De TIEN Geboden



door Roderick C. Meredith

De "moderne" samenleving van vandaag heeft een verschil van mening over de Tien Geboden.

• Werden zij "afgeschaft" door een goddelijke beslissing of door de opmars van de mens naar wetenschappelijke kennis?

• Moeten zij in openbare gelegenheden getoond worden of zijn ze bestemd voor de kerk?

• Zijn zij een last voor "verlichte" mensen of een zegen voor degenen, die ze gehoorzamen?

Koning David zei: "Hoe lief heb ik uw wet" en noemde ze perfect; de Apostel Paulus noemde ze heilig, rechtvaardig en goed;
Jezus Christus eerde, vergrootte, gehoorzaamde en gebood gehoorzaamheid aan de Tien Geboden.

Maar voor de meeste mensen blijven de Tien Geboden een raadsel, dat nooit werd begrepen.

Dit boekje legt deze onverbiddelijke levende wet duidelijk uit, die spoedig de fundamentele wet wordt van de vredevolle, voorspoedige, vreugdevolle wereld van morgen!

• • • • • • •

• Voorwoord
  
  
• De Sleutels tot Begrip
  
  
• De Ware Bron van de Wet
  
  
• Begrijpt U werkelijk Gods Geboden?
  
  
• De Almachtige God van Israël
  
  
• Het Eerste Gebod
  
  
• Het Eerste Gebod en U
  
  
• Begrijp Gods Doel
  
  
• Wie of Wat U dient is Uw "God"
  
  
• Leer God Lief te Hebben en te Aanbidden Boven Alles
  
  
• Het Tweede Gebod
  
  
• Het Tweede Gebod Bepaald
  
  
• Het Fundament van Afgoderij
  
  
• Een Persoon, die Werkelijk Bekeerd is, Kent God
  
  
• Afbeeldingen van Jezus
  
  
• Het aanbidden van Systemen en Instituten
  
  
• Een Ernstige Waarschuwing en Belofte
  
  
• Het Derde Gebod
  
  
• Het Derde Gebod Bepaald
  
  
• Gods Naam Openbaart de soort God, die U vereert
  
  
• Gods natuur en Karakter Geopenbaard
  
  
• Moet U Zweren?
  
  
• Te vermijden: Religieuze Titels
  
  
• De Meest voorkomende van alle Zonde
  
  
• Het Vierde Gebod
  
  
• Het Vierde Gebod Bepaalde
  
  
• Wie Maakte de Sabbat?
  
  
• De Sabbat is een Zegen
  
  
• Het Gebod Uitgelegd
  
  
• Een Betaalde Vakantie
  
  
• Het Voorbeeld van Jezus
  
  
• Verheug U op Gods Sabbat
  
  
• Het Vijfde Gebod
  
  
• Het Vijfde Gebod Bepaalde
  
  
• Eer en Respect voor Ouders
  
  
• Gehoorzaamheid "in de Here"
  
  
• Zegen voor Gehoorzaamheid
  
  
• Zelfs Volwassenen Moeten hun Ouders Eren
  
  
• Jezus' Eigen Persoonlijk Voorbeeld
  
  
• Het Zesde Gebod
  
  
• De Bron van het Leven
  
  
• Persoonlijke toepassing van het Gebod
  
  
• De Grootste Misdaad van de Mensheid
  
  
• Het Bijbelonderwijs
  
  
• Gods Regering zal Oorlog Beëindigen
  
  
• Het Zevende Gebod
  
  
• Het Zevende Gebod Bepaalde
  
  
• Het Doel van het Huwelijk
  
  
• Het Huwelijk Stelt Christus en Zijn Kerk voor
  
  
• Wat Jezus Christus Onderwees
  
  
• Het Huwelijk is door God Ingesteld
  
  
• Gehoorzaam het Zevende Gebod
  
  
• Het Achtste Gebod
  
  
• Het Recht op Bezit
  
  
• Diefstal door Valse Reclame
  
  
• Aangetaste Rijkdom
  
  
• Stelen van God
  
  
• Het Positief Toepassen van het Gebod
  
  
• Het Negende Gebod
  
  
• De Samenleving Leeft een Leugen
  
  
• Het Negende Gebod Bepaalde
  
  
• De Praktische Waarde van Oprechtheid
  
  
• Pas het Negende Gebod toe in Uw Leven
  
  
• Leef de Waarheid
  
  
• Het Tiende Gebod
  
  
• Een Samenleving, Gebaseerd op Hebzucht
  
  
• Het Tiende Gebod Bepaalde
  
  
• Waar Staan Wij?
  
  
• De Geboden Samengevoegd
  
  
• De Nieuwe Geboden van Jezus
  
  
• De Tien Geboden Afgeschaft?
  
  
• De Weg naar Eeuwig Leven
  
  
• Een "Nieuw" Gebod
  
  
• Hoe Moet U Uw Naaste Liefhebben
  
  
• Gehoorzaamde Jezus Letterlijk de Tien Geboden?
  
  
• Gaf Johannes een "Nieuw" Gebod?
  
  
• Wat de "Nieuwe" Geboden Werkelijk Leren
  
  
• Literatuur
  
• Regionale Kantoren
  

• • • • • • •

tiengeboden Uitgave 1.0, mei 2005

©2005 LEVENDE KERK VAN GOD
Alle rechten voorbehouden.
Dit boekje mag niet verkocht worden.
Het is een kosteloze publicatie in het algemeen belang, uitgegeven door de Levende Kerk van God. (Living Church of God)

Vermelde Schriftgedeelten zijn ontleend aan de NBG-bijbelvertaling, tenzij anders aangegeven.

• • • • • • •

     Meer dan 40 jaar geleden had ik het voorrecht om de eerste editie van dit boekje, De Tien Geboden te schrijven. Het werd bewerkt tot een boekje van een publicatie als serie in een tijdschrift en werd naar honderdduizenden mensen verzonden, die het gedurende tientallen jaren aanvroegen. Het is meer dan een tiental jaren niet meer beschikbaar geweest, maar ik heb het nu voor de kijkers van Tomorrow's world en abonnees herschreven.

     Niettemin is het hetzelfde boekje gebleven zoals het meer dan 40 jaar geleden werd aangeboden. Dit is geen verrassing, want het beschrijft de onveranderlijke wetten van God. Zoals God zegt, "Ik, de HERE, ben niet veranderd". (Maleachi 3:6)

     Zelfs seculiere wetenschappers erkennen, dat de allereerste Christenen hun leven baseerden op het houden van de grote geestelijke wet van God - de Tien Geboden. Als zij zeiden, "de Heer Jezus Christus" wisten zij, dat het woord "Heer", "Baas" betekent - Degene, die U moet gehoorzamen! Jezus herinnerde hen telkens weer aan deze belangrijke relatie, zoals in Lucas 6:46: "Wat noemt gij Mij Here, Here, en doet niet wat Ik zeg"?

     Ik hoop en bid, dat U dit boekje zorgvuldig zult bestuderen en tot het besef komt, dat Gods wet - dezelfde wet, die van toepassing zal zijn in het spoedig komende Millennium - een zegen is voor die mensen, gezinnen en naties, die het houden en het volmaakte voorbeeld volgen van onze Verlosser, Jezus Christus.

     Dit is een wetteloos tijdperk. Misdaad en geweld nemen in beangstigende snelheid toe, omdat bij miljoenen mensen praktisch geen respect is voor de wet of gevestigde autoriteit, noch voor God of voor de mens! In de internationale wereld leven landen in angst, omdat zij zeer goed beseffen, dat de zogenaamde "garanties" en vredesverdragen het papier niet waard zijn waarop zij zijn geschreven. Er is geen wet - geen respect voor autoriteit - in de landen van de wereld. Dit is de wereld waarin U leeft!

     De mens heeft alle diepe respect voor de wet verloren, omdat zij de ware bron van alle wetten en autoriteit heeft vergeten! Uw Bijbel zegt: "Een is wetgever en rechter, Hij, die de macht heeft om te behouden en te verderven". (Jakobus 4:12) Die Wetgever is de Almachtige God. In hun modern onderzoek naar door mensen bedachte "gemoedsrust" of een "religie, die tevredenstelt" heeft de mens de grote God, die dit universum regeert totaal vergeten! Geen wonder, dat onze jonge mensen - de leiders van morgen - zo'n wetteloze houding hebben. één van 's werelds vooraanstaande opvoedkundigen waarschuwde een groep militaire leiders voor dit probleem. Hij was wijlen Dr. Rufus von Klein Smid, voormalig hoofd van de universiteit van Zuid Californië. Hij verklaarde: "Ik heb geen aanmerking op het huidige accent, dat op de wetenschap wordt gelegd, maar wij betalen nu voor de steun aan scholen, die van 1 september tot 30 juni handelen, alsof er geen God bestaat". Dr. von Klein Smid merkte het "gebrek aan morele waarden" op bij onze jeugd als gevolg van deze houding. Als U de ware God buiten beschouwing laat blijft er niet veel over van gedragsnormen. Het resultaat is geestelijke chaos en wetteloosheid en ellendigheid in het menselijk hart. In bijna alle religieuze denominaties van vandaag is de neiging te proberen om God te "moderniseren" en te "democratiseren" en Zijn autoriteit om Zijn schepping - en ons, Zijn schepsels - te regeren, af te schaffen. Er zijn tegenwoordig slechts heel weinig ware "godvrezende mensen" over op aarde! De mens heeft zich een gefantaseerde "lievelingsgod" gemaakt naar hun eigen beeld en de mens heeft zeker geen ontzag en diep respect voor een dergelijke "god". Zij vrezen hun "god" niet. En zij gehoorzamen dit schepsel van hun eigen fantasie zeker niet! De ware boodschap van Jezus Christus gaat evenwel over de God, die deze aarde schiep! Hij was de God, die de mens zegende voor gehoorzaamheid aan Zijn wetten - en die straft voor ongehoorzaamheid. De Jezus Christus van Uw Bijbel predikte altijd het evangelie van het Koninkrijk van God. (Markus 1:14; Lucas 4:43) In moderne taal: Hij predikte het goede nieuws van de regering van God - het bestuur van God. Hij zei: "Bekeert u en gelooft het evangelie". (Markus 1:15) Voordat U oprecht geloven kunt en Jezus Christus als Uw Verlosser kunt aanvaarden en voordat Zijn uitgegoten bloed Uw zonden kan uitwissen, moet U zich bekeren. Maar waarvan bekeren? Bekeren van zonde! Wat is zonde?

