweest voor besprenkeling of uitgieten.

      Verder is er geen bijbels voorbeeld van het dopen van zuigelingen of kinderen. De doop volgt op berouw. Dat is wat Johannes de Doper zijn toehoorders vertelde en dat is wat Petrus predikte op het Pinksterfeest in Handelingen 2:38.

     Berouw is een volwassen besluit. De doop werd in de Bijbel nooit gebruikt als een geestelijke "toverformule". Het is geen magisch ritueel, dat de toegang tot het koninkrijk garandeert. Integendeel, de doop is een uitwendig teken van een inwendige verandering.

     Door de doop en het ontvangen van Gods Heilige Geest wordt men een deel van de ware Kerk van God, het lichaam van Christus. "Want door een Geest zijn wij allen tot een lichaam gedoopt", schreef Paulus in 1 Korintiërs 12:13. Johannes de Doper zei, dat de Messias twee dopen zou aanbieden - Geest en vuur. (Matteüs 3:11-12)

     Degenen, die niet "gedompeld" zullen zijn in het Gezin van God door de Geest van God, zullen uiteindelijk in een Poel van Vuur ondergedompeld worden, die hun "wortel noch tak zal overlaten". (Maleachi 4:1) Jezus Christus vergeleek de Heilige Geest met "stromen van levend water" (Johannes 4:14; 7:38-39)

      Paulus verklaarde in Kolossenzen 2:12, dat de doop een begrafenis symboliseerde. Hij geeft verder uitleg over de symboliek in Romeinen 6:4-6. De "oude mens" wordt symbolisch gedood met Christus. Wij verrijzen als een nieuw schepsel. Opstaan uit het watergraf van de doop beeldt ons geloof uit in de opstanding, die onze uiteindelijke hoop is om een nieuw schepsel te worden.

      "Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen. Want indien wij samengegroeid zijn met hetgeen gelijk is aan zijn dood, zullen wij het ook zijn met hetgeen gelijk is aan zijn opstanding; dit weten wij immers, dat onze oude mens medegekruisigd is, opdat aan het lichaam der zonde zijn kracht zou ontnomen worden en wij niet langer slaven der zonde zouden zijn". (Romeinen 6:4-6) De doop is geen nietszeggend ritueel. Het is een zeer belangrijk symbool en is niet iets waar wij lichtvaardig mee om moeten gaan.

     De doop is een uiterlijk teken van onze verbintenis, gebaseerd op geloof en berouw. Het stelt een nieuw begin voor. De oude persoon met heel zijn zondig leven is symbolisch begraven en een nieuw schepsel komt tevoorschijn. Het doopwater symboliseert, dat wij innerlijk zuiver gewassen zijn door de Heilige Geest.

      Het offer van Christus heeft voor onze zonden betaald en in Gods ogen komen wij zuiver uit de doop tevoorschijn. Dit betekent echter niet het einde, maar het begin van het ware bekeringsproces!

     Wat is ware bekering?

Velen denken, dat wanneer zij eenmaal Christus als hun Verlosser accepteren, zij voor altijd behouden zijn.

• Is dit de ware bijbelse lering?
• Leert de Bijbel "eenmaal behouden, altijd behouden"?

Laten wij begrijpen, wat ware bekering en het Christelijke leven inhouden.

1. Is berouw een inleiding tot bekering? Handelingen 3:19. Leidt dit tot het uitwissen van onze zonden?

2. Behoudt het bloed van Christus ons of worden wij alleen maar gerechtvaardigd (onschuldig gemaakt, in goed aanzien brengen) door het bloed? Romeinen 5:8-9

3. Wat behoudt ons dan? Romeinen 5:10.
   Heeft de levende Christus een voortdurend dienaarschap om ons behoud veilig te stellen? Hebreeën 7:25-26

4. Is het mogelijk zich af te keren na geloofd en berouw te hebben? Wat is het gevolg van zo'n daad? Hebreeën 10:26-29

5. Erkent de Apostel Paulus, dat zelfs hij kon afdrijven van de waarheid? 1 Korintiërs 9:27

6. Betekent ware bekering, dat Jezus Christus Zijn leven in ons moet leven? 2 Korintiërs 13:5; Galaten 2:20. Houdt dit in te leren denken, zoals Christus denkt? Filippenzen 2:5