     Ondanks de tegenstrijdige denkbeelden en generalisaties van georganiseerde religieuze denominaties, verklaart Uw Bijbel duidelijk: "Zonde is wetteloosheid". (1 Johannes 3:4) Zonde is het breken van Gods geestelijke wet - de Tien Geboden. Dat is precies en specifiek wat zonde is! Voordat God Uw vroegere zonden zal vergeven moet U zich eerst bekeren van het breken van Zijn wet! U moet leren om God te vrezen en te respecteren als de Allerhoogste Regeerder van dit universum - en als Uw Koning en Heerser. Salomo, de meest wijze man die ooit geleefd heeft werd geïnspireerd om te schrijven: "De vreze des HEREN is het begin der kennis". (Spreuken 1:7) Deze goddelijke vrees is in geen geval een persoonlijke angst, maar een diep respect en eerbied voor het grote ambt en de autoriteit van God - voor Zijn goddelijke macht - Zijn wijsheid - Zijn liefde. Zonder geloof in zo'n grote en reële God is de mensheid niet compleet. Afgesneden van de ware God van wet en orde is de mensheid doelloos, leeg, gefrustreerd, verward. De uitweg van de leegte en verwarring van de moderne mens lijkt afgezaagd of eenvoudig voor sommige mensen. Maar het is waar - en het werkt! De mensheid moet eenvoudig ophouden met het vereren van valse goden. De mensheid moet terugkeren naar de God van de Bijbel, de God van de schepping, de God die dit universum regeert! Aan het einde van het boek Prediker inspireerde God deze woorden om Zijn weg naar de vervulling van de wens van de mens voor een gelukkig, overvloedig en doelbewust leven, samen te vatten: "Van al het gehoorde is het slotwoord: Vrees God en onderhoud zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen". (Prediker 12:13) De mensheid is gefrustreerd en niet compleet zonder dit levende, belangrijke contact met God - Zijn weg te bewandelen, Zijn geboden te onderhouden. Gehoorzaamheid aan Gods geboden zou vrede, vervulling en vreugde brengen aan alle naties en mensen van deze aarde. Het is het ware antwoord op al onze problemen, individueel en collectief. Het is de manier van leven, die Jezus Christus zal gaan onderwijzen als Hij terugkeert om deze wereld te regeren. (Micha 4:2)

     De profeet David was een man naar Gods hart. (Handelingen 13:22) Hij wordt gebruikt als een beeld van Christus en zal direct onder Christus over de hele natie Israël regeren in het spoedig komende Millennium, wanneer Christus vrede op deze aarde zal brengen. (Ezechiël 37:24) David schreef: "Hoe lief heb ik uw wet! Zij is mijn overdenking de ganse dag". (Psalm 119:97) David bestudeerde en dacht de hele dag na over Gods wet! Hij leerde hoe hij Gods wet in elke situatie in het leven moest toepassen. "Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden, want het is altoos bij mij". (v. 98) Gods wet liet de weg zien, die David moest gaan - een manier van leven. "Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad". (v. 105) Door heel Psalm 119 heen verklaarde David hoe hij Gods wet lief had en gebruikte als zijn gids in het leven.

     Doet U dat? Waarschijnlijk doet U het niet. De meeste van U hebben geleerd, dat Gods wet werd afgeschaft - of anders heeft U zich eenvoudig niet gerealiseerd, dat Gods wet de enige weg van leven is, die de mensheid waar geluk en vreugde zal brengen. U heeft zich niet gerealiseerd, dat Gods wet de werkelijke natuur en het karakter van God Zelf openbaart. En God gebiedt ons: "Weest heilig, want Ik ben heilig". (1 Petrus 1:16) Denkt U er aan, dat de ware Christenen, de "kleine kudde" van Jezus worden beschreven als degenen, "die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus hebben". (Openbaring 12:17) En God geeft deze beschrijving van het karakter van Zijn heiligen: "Hier blijkt de volharding der heiligen, die de geboden Gods en het geloof van Jezus bewaren". (Openbaring 14:12) Als U gerekend wil worden tot Gods ware heiligen, dan moet U dit levend geloof hebben - dit gehoorzame geloof - in de Almachtige God door Jezus Christus, die Zijn leven in U leeft! U moet Gods geestelijke wet begrijpen en onderhouden, zoals geopenbaard in de Tien Geboden! Wilt U dit boekje alstublieft helemaal bestuderen en elk aangehaald schriftgedeelte opzoeken en leven naar Zijn geestelijke en heilige wet.

     Om de Tien Geboden correct te begrijpen en de echte invloed te voelen zullen wij de achtergrond waarin zij werden gegeven, bekijken. Denkt U er aan, dat Mozes en de Israëlieten de kennis hadden bewaard, dat hun God de Schepper was van hemel en aarde. Hij was de grote heerser van de aarde, die de Vloed had gebracht in de dagen van Noach, hun voorvader. En nu had de ware God, de God van Israël hen uit Egyptische slavernij bevrijd door ontzagwekkende wonderen; Hij had hen uit Egypte gebracht en door de wateren van de Rode Zee, die aan weerszijden van hen als een machtige muur oprezen. (Exodus 14)

     Vanaf de tijd, dat zij door de Rode Zee getrokken waren begon God zich met hen bezig te houden en hen aan Zijn wetten te herinneren, die zij deels vergeten waren. Voordat zij de berg Sinai bereikten had God alle twijfel weggehaald over welke dag Zijn Sabbat was door een serie wonderen te verrichten om hen er aan te herinneren. (Exodus 16) In Exodus 18 was Mozes het volk reeds aan het oordelen volgens Gods wetten en statuten. (v. 16) Toen zij bij de berg Sinai waren gekomen legde God hen voor - niet om hen een nieuwe wet te geven - maar om een overeenkomst of afspraak met Hem te sluiten, zodat zij Zijn speciale volk zouden zijn en Hij hun God zou zijn, wiens wetten en statuten en verordeningen zij zouden gehoorzamen. Omdat de Tien Geboden Gods fundamentele geestelijke wet was (Romeinen 7:14) - en altijd zal zijn - werden zij een onderdeel van deze overeenkomst tussen God en Israël.

     Lang voor Sinai zegende God in het bijzonder Abraham, de "vader van alle gelovigen" ( Romeinen 4:11), omdat "Abraham naar Mij geluisterd en Mijn dienst in acht genomen heeft: Mijn geboden, mijn inzettingen en mijn wetten". (Genesis 26:5) Abraham begreep en gehoorzaamde dus de Tien Geboden.

     Omdat de Tien Geboden Gods heilige en geestelijke wetten waren verkondigde Hij deze met grote macht en schreef deze, in tegenstelling tot de rest van de overeenkomst met Zijn eigen hand. Let U op de achtergrond in Exodus 19. God gebood het volk om zich te reinigen en klaar te staan op de derde dag als Hij naar hen zou neerdalen. (Exodus 19:10-11) "En het geschiedde op de derde dag, toen het morgen werd, dat er donderslagen en bliksemstralen en een zware wolk op de berg waren en zeer sterk bazuingeschal, zodat al het volk dat in de legerplaats was, beefde". (Exodus 19:16) God liet hier Zijn macht als de Schepper van deze aarde zien toen Hij met Zijn eigen stem de Tien Geboden uitsprak! Toen de Schepper Zelf op de berg Sinai in Zijn glorie neerdaalde: "steeg de rook daarvan op als de rook van een oven, en de gehele berg beefde zeer". (v. 18)

     Tegen deze achtergrond van grote glorie en majesteit en macht sprak God de Tien Geboden uit aan het volk, die beneden aan de berg in ontzag beefde. Zijn stem moet letterlijk met kracht deze mensen geschud hebben toen deze over het land bulderde als het geluid van de donder. (Psalm 104:7)

     En zo begon God de Tien Geboden uit te spreken - en openbaarde aan Zijn volk de wetten van het leven, die succes brengen en geluk en vrede met God en met de mens. In onze tijd van menselijke redenering, van agnosticisme en van geleidelijk materialisme is het belangrijk om op te merken, dat de Almachtige niet als eerste sprak over de "broederschap van de mens", maar over gehoorzaamheid en verering aan God - de Schepper en Heerser van hemel en aarde - en de persoonlijke God van degenen, die Hem dienen en gehoorzamen! "Toen sprak God al deze woorden: Ik ben de HERE, uw God, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heb. Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben". (Exodus 20:1-3) Dat is het eerste en zoals wij later zullen zien, het grootste gebod. Bestudeer zorgvuldig de formulering - van dit gebod - en mediteer er over zoals David deed! "Ik ben de HERE, uw God" is een meer veelzeggende zin en er zit meer achter. De "Ik", die sprak met een dergelijke enorme kracht was zeer duidelijk de grote Schepper van hemel en aarde. In Zijn manier van optreden had Hij Zijn kracht als Schepper gedemonstreerd door donder en bliksem uit te zenden en de berg Sinai letterlijk te schudden alsof het een natte vaatdoek was!

     Laten wij zien, nu wij de kracht en macht hebben gezien waarmee God Zich openbaarde toen Hij de Tien Geboden uitsprak vanaf de berg Sinai hoe elk van hen - te beginnen met het eerste gebod - van toepassing is voor U persoonlijk. Want als U beweert een Christen te zijn, denkt U er dan aan dat Jezus Christus, de Stichter van het Christendom zei, dat U bij elk woord van God moet leven. (Matteüs 4:4) En U moet zeker - met Gods hulp - wandelen naar de geboden van de Almachtige God, als U het eeuwig leven wilt binnengaan. (Matteüs 19:17) Hoe is het eerste gebod dan op U van toepassing? "Ik ben de HERE, uw God" verklaart de Schepper. Is de God van de schepping - de God van Israël, de God van de Bijbel - werkelijk Uw God, die U dient en gehoorzaamt? Of heeft U Uw eigen valse "god" of "goden" opgeroepen? Of aanbidt U op de verkeerde manier volgens "de tradities van de mens", waarvan Jezus zei, dat dit leidt tot het tevergeefs aanbidden van God? (Marcus 7:7) Dit zijn punten, waar U over moet nadenken!

     Aan Christenen zegt God, dat Hij Degene is, "die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heeft". (Exodus 20:3) Door heel de Bijbel heen wordt Egypte gebruikt als een "type" om zonde voor te stellen. Alle niet bekeerden worden in slavernij gehouden door het georganiseerde, heidense systeem van deze wereld en door hun eigen persoonlijke verlangens. Als een persoon werkelijk bekeerd is brengt God Hem uit die slavernij - en hij komt er gewillig en blij uit! U moet in elk geval onderzoeken of U werkelijk ooit uit de valse tradities en wegen van deze wereld bent gekomen en zich ook bekeerd heeft van Uw eigen persoonlijke verlangens en zonden.

     God gebiedt: "Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben". Heeft U iets anders in de plaats van God gezet? Neemt Uw tijd, Uw interesse, Uw dienst aan iets anders meer in beslag dan de ware God? Welke afgod heeft U tussen Uzelf geplaatst en de ware God. Welke afgod heeft u geplaatst tussen Zijn Woord te bestuderen en er naar te leven? God zegt: "De hemelen vertellen Gods eer, en het uitspansel verkondigt het werk zijner handen". (Psalm 19:1) Door heel de bladzijden heen verklaart de Bijbel, dat God de ware Schepper is van deze aarde en van het universum. Hij is Degene, die leven en adem geeft aan alle schepsels. (Genesis 1) Denkt U oprecht aan God en aanbidt U Hem als Uw Schepper en als Degene, die elke ademtocht geeft, die U inademt? U zou het moeten doen, want dat maakt deel uit van het aanbidden van de ware God en geen valse goden voor Hem te hebben!

     Tegenwoordig is de grootste misleiding niet het communisme of atheïsme, maar de valse, heidense leerstelling van de evolutie, gepredikt door de valse god van de wetenschap. Evolutie is een poging om de schepping uit te leggen zonder de Schepper. Het verloochent de ware God en Zijn ware natuur en ambt! Het is de basis van het grootste deel van het "onderwijs" van deze wereld! Maar de wijsheid van deze wereld is dwaasheid voor God. (1 Korintiërs 1:20) God wordt niet alleen als de Schepper geopenbaard maar als Degene, die Zijn schepping onderhoudt en regeert - die zich mengt in de zaken van Zijn dienaren om hen te leiden, te zegenen en te verlossen. David zei: "de HERE, mijn steenrots, mijn vesting en mijn bevrijder, mijn God, mijn Rots, bij wie ik schuil, mijn schild, hoorn mijns heils, mijn burcht". (Psalm 18:2) Letterlijk honderden keren riep David God aan om in te grijpen en hem van problemen of calamiteiten te verlossen. Gaat U voor deze zaken naar God of vertrouwt U op Uw eigen kracht en puur menselijke middelen?

     In Matteüs 6:9 zegt Jezus ons om God aan te spreken als onze "Vader", wanneer wij bidden. In het hele Nieuwe Testament wordt Hij geopenbaard als Degene, waar wij naar toe moeten gaan met al onze beproevingen en problemen. Zoals een menselijke vader waakt Hij over Zijn kinderen en zegent en beschermt hen. Hij corrigeert ook elke zoon, die Hij liefheeft. (Hebreeën 12:6) Vanaf het begin is God de ultieme Vader van de mensheid geweest. Toen Hij de mens schiep zei God: Laat Ons mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis, opdat zij heersen over de vissen der zee..... (Genesis 1:26) Menselijke wezens zijn gemaakt naar het natuurlijke beeld van God - de uiterlijke vorm en gedaante van God. De mensheid kreeg bepaalde verantwoordelijkheden en voorrechten zoals God Zelf - heerschappij of bestuur van de hele schepping op deze aarde. Ons werd bepaalde beperkte macht gegeven om nieuwe dingen te maken - of zogezegd "te scheppen" - die nooit eerder in die exacte vorm heeft bestaan. Op deze beperkte manier geven menselijke wezens blijk van de talenten van God! Want God is van plan en stelt zich tot doel, dat wij uiteindelijk op Hem zullen lijken - verheerlijkt, zoals Hij verheerlijkt is! (1 Johannes 3:2) De mensheid zal uiteindelijk geboren worden uit geest - gemaakt van geest - bestaan uit geest. (Johannes 3:6) Wij zullen een deel worden van de uit geest geboren, regerende familie van God. God is van plan om degenen, die de menselijke natuur in dit leven overwinnen en - door de hulp van Zijn inwonende Heilige Geest - leren om Zijn perfecte wetten te onderhouden, gemaakt zullen worden als Hij - geboren zullen worden in Zijn Gezin en Koninkrijk! Dan zullen wij, na dit leven van groeien en overwinnen, na deze geestelijke wedergeboorte in staat zijn om enige talenten van God Zelf uit te voeren! Wij zullen gekwalificeerd zijn als een aanvullend lid van het regerende Koninkrijk van God! (Als U een uitvoerige uiteenzetting van deze geestelijke wedergeboorte wilt hebben, leest U dan ons boekje: Uw Uiteindelijke Bestemming )

     Toch wedijveren zelfs in dit opzicht de wetenschap en deze beschaving met God en zijn daarom valse goden geworden! De moderne wetenschap tracht wanhopig de mensheid macht te geven die ver bovenmate haar mentale en geestelijke mogelijkheden gaat om dergelijke krachten te hanteren! Zoals de vroegere president Eisenhower zei in zijn eerste inaugurele rede: "De wetenschap lijkt er klaar voor te zijn om ons als haar laatste gift de macht te schenken om het menselijk leven van deze planeet te verwijderen". En nu - beseffend wat zij reeds gedaan hebben aan de aangekondigde vernietiging van deze aarde - zijn de wetenschappers koortsachtig aan het werk om de hemelen te koloniseren! En hier op aarde gaat onze beschaving voort met het heidense onderwijs, dat de mensheid de uiteindelijke rechter is van wat goed of kwaad is en dat de menselijke wezens totaal in de plaats van God en Zijn wetten plaatst! Of wij het ons realiseren of niet, deze wereldse houding - deze houding die God verwerpt - verspreidt zich door elke fase en aspect van onze tegenwoordige beschaving!

     De meeste mensen, die alleen eenmaal per week naar de kerk gaan en hun religie als vanzelfsprekend aannemen weten eigenlijk niet wat werkelijke verering is. Zij denken, dat "verering" iets is wat je één keer per week in de kerk doet en realiseren zich niet dat het iedere dag van je leven invloed moet hebben op elke gedachte en woord en daad! In alles wat U denkt of zegt of doet dient U of God of anders Uw eigen verlangens en Satan de duivel! De Apostel Paulus werd geïnspireerd om dit uit te leggen: "Weet gij niet, dat gij hem, in wiens dienst gij u stelt als slaven ter gehoorzaamheid, ook moet gehoorzamen als slaven, hetzij dan van de zonde tot de dood, hetzij van de gehoorzaamheid tot gerechtigheid?" (Romeinen 6:16) Er is geen tussenweg! Of U verheugt zich in God en Zijn wet en dient en gehoorzaamt Hem de hele dag of anders dient en gehoorzaamt U Uw eigen verlangens! Een sleutel voor deze situatie is hoe U Uw tijd gebruikt. Want Uw tijd is Uw leven! De Bijbel gebiedt ons om "u de gelegenheid ten nutte makende, want de dagen zijn kwaad". (Efeze 5:16)

• Hoeveel tijd besteedt U werkelijk iedere week aan het bestuderen en mediteren van Gods Woord en Wet, zoals David deed?

• Hoeveel tijd besteedt U aan vurig, prevalerend gebed tot de Almachtige God?

• Hoeveel tijd besteedt U in het bespreken van de Bijbel met anderen, onderwijst U het aan Uw gezin, aan het schrijven van stichtende woorden tot opbouw aan anderen, alsook woorden van uitsluitend sociale interesse?

     De meeste traditionele Christenen denken over hun religie als iets dat net een klein stukje in hun levens in beslag neemt. Maar in alle eerlijkheid en liefde zeggen wij, dat de dag zal komen wanneer zij zich zullen realiseren dat die vorm van religie een valse religie en een valse verering is! Wat is het meest belangrijke, dat God U gebiedt te doen? Toen aan Jezus Christus, Uw Verlosser deze vraag werd gesteld antwoordde Hij: "Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en eerste gebod. Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten". (Matteüs 22:37-40)

     De bestemming van alle naties en personen berust op deze twee geboden! Als de mensen deze twee geboden gehoorzamen zoals zij door de Bijbel heen verheerlijkt worden, zullen zij gezegend worden! Zo niet, dan zullen zij vervloekt worden en beklagenswaardig zijn door hun eigen verwarring en frustratie! Zoals Jezus zei, de geschriften van de profeten blijven bestaan of de naties gehoorzamen of niet gehoorzamen aan Gods wet. Elke profetie die tegen een natie geschreven werd laat zien dat God voorzag, dat die natie ongehoorzaam zou zijn en hun blik zouden afwenden van Zijn wet en van gehoorzaamheid aan Zijn geboden! Dit zijn levende wetten - net als de wet van de zwaartekracht - die de wereld regeren waarin wij leven!

     Jezus zei dat het grote gebod is om God lief te hebben met geheel Uw hart, geest en verstand. U moet God eren en dienen met Uw hele wezen! Wanneer U denkt of spreekt of hoort over iets, dat goed of mooi of prachtig is, moet U aan God denken! Denkt U aan de geïnspireerde verklaring van Jacobus; "Iedere gave, die goed, en elk geschenk, dat volmaakt is, daalt van boven neder, van de Vader der lichten, bij wie geen verandering is of zweem van ommekeer". (Jakobus 1:17) Omdat U Hem liefheeft, omdat U weet dat Zijn weg goed is, omdat U Hem waarlijk aanbidt moet U dagelijks mediteren over Gods wet en over Zijn Woord, zoals David dit deed. U moet Uw Bijbel regelmatig bestuderen om bij elk Woord van God te leven. U moet regelmatig tot God bidden in oprechtheid en met geheel Uw hart zoals Jezus deed, die ons tot voorbeeld is. Telkens als U in Zijn Woord vindt, dat God U gebiedt iets te doen moet U onmiddellijk zeggen: "Ja, Heer" en niet argumenteren, "beredeneren" of het onderwerp ontwijken zoals zovele valse traditionele Christenen dit tegenwoordig doen.