7. Is een bekeerde (veranderde) persoon iemand, die herschapen is om rechtvaardigheid en heiligheid uit te stralen? Efeze 4:22-24, Kolossenzen 3:10

8. Moet een waar bekeerde persoon trachten om een totaal onderworpen, overgegeven leven te leiden? Romeinen 12:1. Leidt zo'n Christen een veranderd leven? Romeinen 12:2. (Opm.: gelijkvormig zijn betekent eenvoudig de uiterlijke vorm en identiteit van iets anders aannemen. God verlangt veel meer dan louter onze uiterlijke gelijkenis met Hem en Zijn wegen. Hij verlangt een totale verandering van onze hele natuur. Dit begint innerlijk en zal zichzelf weerspiegelen in uiterlijke verandering. Een dergelijke verandering wordt tot stand gebracht door de Heilige Geest in de levens van degenen, die hun leven en hun wil onvoorwaardelijk hebben overgegeven aan de Schepper)

9. Moeten ware bekeerde Christenen overwinnaars zijn in hun eigen persoonlijke levens? Openbaring 2:26; Openbaring 3:21.

10. Wat moeten wij overwinnen - en hoe? Romeinen 12:21.

11. Hoe moeten bekeerde mensen trachten te leven?
    Efeze 5:1-2.

12. Zondigen Christenen ooit? Wat moeten wij doen als dit gebeurt en wat zal het gevolg zijn? 1 Johannes 1:8-9. (Opm.: in vers 7 wordt ons gezegd, dat het bloed van Jezus Christus ons zuivert van zonde. De tijdsvorm van het werkwoord verwijst naar een aanhoudende of voortdurende handeling)

13. Hebben wij een pleitbezorger voor de troon van God; iemand, die voor ons zal bemiddelen? 1 Johannes 2:1

14. Is het waard om te streven een leven te leiden van overgave aan Gods wil en het overwinnen van jezelf?
    Immers, Christenen moeten vele moeilijkheden overwinnen. Romeinen 8:13-18.

     De meeste belijdende Christenen begrijpen eenvoudig het belangrijke, voortdurende dienaarschap van Jezus Christus niet en de rol, welke Hij speelt in ons behoud. Zij denken, dat alles lang geleden voltooid werd aan het kruis. Is dit echt waar?

Wat doet Jezus Christus werkelijk op dit moment - en wat heeft dit te maken met Uw behoud?

      Het boek Hebreeën openbaart wat de huidige functie en dienaarschap van Christus werkelijk zijn. In dit belangrijke boek liet de Apostel Paulus zien, dat Jezus Christus onze levende en actieve Hogepriester is.

Wat houdt deze rol in - en wat is het verband met ons behoud?

     In Hebreeën 6:20 leren wij, dat Jezus Christus "naar de ordening van Melchisedek hogepriester geworden is". Wat zijn de gevolgtrekkingen hieruit? Dit houdt niet alleen in, dat Hij éénmalig een offer heeft gebracht om voor altijd voor al onze zonden te betalen (Hebreeën 10:12), maar "doch Hij heeft, juist doordat Hij in eeuwigheid blijft, een priesterschap, dat op geen ander kan overgaan. Daarom kan Hij ook volkomen behouden, wie door Hem tot God gaan, daar Hij altijd leeft om voor hen te pleiten". (Hebreeën 7:24-25) Ons wordt gezegd, dat wij "met vrijmoedigheid mogen toegaan tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd". (Hebreeën 4:16)

     Zoals wij gerechtvaardigd werden, d.w.z. onschuldig gemaakt en in een harmonieuze relatie met God gebracht, door de dood van Jezus Christus, worden wij in feite behouden door Zijn leven. (Romeinen 5:9-10) Nu zendt Jezus Christus, als onze Hogepriester, die leeft en aan de rechterhand van God is, de Heilige Geest om in ware Christenen te wonen. (Johannes 15:26) Deze inwoning van de Geest heiligt de gelovige - zet hem apart als heilig. (1 Petrus 1:2; I Korintiërs 3:16-17) De Levende Christus stelt ons, door de Geest, in staat om een leven van gehoorzaamheid aan God te leven. (Galaten 2:20; Romeinen 8:13) Onze echte gehoorzaamheid is niet simpel het resultaat van menselijke inspanning; het wordt mogelijk gemaakt door het voortdurende dienaarschap van onze Verlosser.