     Omdat U weet, dat Hij U gemaakt heeft en dat Uw leven werkelijk aan Hem toebehoort, moet U Uw lichaam presenteren als een levende offerande, zoals God het U zegt te doen. (Romeinen 12:1) U moet God dienen en gehoorzamen met Uw hele wezen - met een gewillig hart - en alles doen wat in Uw macht ligt om Uzelf voor te bereiden om het werk te bevorderen om anderen te bereiken met de boodschap van de spoedig komende regering van God, die uiteindelijk echte vrede op deze aarde zal brengen. Uw houding moet altijd zijn zoals die van Jezus Christus, Uw voorbeeld, toen er een beroep op Hem gedaan werd om Zijn leven te geven: "niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede". (Lucas 22:42) Dit is wat ware verering werkelijk betekent! Zo moet het eerste gebod, het grote gebod gehouden worden!

     Tijdens Zijn onderwijs in de Bergrede verklaarde Jezus: "Wie dan een van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert, zal zeer klein heten in het Koninkrijk der hemelen; doch wie ze doet en leert, [zelfs de "kleinste"] die zal groot heten in het Koninkrijk der hemelen". (Matteüs 5:19) Tijdens die hele boodschap legde Jezus de Tien Geboden uit en verklaarde en vergrootte ze. Hij liet zien, dat deze geestelijke wet een levende wet was - net zoals de wet van de zwaartekracht of inertie. Als U het breekt zal het U breken! Wij hebben daarom gezien, dat wanneer de mens of naties het eerste gebod breken - "Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben". (Exodus 20:3) - zij een onvermijdelijke straf of leed en ellende over zichzelf en hun nageslacht brengen. De mens snijdt zichzelf af van de bron van hun wezen, van het doel van het leven, van de wetten die hun geluk, vrede en vreugde zouden geven. De mens, die afgesneden is van de ware God van de Bijbel is leeg, gefrustreerd en ellendig. En of het nu komt door de afschuwelijkheid van oorlog, persoonlijk geweld, ziekte of eenvoudig het ontbinden van het bederfelijke menselijke vlees, de uiteindelijke bestemming van alle mensen, die afgesneden zijn van God, is een oneervolle dood - zonder hoop of belofte van eeuwig leven erna. (Romeinen 6:23; Openbaring 21:8)

     De mens is niet compleet en heeft zichzelf afgesneden van de ware verering van de ware God. Toch moet hij die God alleen aanbidden: "Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben ". (Exodus 20:3) Het tweede Gebod zegt ons hoe wij de ware God moeten aanbidden, welke valkuilen wij in onze verering moeten ontwijken en over de voortdurende zegening of straf, die over ons nageslacht komt als gevolg van de manier waarop wij de Almachtige God aanbidden: "Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is. Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de [Eeuwige] HERE, uw God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten, en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden". (Exodus 20:4-6)

     Het natuurlijke fysieke verstand roept om iets, als hulp in de verering van God. Fysieke wezens willen een fysiek voorwerp - een "hulp" om te vereren - om hen aan een onzichtbare God te "herinneren"! Dat is precies wat in dit gebod verboden wordt! Jezus zei: "maar de ure komt en is nu, dat de waarachtige aanbidders de Vader aanbidden zullen in geest en in waarheid; want de Vader zoekt zulke aanbidders". (Johannes 4:23) Merkt U op, dat het alleen de "ware" aanbidders zijn, die in staat zijn om de Vader in geest en waarheid te aanbidden. Vele anderen proberen een of andere vorm van aanbidding, maar omdat zij hun aanbidding beperken door een vals concept van God is het grotendeels tevergeefs. "God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid". (Johannes 4:24) Zodra menselijke wezens, welke afbeelding dan ook, van God oprichten verloochenen zij hetgeen essentieel is in God. God is het wezen van alle macht - alle wijsheid - alle liefde. God is onbegrensd. Als een mens zijn eigen mentale of fysieke beeld van God bedenkt, begrenst hij automatisch in zijn eigen gedachte en verering, de God die niet begrensd wil worden.

     Vele malen nadat de Tien Geboden herhaald werden waarschuwde God Israël opnieuw tegen elke vorm van afgoderij. "Gij zult u geen afgoden maken; een gesneden beeld noch een gewijde steen zult gij u oprichten; ook een steen met beeldhouwwerk zult gij in uw land niet zetten, om u daarvoor neder te buigen, want Ik ben de HERE, uw God". (Leviticus 26:1) God was voortdurend tegen elke vorm van afgod of beeld, dat gebruikt werd in verering. Laten wij echter, voordat sommige het niet begrijpen, stilstaan bij dit punt om op te merken, dat God geen kunst of beeld veroordeeld, maar het maken van elke afbeelding of beeld of voorstelling en "daarvoor neder te buigen". In het originele gebod in Exodus 20:4-6 keurt God niet elke afbeelding en beeld af, maar zoals het gebod verder gaat: "Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen". Het is dus het gebruik van kunst of beeld als vorm van verering of als "hulp" om te vereren, dat God afkeurt!

     Het ware fundament van alle afgoderij is dat de eigenwijze, opstandige mensheid weigert om zich te keren tot het aanbidden van de ware God op de manier zoals Hij gebiedt! Omdat zij de ware God niet echt kennen, noch Zijn Geest hebben denken menselijke wezens dat zij een of andere "hulp" of "voorstelling" nodig hebben om hen te helpen hun menselijk bedachte denkbeeld van God te vereren. Merkt U op, dat dit tweede Gebod niet spreekt over het vereren van een afgod, dat verboden wordt in het eerste gebod. Dit tweede gebod verbiedt het gebruik van fysieke "hulpmiddelen" of "hulpen" in de verering van de onzichtbare God.

     Niemand, die God werkelijk kent als Vader - niemand, die in dagelijkse verbondenheid met Hem leeft - heeft een afbeelding of beeld nodig om te helpen met bidden. Als iemand denkt, dat hij dit soort hulp nodig heeft komt dat eenvoudig omdat hij God niet heeft leren kennen - en ongetwijfeld niet vervuld is met en geleid wordt door Gods Heilige Geest. Om God te aanbidden in de geest moet U Gods Heilige Geest hebben. "Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe". (Romeinen 8:9) Maar God geeft Zijn Heilige Geest alleen na oprechte bekering en doop - en alleen aan degenen, die "Hem gehoorzamen". (Handelingen 2:38; 5:32) Heden ten dage zijn er maar weinig mensen, die zich waarlijk onderworpen hebben om God te gehoorzamen, met Hem te wandelen, Hem te laten regeren over iedere gedachte en woord en daad. Daarom zijn de meeste mensen niet echt bekend met God. Hij lijkt ver weg - onwerkelijk - nevelig. In plaats daarvan zoeken zij naar een fysiek "geheugensteuntje" om hen te helpen zich te realiseren, dat Hij bestaat en er is, om hun gebeden te verhoren!

     Duizenden traditionele Christenen gebruiken voorstellingen of afbeeldingen van een zogenaamde Jezus Christus in hun verering - en stallen deze zelfs uit in hun huizen.

Wat zegt Uw Bijbel over dergelijke afbeeldingen?

Allereerst verbiedt het tweede gebod zelf duidelijk het gebruik van iets dat God uitbeeldt of van iets, dat gemakkelijk een voorwerp van verering kan worden. Omdat Jezus Christus God is (Hebreeën 1:8) zou dit zeker onmiddellijk elke afbeelding of gelijkenis van Zijn persoon verbieden! Bovendien, voor degenen, die wensen te "argumenteren" of redetwisten over dit punt; deze zogenaamde afbeeldingen van Christus hebben geen enkele gelijkenis met de manier hoe Jezus Christus er werkelijk uit ziet! Jezus was - toen Hij in het menselijk lichaam was - een Jood. (Hebreeën 7:14) De kenmerken in de meeste van Zijn zogenaamde afbeeldingen zijn duidelijk niet Joods! Als het Woord van God inspireerde Christus de Apostel Paulus om te schrijven: "Leert de natuur zelf u niet, dat, indien een man lang haar draagt, dit een schande voor hem is"? (1 Korintiërs 11:14) Toch laten deze afbeeldingen steevast een man zien met lang haar, zachte vrouwelijke gelaatstrekken en een sentimentele, schijnheilige blik in Zijn ogen. Dit is niet de Christus van Uw Bijbel!

     Feitelijk was Jezus uiterlijk ongetwijfeld zeer mannelijk. Als een jonge man was Hij timmerman - en werkte buiten. En Hij bleef de meeste tijd buiten doorbrengen, zelfs tijdens Zijn dienaarschap. De meeste kruisbeelden, afbeeldingen en beelden van Jezus zijn totaal in tegenstelling met elke beschrijving die van Hem in het heilige Woord van God wordt gegeven! Zij geven in elk opzicht een valse indruk van de ware Jezus Christus. Het gezicht van Jezus moet een krachtig, gebruind uiterlijk hebben gehad. Hij had geen vrouwelijk uiterlijk, maar eerder kort haar als een man. Hij had geen mooie, aristocratische trekken, maar zoals Hij Jesaja inspireerde om Zijn menselijke uiterlijk te beschrijven: "Hij had gestalte noch luister, dat wij hem zouden hebben aangezien, noch gedaante, dat wij hem zouden hebben begeerd". (Jesaja 53:2) Als mens was Jezus een normale gezonde, wellicht wat ruig uitziende jonge Joodse timmerman in Zijn begin dertiger jaren. Met ijver en overtuiging begon Hij de boodschap van Gods spoedig komend Koninkrijk of regering over deze aarde te prediken. Als wij echter aan het uiterlijk van Christus denken moeten wij in het algemeen op zijn minst denken aan de manier zoals Hij er nu uitziet. Hij heeft dit voor ons in Openbaring 1:14-16 beschreven: "Zijn hoofd en Zijn haren waren wit als witte wol, als sneeuw, en Zijn ogen als een vuurvlam..... en Zijn aanzien was gelijk de zon schijnt in haar kracht". Als waarachtige God straalt het gezicht van Jezus nu met glans en met macht. Als een menselijk wezen durft men er niet direct naar te kijken! Velen zullen beweren, dat zij afbeeldingen of beelden niet vereren. Wellicht is dat zo. Maar deze valse afbeeldingen en valse denkbeelden van Christus komen ongetwijfeld heel vaak in hun gedachten als zij aan Christus denken of bidden. Feitelijk komen deze valse afbeeldingen en beelden tussen hen en Christus. Zij scheiden de aanbidder van Christus! Als U dergelijke beelden of afbeeldingen van Christus gebruikt breekt U het tweede gebod! En U beperkt zeer Uw denkbeeld van de levende Christus - die nu verheerlijkt aan de rechterhand van God in de hemel zit met Zijn stralend gezicht als de zon in volle sterkte!

     één van de meest algemene vorm van moderne afgoderij is het maken van een afgod van een kerk of gemeenschap. Voor veel mensen wordt deze wereldse samenleving - haar voorschriften, gewoonten en tradities - een letterlijke god. Veel mensen zijn verschrikkelijk bang om iets te doen dat gezien zou worden als verschillend of "vreemd". Zij denken, dat zij zich moeten aanpassen aan deze wereld en haar manieren. Maar God gebiedt: "En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken". (Romeinen 12:2) Dit gebod lijkt zeer moeilijk te gehoorzamen voor mensen, die denken dat andere mensen wel gelijk moeten hebben in wat zij denken en zeggen en praktiseren. De Bijbel laat zien, dat veel mensen in de dagen van Jezus tekortschoten in hun verering "want zij waren gesteld op de eer der mensen, meer dan op de eer van God". (Johannes 12:43)

     Als U de gewoonten en tradities van Uw familie, Uw kerk of samenleving gehoorzaamt in plaats van de geboden van het Woord van God, bent U schuldig aan afgoderij. Die groep of gebruiken worden een afgod voor U in plaats van de ware God! Zelfs rituelen in een kerkdienst kunnen gevaarlijk worden, want hoe verzorgd het ritueel in sommige instituten mogen zijn, het begint en eindigt met de fysieke bedoelingen van de mens - en is geen geldige vervanging voor de ware verering van God "in de geest". De Bijbel beschrijft openhartig de mensen van onze tijd als "die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben". (2 Timoteüs 3:5)

     De ware God is de onzichtbare, Eeuwige Schepper en Heerser van het universum.

Hoe moet U Hem vereren?

Hij antwoordt: "op zulken sla Ik acht: op de ellendige, de verslagene van geest en wie voor Mijn woord beeft". (Jesaja 66:2) U moet God rechtstreeks aanbidden - en met een nederig en gewillig hart. U moet Gods Woord bestuderen, gewillig er door gecorrigeerd worden en beven voor Zijn autoriteit over Uw leven! Met een hart, dat bewezen heeft onderdanig te zijn door bekering en gehoorzaamheid moet U elke week vele malen op Uw knieën bidden tot God in de hemel en in stil gebed wanneer U Uw dagelijkse taken doet. U moet Hem leren kennen en liefhebben als Uw Vader. Zoals dit hele boekje uitlegt, "Want dit is de liefde Gods, dat wij zijn geboden bewaren. En zijn geboden zijn niet zwaar". (1 Johannes 5:3) Zo zult U Uw Schepper oprecht liefhebben en eren door een gehoorzaam leven te leiden, gebaseerd op het volgen van de Tien Geboden - net zoals Jezus deed.

     Zoals Henoch en Noach en Abraham deden moet U leren te "wandelen met God" - en iedere dag van Uw leven in voortdurende en toenemende mate in nauw contact en overgave zijn aan Hem. Dan zult U - geleid door Zijn Geest - zelfs nooit overwegen om een beeld of afgod of afbeelding te gebruiken als een "hulp" voor gebed en verering van de grote soevereine Heerser van dit universum en Uw persoonlijke Vader in de hemel!

     Wij hebben gezien, dat God het maken van enig beeld of afgod, dat Hem voorstelt, verbiedt: "want Ik, de HERE, uw God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden". (Exodus 20:5-6) Omdat God onze Vader is, is Hij liefdevol bezorgd over ons eeuwig welzijn. Hij is jaloers over ons omdat Hij niet zal toestaan, dat Zijn kinderen valse goden vereren. Dit is natuurlijk voor onze eigen bestwil! Als wij in een idolate en zinloze vorm van verering volharden zegt God, dat Hij onze ongerechtigheid zal bezoeken aan onze kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen. Er zijn vele vertakkingen in deze verklaring en dit principe. Maar er is één duidelijke, directe betekenis in deze samenhang. Wanneer men door verering een afgod, beeld of iets anders in de plaats van God stelt en onder invloed van die valse verering komt, dan benadeelt men niet alleen zichzelf - maar de kinderen en kleinkinderen!

     Het principe is, dat een vals denkbeeld van verering overgedragen zal worden op hun kinderen - en hun levens en geluk beschadigt en verwoest! Het is een ernstig en verschrikkelijk iets om een vals denkbeeld van God aan Uw kinderen door te geven. Het is één van de meest vreselijke dingen, dat een ouder kan doen! Want het moet voor elke persoon, die in de Bijbel gelooft duidelijk zijn, dat de verering van afgoden en valse "goden" beslist verwarring heeft veroorzaakt in het leven van miljoenen mensen. Afgesneden van de kennis van de Schepper zijn talloze miljoenen misleid door Satan (Openbaring 12:9) en als gevolg daarvan, oorlogen, gebroken gezinnen, massasterfte, slavernij ervaren - en allerlei soorten van menselijk lijden en vernederingen, die niet te beschrijven zijn!

     Maar gelijktijdig met deze waarschuwing geeft God aan degenen, die bereid zijn om God te aanbidden zoals Hij gebiedt, een barmhartige belofte. In hun geval is Hij een liefhebbende en barmhartige God, die "barmhartigheid doet aan duizenden", die Hem liefhebben en Zijn geboden houden. Dit is een opvallende tegenstelling. God bezoekt de ongerechtigheid van de vaders alleen tot aan de derde en vierde generatie, voordat met een barmhartige bestraffing en het bewust worden van de waarheid wordt ingegrepen. Maar Hij toont barmhartigheid aan de duizendste generatie! God roept mensen naar Zijn eigen directe geestelijke aanwezigheid - om hun Schepper rechtstreeks te vereren. De mens kan de grote God van het universum werkelijk leren kennen als hun persoonlijke Vader. Zij kunnen dagelijks met Hem wandelen en met Hem spreken. Wanneer men die verering van aangezicht tot aangezicht met de Eeuwige God niet meer doet, ruïneert men zijn eigen karakter - en breekt de wet van God. Dit is de betekenis en de kracht van het tweede gebod.

     Staat God werkelijk op de eerste plaats in Uw leven?

Resultaten van een opiniepeiling onder 1500 universiteitsstudenten laten zien, dat zij twee niveaus van waarde hebben waar zij loyaal tegenover beweren te zijn. Op de eerste plaats aan zichzelf, familie en vrienden; op de tweede plaats aan de mensheid (in het algemeen) en God. Het is opmerkelijk, dat God door deze "gestudeerde" jonge mensen als minste werd beschouwd! Toch gaf in dezelfde opiniepeiling 90 procent van die ondervraagden aan een geloof in God te hebben. Deze gangbare spirituele desinteresse en passieve oneerbiedigheid voor God - en voor de grote belangrijkheid van Zijn ambt en macht - is kenmerkend voor een groeiende tendens, zelfs onder kerkgangers en traditionele Christenen. Mensen houden er van om over religie en God te spreken, maar zij hebben geen groot respect voor Zijn positie en Zijn naam. En deze spirituele kanker heeft het zaad in zich van de vernietiging van onze westerse beschaving!

     Bij het bespreken van het eerste en tweede gebod zagen wij, dat wij ons moesten wapenen tegen het maken van een god uit wat dan ook - en het in de plaats van de ware God te zetten. En wij leerden dat God ons gebiedt om Hem rechtstreeks te vereren - met Hem te wandelen, met Hem te spreken, Hem oprecht te kennen en te vereren in geest en waarheid - en het gebruik te vermijden van elk beeld, voorstelling of fysiek object als een "hulp" om te vereren of ons te "herinneren" aan de grote Schepper. Het derde gebod gaat over Gods naam, Zijn ambt, Zijn positie als de grote soevereine Heerser van het universum: "Gij zult de naam van de HERE, uw God, niet ijdel gebruiken, want de HERE zal niet onschuldig houden wie zijn naam ijdel gebruikt". (Exodus 20:7) In de Bijbel hebben persoonsnamen een betekenis. De originele Hebreeuwse naam van Abram werd veranderd in Abraham - want Abraham betekent "een vader van een menigte volken". En Abraham was voorbestemd om dat te worden - "een vader van een menigte volken". (Genesis 17:5) Zo is het ook met Gods naam.

     Elke naam of titel van God openbaart een eigenschap van het goddelijke karakter. Bij het bestuderen van Gods Woord leren wij nieuwe feiten over Gods natuur en karakter door elke nieuwe naam waardoor Hij Zichzelf openbaart. Met andere woorden God noemt Zichzelf wat Hij is! Als men de naam van God op een manier gebruikt, die de ware betekenis en karakter van God verloochent, breekt men het derde gebod. God verklaart door Jesaja: "Hoort dit, gij huis van Jakob, die u noemt met de naam Israël en die uit de wateren van Juda voortgekomen zijt; die zweert bij de naam des HEREN en die de God van Israël belijdt, maar niet in waarheid en niet in gerechtigheid". (Jesaja 48:1)

     Mensen waarop deze profetie van toepassing is, gebruiken de naam van God, maar laten na om de openbaring van God, wat Zijn naam inhoudt, te gehoorzamen. En hoe schokkend het mag zijn, vele religieuze mensen herhalen steeds weer de naam van God in preken of gebeden. Zij gebruiken Gods naam ijdel - voor geen goed gebruik of doel! Het originele gebod zegt: "de HERE zal niet onschuldig houden wie zijn naam ijdel gebruikt". Het Hebreeuwse woord, dat hier vertaald wordt met "onschuldig" kan ook vertaald worden met "rein" - "de HERE zal niet rein houden wie zijn naam ijdel gebruikt". De test van geestelijke reinheid is onze houding ten opzichte van Gods naam! Wij zijn rein of onrein in overeenstemming met of wij de naam van God in waarheid gebruiken - of in ijdelheid. Realiseert U zich wat dit betekent? Het geeft zeker aan dat iemand beter af is, die - vanwege oprechte religieuze twijfels - de naam van God uit zijn woordenschat schrapt, dan een belijdende Christen, die voortdurend over God spreekt, maar Hem in het dagelijkse leven verloochent!