     Weet U, Gods geestelijke wet kan alleen vervuld worden en geestelijk gehouden worden door geestelijke liefde. U en ik werden niet met dit soort van liefde geboren. Niemand van ons heeft van nature de soort van liefde, die vereist wordt om deze grote geestelijke wet te houden.

     Wij moeten naar God gaan om die soort van liefde te verkrijgen. Het is een liefde, die God ons geeft door de levende Christus. Het is Zijn eigen liefde, dat wil zeggen, het komt direct voort van Hem. Wij moeten het in ons opnemen, wanneer God Zijn Heilige Geest als rivieren van levend water over ons uitstort.

      De Hr. Herbert W. Armstrong (1892-1986), een oud dienaar van God, legde de onderlinge verbinding tussen gehoorzaamheid, liefde en de Heilige Geest heel duidelijk uit: "Het water in een rivier stroomt in een bepaalde richting, geleid door de rivierbedding of het kanaal. Gods Wet is die rivierbedding, die de stroming leidt - de uitdrukkingskracht - in de richting, waarin de goddelijke liefde stroomt! Gods Wet is de weg van volmaakt geestelijk karakter - het ware karakter van God. De ware geest, waardoor God Zijn leven aan U schenkt - Zijn behoud - is dus ook Zijn eigen liefde, die aan U Zijn rechtvaardigheid schenkt! Het is niet langer alleen U, in Uw eigen macht en kracht "die de geboden houdt" - het is, geestelijk gesproken, de levende Christus IN U, die de geboden van Zijn Vader houdt - zoals Hij deze door dezelfde goddelijke liefde hield toen Hij hier op aarde mens was! Kunt U dan pochen of opscheppen over Uw rechtvaardigheid? Neen - het is niet Uw rechtvaardigheid - het is van God! Als Christus, door Zijn genade, Uw schuldig verleden uitwist, U toegang geeft tot God en nu in en door U de geestelijke liefde uitstort, die de Wet houdt, is dit niet Uw rechtvaardigheid, maar van God".

     Jezus Christus, onze levende Hogepriester, schenkt ons behoud. Behoud is een kwestie van wat wij worden, niet van waar wij naar toe gaan! Door het voortdurende dienaarschap van Christus als onze pleitbezorger voor de troon van God kunnen wij dagelijks vergeven en gezuiverd worden. Door Zijn voortdurende dienaarschap van het toedienen van Gods Geest aan ons, verandert Hij onze walgelijke natuur om zoals Zijn eigen natuur te worden.

     Uiteindelijk zullen wij, als Hij voor de tweede keer komt, veranderd worden, in één ogenblik, in een oogwenk en een glorieus geestelijk lichaam aandoen, zoals dat van Hem.
(1 Johannes 3:1-2)

     Gods uiteindelijke doel is, dat wij geboren kunnen worden in Zijn ware gezin als zonen van God en jongere broers van Jezus Christus. (Romeinen 8:16-17) Zelfs nu worden wij deelgenoten van de goddelijke natuur. (2 Petrus 1:4) Door de Geest van God worden Zijn wetten in onze harten en in ons verstand gegraveerd. (Hebreeën 8:10) Ons wordt kracht gegeven om zonde te overwinnen, zoals Christus ook overwon. (verg. Openbaring 3:21) God ontwikkelt Zijn heilig en rechtvaardig karakter in ons, zodat wij als Hem kunnen worden.

Ons doel is dan om met Hem voor altijd te regeren als deel van Zijn gezin. (Openbaring 21:7)

• • • • • • •

• • • • • • •

• • • • • • •