     In het Onze Vader wordt ons onderwezen, dat wij Gods naam moeten "heiligen". En het derde gebod, waar wij het nu over hebben, heeft rechtstreeks te maken met het laten zien van het juiste respect voor Gods naam. één van de tien belangrijke punten van Gods eeuwige geestelijke wet is hieraan gewijd! Laten wij echter allereerst duidelijk maken aan degenen, die over het onderwerp verkeerd ingelicht zijn, dat het respecteren van Gods naam niet betekent om Hebreeuws te spreken of Grieks; of te leren om Gods naam in de originele bijbelse talen uit te spreken! Er zijn bepaalde sektes, die er een grote zaak van maken. Sommigen beweren, dat "Jehova" de naam van de Vader is. Anderen zeggen dat het "Jahweh" is, anderen "Jahveh" en weer anderen gebruiken nog verschillende variaties. De waarheid over deze zaak is, dat allen toegeven dat de Hebreeuwse klinkers niet bewaard zijn gebleven en daarom niemand precies weet hoe deze Hebreeuwse naam van God uitgesproken zou moeten worden! (Voor het bewijs, dat "God" de naam van de Vader is, kunt U ons artikel lezen: "De Waarheid over 'Heilige Namen'")

     Bij het beschrijven van de betekenis van iemands naam verklaart Moulton-Miligan's Vocabulary of the Greek Testament, [Woordenboek van het Griekse Testament]: "Bij een zelfde gebruik als dat van het Hebreeuwse..... [onoma, "naam"] dient het in het N.T. om het "karakter", de "naam", "autoriteit" van de aangeduide persoon aan te geven". (pag. 451) Ook en dit is zelfs belangrijker, inspireerde God Zelf Daniël en Ezra om het Aramese woord voor God te gebruiken in negen hoofdstukken van de Bijbel, die zij in deze taal schreven; de nieuwtestamentische schrijvers werden allen geïnspireerd om de Griekse woorden voor de Godheid te gebruiken. Het werkelijke belang van de zaak ligt natuurlijk niet in de fonetische klank, die wordt gebruikt om God te beschrijven, maar in de betekenis die Zijn namen inhoudt! Deze gerespecteerde autoriteit op bijbelse taal laat dus duidelijk zien dat iemands naam, zijn ambt, autoriteit en vooral iemands karakter betekent. De namen van God laten ons zien wat God is - zij openbaren Zijn karakter!

• Weet U werkelijk wat God is?
• Respecteert U Zijn verschillende ambten en Zijn naam zoals U het moet!

Sla Uw Bijbel open en kijk het na!

      "In den beginne schiep God de hemel en de aarde". (Genesis 1:1) In dit allereerste vers van de Bijbel openbaart God Zich door de Hebreeuwse naam Elohim. Er is één God - maar meer dan één lid in de Godheid of Godfamilie! Ditzelfde woord Elohim wordt in Genesis 1:26 gebruikt: "En God [Elohim] zeide: Laat Ons mensen maken naar Ons beeld, als Onze gelijkenis". Hier ziet men duidelijk - in samenhang met het vers zelf - dat er meer dan één wezen de naam God delen - Elohim. In het Nieuwe Testament wordt dit duidelijk gemaakt door de openbaring, dat God de Vader alle dingen schiep met en door Jezus Christus - die met God was en vanaf het begin God was. (Johannes 1:1-14; Efeze 3:9)

     In deze verzen wordt daarom geopenbaard, dat God meer dan één wezen is - God de Vader en het "Woord" of woordvoerder, die later Jezus Christus werd, toen Hij in het menselijk lichaam geboren werd. Deze Vader-Zoon relatie laat zien, dat God een familie is. En de manier waarop het woord Elohim wordt gebruikt in deze eerste schriftgedeelten in Genesis en ergens anders geven zeker aan, dat God het scheppende Koninkrijk of Gezin is! Het is interessant dat Elohim een meervoudsvorm is, maar wordt gebruikt of in het enkelvoud of in het meervoud, afhankelijk van de samenhang. Op grond van een Schepper te zijn is God ook Heerser over Zijn schepping. Wij zien dat, direct nadat Hij de eerste man en vrouw schiep en God hen beide zowel een zegen als een gebod gaf: "Weest vruchtbaar en wordt talrijk; vervult de aarde en onderwerpt haar". (Genesis 1:28)

     Inderdaad, de ware God is Heerser - en U moet Hem gehoorzamen omdat Hij U gemaakt heeft en U iedere ademtocht geeft van de lucht, die U inademt! In het omgaan met Abraham noemt God Zichzelf soms El Shaddai, hetgeen betekent "Almachtige God". God is dus de bron van alle macht! Zijn naam moet gerespecteerd worden omdat het staat voor Degene, die de bron is van alle kracht, alle macht en alle autoriteit. De naam, die in het algemeen als "Heer" wordt vertaald in het Oude Testament werd vertaald van de Hebreeuwse letters YHWH, soms weergegeven als JAHWEH of JAHVEH. Het originele Hebreeuwse woord betekent de "Eeuwige" of "op Zichzelf Bestaande". Het woord wordt in Genesis 21:33 zowel gebruikt als beschreven: "En Abraham plantte te Berseba een tamarisk, en riep daar de naam van de HERE [YHWH], de Eeuwige God, aan". Dit Hebreeuwse woord, in sommige herziene versies vaak vertaald met "Jehova", laat Gods karakter zien als de eeuwig levende God en wordt gebruikt om Zijn eeuwig ambt in een verbondsrelatie te tonen aan degenen, die Hij heeft geschapen. God heeft altijd bestaan en zal altijd bestaan om Zijn zegeningen, Zijn beloften en Zijn verbond uit te voeren met Zijn volk! Onze God is de Eeuwige - de op Zichzelf Bestaande. Door Zijn hele Woord heen is Gods naam verbonden met Zijn eigenschappen - Zijn macht, Zijn eeuwig bestaan, Zijn barmhartigheid, Zijn trouw, Zijn wijsheid, Zijn liefde. Merkt U op hoe de profeet David Gods naam verbindt met Zijn scheppende macht:"O HERE, onze Here, hoe heerlijk is uw naam op de ganse aarde, Gij, die uw majesteit toont aan de hemel..... Aanschouw ik uw hemel, het werk van uw vingers, de maan en de sterren, die Gij bereid hebt: Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, en het mensenkind, dat Gij naar hem omziet?" (Psalm 8:1-4) Hier wordt God beschreven als het tonen van Zijn majesteit aan de hemel. Dan gaat David verder en laat zien, dat God de hemelen, de aarde en de mens geschapen heeft. Geen wonder, dat Gods naam en ambt gerespecteerd moeten worden!

     In onze dagelijkse gesprekken vervloeken velen van ons de naam van onze Schepper en onze God! Wij gebruiken onze adem om de naam te vervloeken en te verwensen van de Waarachtige, die ons het leven geeft en de adem waarmee wij Zijn naam vervloeken! Een uitdrukking, die vreselijk vaak gebruikt wordt, vraagt God om iemand te "verwensen". Zowel arme als rijke mannen verlenen een rappe tong aan deze verachtelijke vloek - en denken vaak dat zij hun "mannelijkheid" bewijzen of ongestraft met iets wegkomen door dit te doen! Toch zou het moeilijk zijn om ergens een normaal mens te vinden, die dit gezegde uitgevoerd zou willen zien met betrekking tot anderen in haar volle vreselijke betekenis. Het gebruiken van deze uitdrukking is lichtvaardig omgaan met de naam van onze God - en Hem vragen om iets te doen wat Hij nooit voornemens was te doen. God "vervloekt" nooit een persoon op de manier zoals velen lijken te denken! Dit denkbeeld is een afschuwelijke dwaling! Gods werk is een werk van behoud en God zal niemand het eeuwige leven ontzeggen, behalve aan degene die, door zijn eigen besluit en wil, Gods weg verwerpt. God zegt: "op zulken sla Ik acht: op de ellendige, de verslagene van geest en wie voor mijn woord beeft". (Jesaja 66:2) Hetzelfde kan gezegd worden over het diepe respect en de goddelijke vrees, die wij voor Gods naam moeten hebben - die precies Gods karakter, Zijn Woord en Zijn doelen weergeeft.

     Tegenwoordig zijn mensen gewend om niet alleen Gods naam te schenden door te zweren en aan te roepen om hun eed te ondersteunen, maar er zijn ook veel gerechtelijke ceremonies waarbij de naam van God wordt aangeroepen in de vorm van zweren of een eed afleggen. Jezus Christus zei: "Maar Ik zeg u, in het geheel niet te zweren: bij de hemel niet, omdat hij de troon van God is; bij de aarde niet, omdat zij de voetbank zijner voeten is; bij Jeruzalem niet, omdat het de stad van de grote Koning is". (Matteüs 5:34-35) Gods naam is zo geheiligd en heilig, dat ons geboden wordt om Hem niet aan te roepen om onze woorden of onze eed te ondersteunen!

     Wij kunnen blij zijn, dat de Amerikaanse natie werd gesticht door mannen, die hun Bijbels lazen en rekening hielden met religieuze vrijheid en voorrecht. Daarom zullen veel overheidsambtenaren zich realiseren dat, alhoewel zij bij gelegenheid U zullen vragen om Uw hand op te steken en te "zweren", er voorzieningen zijn getroffen zodat U het woord "beloven" kunt gebruiken in plaats van te zweren. En feitelijk is de eenvoudige bevestiging of formele belofte van een Godvrezende Christen, zoals wij allen zouden moeten weten, veel meer te vertrouwen dan tienduizend eden, die een leugenaar geeft in de getuigenbank! De karikatuur van zakenmensen, politici en zelfs hoogleraren aan de universiteit, die Gods naam op deze manier ijdel gebruiken in de getuigenbank, dragen voldoende bewijs bij aan deze bewering!

     Toen Christus sprak over het gebruik van bepaalde uitdrukkingen als een religieuze titel, zei Hij: "En gij zult op aarde niemand uw vader noemen, want Een is uw Vader, Hij, die in de hemelen is". (Matteüs 23:9) Ofschoon er in sommige grote religieuze organisaties een schandelijk en onmiskenbaar misbruik is van dit gebod, is deze verklaring van Gods Woord duidelijk voor eenieder, die het wenst te gehoorzamen. Onze enige geestelijke Vader is God! Elke toepassing van dit woord als een religieuze titel voor een persoon is eenvoudig rechtstreekse godslastering tegen de Schepper, die alle mensen heeft gemaakt - zelfs de zwakke, verderfelijke mensen, die lichtvaardig datgene voor zichzelf toe-eigenen en onterecht aannemen wat een goddelijke titel is. Natuurlijk moeten wij onze menselijke ouder "vader" noemen, net zoals God Zelf dat in het vijfde gebod doet.

     Een ander algemeen misbruik van de goddelijke naam is de toepassing van de term "eerwaarde" voor welke persoon ook - of hij dienaar is of anderszins. Want God past deze titel alleen op Zichzelf toe: "Hij heeft aan zijn volk verlossing gezonden, Hij heeft zijn verbond voor eeuwig verordend; heilig en geducht is Zijn [Gods] naam". (Psalm 111:9) "Eerwaarde" heeft betrekking op iemand, die geëerbiedigd moet worden - iemand, die waardig is om vereerd te worden! Geen enkel sterfelijk mens is een dergelijke titel waardig! Zelfs zo'n grote dienaar van God zoals de apostel Paulus zelf werd geïnspireerd om te schrijven: "Want ik weet, dat in mij, dat wil zeggen in mijn vlees, geen goed woont". (Romeinen 7:18) Iedereen, die zich waardig acht om vereerd te worden - of de titel "eerwaarde" denkt te verdienen - zal zich op een dag moeten bekeren van het breken van het derde gebod!

     In Zijn onderwijzing aan Zijn discipelen en aan ons als Christenen, hoe wij moeten bidden, maakte Jezus Christus de juiste manier bekend om de Almachtige God te benaderen en de houding van eerbied waarin wij Zijn ambt en Zijn naam moeten houden. In de beginzinnen van wat gewoonlijk "het Onze Vader" wordt genoemd, zijn in sommige bijbelvertalingen verkeerde leestekens geplaatst. Na de aanroeping "'Onze Vader die in de hemelen zijt' - de benadering van de mensheid tot God - worden er drie verzoeken samengevoegd en dan volgt een bepaling, die alle drie vaststelt - en niet alleen de laatste. De juiste weergave zou als volgt moeten zijn: "Onze Vader die in de hemelen zijt, Uw naam worde geheiligd, Uw Koninkrijk kome, Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde".

     De zin "gelijk in de hemel alzo ook op de aarde" is een verwijzing niet alleen naar "Uw wil geschiede", maar naar "Uw Koninkrijk kome" en naar "Uw naam worde geheiligd". Deze gedachten, in wat genoemd wordt "het Onze Vader" - houden de heiliging van Gods naam in, de komst van Zijn Koninkrijk en het doen van Zijn wil - en zijn eenvoudig verschillende fasen van hetzelfde onderwerp. Want wij heiligen Gods naam door onderwerping aan Zijn Koninkrijk en regering en door Zijn wil te doen en Zijn wetten te gehoorzamen. Het fonetische geluid van Gods naam in eerbied te houden is slechts een klein deel van de vervulling van het derde gebod. Jezus vroeg: "Wat noemt gij Mij Here, Here, en doet niet wat Ik zeg"? (Lucas 6:46) Gebed zonder gehoorzaamheid is een subtiele vorm van godslastering! De zogenaamde religieuze mensen, die over religie en God spreken maar weigeren om Zijn Woord en Zijn wet te gehoorzamen zijn meer schuldig aan zonde dan degenen, die toegeven de weg van het vlees te gaan en tenminste weigeren zich anders voor te doen. De hypocrisie van religieuze denominaties en religieuze mensen is oneindig erger dan het gevloek van de straat. Lofprijzingen aan God, die tenietgedaan worden door rebellie tegen Zijn wegen en Zijn wetten is zeker godslastering - en de naam van God wordt ijdel gebruikt! Iemand, die met welsprekendheid en in een stichtelijke houding predikt of bidt, maar doorgaat met het breken van de kleinste van Gods geboden (Matteüs 5:19) spreekt godslasterlijk als hij bidt! Maar zelfs al misleidt zo iemand de wereld, hij misleidt nooit God!

     Toen Hij over de "religieuzen" van Zijn tijd sprak, die totale gehoorzaamheid aan de wil en de wet van God weigerden, verklaarde Jezus: "Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is verre van Mij. Tevergeefs eren zij Mij, omdat zij leringen leren, die geboden van mensen zijn". (Markus 7:6-7) Op dezelfde manier belijden velen tegenwoordig God met hun lippen, maar hun verering is nutteloos! "Niet een ieder, die tot Mij zegt: Here, Here, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is". (Matteüs 7:21)

     Moge God U de bereidwilligheid geven om Zijn wil en wet te gehoorzamen! En dat U Hem mag leren aanbidden in geest en in waarheid. En zal leren om Zijn grote naam te eren en te eerbiedigen - want het geeft Zijn creatieve macht weer en Zijn wijsheid, Zijn trouw, Zijn liefde en vriendelijkheid, geduld en oneindige barmhartigheid. Het geeft het karakter weer en het ambt en de waardigheid van de grote God, die aan de leiding staat van het universum!

• Waartoe bent U geboren?
• Wat is de betekenis van Uw leven?
• Wat is het ware doel van het leven - en wat zijn de wetten van het leven, waardoor U dat doel kan bereiken?
• Hoeveel tijd besteedt U iedere week om over deze zeer belangrijke vragen na te denken?

De meeste mensen zijn zo druk bezig met de dagelijkse zorgen om de eindjes aan elkaar te knopen, dat zij bijna helemaal geen tijd besteden aan de geestelijke essenties van het leven. Als er vragen gesteld worden over bijbelstudie of bidden antwoorden de meeste mensen dat "er gewoon niet genoeg tijd is" voor deze religieuze activiteiten.

     Omdat men gedurende de dag zo in beslag genomen wordt door zijn werk en 's avonds en in het weekeinde met televisie, films, feesten en sporten, ontbreekt het de gemiddelde volwassene zelfs aan een elementaire kennis van zijn eigen religieus geloof. En hij is kinderlijk onwetend over de fundamentele waarheden van de Bijbel - zo erg, dat een onderzoek laat zien, dat de gemiddelde gelovige zelfs niet in staat is om de vier Evangeliën correct op te noemen! God lijkt voor hem ver weg. De Bijbel is "voor ouderen en predikers", om te lezen en te begrijpen. Toch verklaart hij dat hij het op een dag "beter zal doen". De grote vraag is - wanneer?

• Wanneer zal hij de tijd nemen om God werkelijk te leren kennen?
• Wanneer zal hij de tijd nemen om zijn Bijbel te bestuderen, vurig te bidden tot de Schepper als zijn Vader en te mediteren over de wetten en doelen van het leven?

Voor de meeste mensen zal het ware antwoord waarschijnlijk "nooit" komen - tenzij zij leren het vierde gebod van de Almachtige God te gehoorzamen! Gehoorzaamheid aan dit weinig begrepen gebod is een krachtig element om de levens van mannen en vrouwen dichter tot de Schepper God te brengen - en tot Zijn zegeningen en rechtstreekse leiding.

     Wij hebben reeds gesproken over de wijdverspreide zonde van het plaatsen van een andere god in de plaats van de ware God. Wij leerden, dat God ons gebiedt om Hem rechtstreeks te aanbidden en het gebruik te mijden van welk beeld, voorstelling of fysiek object dan ook om ons aan de grote Schepper te "herinneren" of als een "hulp" voor verering. En wij werden gewaarschuwd tegen het ijdel gebruik van de naam van de Almachtige God, dat staat voor Zijn positie, Zijn karakter, Zijn macht, Zijn ambt als de grote Heerser van dit hele universum. Het vierde gebod sluit het eerste deel af van de Tien Geboden, die de relatie van de mens met God behandelt. De Sabbat bepaalt de permanente naleving van een teken van de relatie tussen God en de mens. "Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt; zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de HERE, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont. Want in zes dagen heeft de HERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de HERE de sabbatdag en heiligde die". (Exodus 20:8-11)

     Het gebod is in de formulering de langste dan welk van de tien ook. Het werd beschermend, precies in het midden van de Tien Geboden geplaatst. Toch is het jammer genoeg het gebod, waarover men het meeste "redeneert" en argumenteert en welke men het snelst zou willen scheiden en tracht los te maken van de rest van Gods wet. Merkt U op, dat het begint met de opdracht om "zich te herinneren". Deze vermelding bewijst, dat het Sabbatgebod reeds begrepen werd door Gods gekozen volk en dat, door het op te nemen als een deel van Zijn verbond, God hen aan een geestelijk gebod herinnerde, waarvan zij reeds kennis hadden. "Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt". U kunt koud water niet heet "houden"! En sterfelijke mensen kunnen niets heilig maken. Daarom moeten wij, om de betekenis van dit goddelijk gebod volledig te begrijpen leren wie de Sabbat heilig maakte en wanneer! Jezus zei: "De Sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de Sabbat. Alzo is de Zoon des mensen heer ook over de Sabbat". (Markus 2:27-28) Merkt U op dat Jezus zei, dat de Sabbat "gemaakt" was. Alles wat gemaakt werd heeft een Maker. Merkt U ook op, dat Jezus niet zei, dat de Sabbat alleen voor de Joodse mensen gemaakt werd, maar voor de mens - met andere woorden: voor de hele mensheid. Dan verklaart Hij, dat Hij - Christus - "Heer" is van de Sabbat. In deze verklaring beweert Hij - niet de vernietiger - maar de Heer van de Sabbat te zijn. In Zijn menselijk leven hield Jezus de Sabbat en veel verzen in de Vier Evangeliën worden gewijd aan Zijn voorschriften aan de discipelen, hoe het gevierd moet worden en het te vrijwaren van de tradities, die de Joden hadden toegevoegd. Maar laten wij, voordat wij verder gaan de vraag beantwoorden: "Wie maakte de Sabbat"?

     Om het gebod te begrijpen door de Sabbat te herinneren en het heilig te houden en om in de eerste plaats te begrijpen wie de Sabbat maakte, moeten wij beginnen bij een verslag van het begin van Gods schepping. Het Nieuwe Testament geeft een dergelijk verslag in het eerste hoofdstuk van het Evangelie volgens Johannes. "In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God. Dit was in den beginne bij God. Alle dingen zijn door het Woord geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is". (Johannes 1:1-3) Hier zien wij, dat Jezus Christus beschreven wordt als het "Woord". (Of "Woordvoerder", zoals het originele Grieks correcter vertaald moet worden) Dit schriftgedeelte openbaart, dat Jezus vanaf het begin met de Vader was en dat niets gemaakt werd zonder Hem - zonder Jezus Christus! Als het tweede wezen in de Godheid gebruikte de Vader Hem als het instrument, door wie de schepping tot stand werd gebracht. De Apostel Paulus werd geïnspireerd om te spreken over hoe: "God, alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus". (Efeze 3:9 STV)

     In Hebreeën zien wij Christus beschreven worden als de Zoon van God, "die Hij gesteld heeft tot erfgenaam van alle dingen, door wie Hij ook de wereld geschapen heeft". (Hebreeën 1:2) Deze en vele andere schriftgedeelten laten zien, dat Hij het wezen in de Godheid was, die later Jezus Christus werd en die feitelijk het scheppingswerk uitvoerde! Hij was Degene, die zei: "Er zij licht; en er was licht". (Genesis 1:3) Hij was Degene, die de mens schiep - en hem op deze aarde in de hof van Eden plaatste. Dus in het bijzonder sprekend over Hem, die de schepping deed, verklaart de geïnspireerde schrijver van Genesis: "Toen God op de zevende dag het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had, rustte Hij op de zevende dag van al het werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust heeft van al het werk, dat God scheppende tot stand had gebracht". (Genesis 2:2-3)

     Jezus zei, dat de Sabbat gemaakt was voor de mens. Hier zien wij dat de Sabbat gemaakt werd toen de mens gemaakt werd. En het was gemaakt door het goddelijke Wezen, die later Jezus Christus werd! Het werd gemaakt als een wezenlijk deel van de omgeving, die de mensheid omringde en die God in de zeven dagen van de schepping maakte. Let wel, dat God de zevende dag "zegende" en "heiligde". Zo'n eer werd niet verleend aan welke van de voorafgaande zes dagen ook. Als God iets zegent verleent Hij goddelijke gunsten er aan en Zijn goddelijke aanwezigheid er in. Het woord "heiligen" betekent apart zetten voor heilig gebruik of doel. Wij zien dus, dat de Almachtige God in het scheppingswerk Zijn goddelijke gunst gaf aan een bepaalde ruimte van het meest duurzame wat er is - tijd.

     Dit inzicht in de achtergrond van de Sabbat geeft zeker toegevoegde betekenis aan Gods gebod: "Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt". (Exodus 20:8) Door Jezus Christus maakte God de zevende dag van de week heilig - en door Zijn autoriteit als onze Schepper gebiedt Hij ons het op die manier te houden! De Sabbat is dus heilige tijd. Toch werd het gemaakt voor de mens - als een grote zegen voor de hele mensheid. Onze Schepper wist, dat wij iedere zevende dag een periode van rust en verering nodig zouden hebben en dit is het hoofddoel waarvoor de Sabbat werd geschapen. Ieder van ons neigt overdreven opgeslorpt te worden in onze dagelijkse beslommeringen, werk en genoegens in de week. Onze Schepper voorzag dit en zette Zijn Sabbat apart als een geheiligde tijd, waarin wij onze dagelijkse routine totaal kunnen vergeten en nader tot de Schepper God komen in studie, meditatie en gebed.

     De moderne mensheid heeft ontzettend behoefte aan deze tijdsperiode om echte communicatie te hebben met haar Schepper en God. De tijd nemen om over God na te denken en Hem te vereren, te bidden, te studeren en te mediteren over het doel van het menselijk bestaan en over Gods geopenbaarde wetten van het leven - dit alles voegt aan het menselijk leven in de andere zes dagen van de week grote kracht en betekenis toe. De Sabbat is één van de grootste zegeningen, die ooit aan de menselijke familie werd verleend!

     Laten wij, wetend dat het Sabbatgebod net zo bindend is als de geboden tegen moord en overspel, verder gaan met het analyseren en uitleggen van dit gebod van God en haar toepassing in ons persoonlijk leven van vandaag. Behalve de verklarende en verhelderende uiteenzettingen bestaat het vierde gebod uit twee basisgeboden:

• ten eerste, "Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt".
• Ten tweede, "zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen". (Exodus 20:8-9)

     Het is op gezag van God, dat de eerste zes dagen van de week bestemd zijn voor de zaken en het werk van de mens. Het is Gods wil, dat de mensen moeten werken en hun dagelijks brood verdienen. Iemand, die in de zes dagen voortdurend tijd verspilt is in Gods ogen net zo schuldig als iemand, die op de zevende werkt! Het tweede deel van het Sabbatgebod is net zo bindend als het eerste! Iemand, die nooit werkt is totaal ongeschikt om te aanbidden! Het eerlijke, doelbewuste werk van de zes dagen zelf is een daad van verering en gehoorzaamheid aan God. Wij zijn in een wereld geplaatst, die alles bevat wat nodig is voor ons fysiek bestaan, maar wij moeten werken om het te verkrijgen! Het is een deel van de oorspronkelijke intentie van God, voordat de mensheid in de hof van Eden werd geplaatst om "te bewerken en te bewaren". (Genesis 2:15)

     Op dezelfde manier echter is iemand, die nooit rust van de dagelijkse zaken en bezigheden om te aanbidden zoals God geboden heeft op de zevende dag, die Hij heiligde en apart zette - door gebrek aan contact met zijn Schepper - onbekwaam geworden voor het hoogste potentieel bereik in het werk, in dienstbaarheid en in de vreugde van het tot stand brengen. Omdat de Schepper het zo geboden heeft, kunnen wij de Sabbatdag van rust en geestelijke verjonging met volledig vertrouwen houden, dat God ons zal zegenen en begunstigen omdat wij dit gedaan hebben!

     Normaal gesproken kunt U natuurlijk verwachten, dat U achterop raakt met Uw werk en financiën als U om de paar dagen zou ophouden met werken om de nodige rust te nemen. Maar God Zelf heeft een groot gebod in werking gezet. Gods Tien Geboden zijn levende, actieve wetten net als de wet van de zwaartekracht. Zij zijn in werking - zij werken automatisch. De wet van de Sabbat, gesteund door de macht van de Schepper - zegt dat wanneer U elke week zal rusten en de Almachtige God zal vereren op de zevende dag, U gedurende het werken op de zes dagen zo gezegend zal zijn, dat dit meer dan goed zal maken voor wat U zou bereikt hebben door te werken op Gods Sabbat!

     Realiseert U zich waar dit op neerkomt? Welbeschouwd geeft God ons iedere zevende dag een betaalde "vakantie"! Maar deze vakantie is niet alleen met als doel, fysieke rust; het is ook een tijd voor verering, voor opnieuw geestelijke toewijding, voor de overdenking en toepassing van de geestelijke doelen en wetten van het leven, die God geplaatst heeft. Door de viering van de zevende dag, die God heilig heeft gemaakt - en alleen deze wijst naar de schepping - wordt de mens in nauw contact gebracht met zijn Schepper en zijn God. Want Gods aanwezigheid en Zijn goddelijke zegening zijn vooral duidelijk in deze dag, die Hij apart heeft gezet en geheiligd.

     Tegenwoordig is dit de drukste dag, die de mensheid ooit heeft gekend. Dit is de dag, waarop de meeste mensen weinig of geen tijd hebben voor de beschouwing van de geestelijke bestemmingen en doelen van het leven - de meest belangrijke vragen, die de mensheid in overweging zou moeten nemen. De geweldige zegen van Gods ware Sabbat is, dat het de menselijke wezens mogelijk maakt om tijd te nemen om deze meest belangrijke vragen in het leven te overdenken en te overwegen - en in contact te zijn met God en Schepper op een manier, die weinigen in dit tijdperk ooit hebben ervaren. De ware viering van de Sabbat zou de mensheid in contact houden met God! Zonder dat contact zijn wij afgesneden van het ware doel van ons bestaan; van de wetten, die ons succes of mislukking in het leven bepalen; van het begrip van wat wij zijn; waar wij heen gaan en hoe wij daar komen. Zonder dit contact met de Schepper God is het menselijk leven leegte, frustratie en ijdelheid. In meer dan alle andere heeft de mensheid in dit tijdperk het contact met God nodig, de geestelijke kracht en begrip en de goddelijke zegen en leiding, die door de juiste viering van Gods ware Sabbat worden verschaft.

     Jezus Christus - het geïnspireerde voorbeeld van hoe elke ware Christen zou moeten leven - onderwees door Zijn eigen leven en daden, dat de Sabbat een heilige samenkomst (geboden vergadering) voor Gods volk is, zoals onderwezen in Leviticus 23:3. Het voorbeeld van Jezus en gebruikelijke praktijken staan in Lucas 4:16, waar wij lezen dat Jezus "volgens zijn gewoonte........ op de sabbatdag naar de synagoge ging en opstond om voor te lezen". De ware Sabbat is een dag voor de verering en aanbidding van God door Zijn geroepen dienaren. En het is een tijd voor het prediken en uitleggen van Gods Woord en Zijn levende wetten. Het is de plicht van elke ware Christen om uit te vinden waar die kerk is, waar hij God werkelijk kan vereren: in geest en in waarheid: een Kerk, die de ware Sabbat van de Schepper God op de juiste manier viert en een Kerk waar Christenen worden onderwezen om "te leven naar elk woord van God".

     Er zijn een aantal kerken, die geloven in het houden van het vierde gebod. Maar de meeste van deze kerken breken in hun onderwijzing en praktijken rechtstreeks één of meer van de andere geboden. Jezus stichtte slechts één Kerk (Matteüs 16:18) en alleen deze houdt alle geboden van God. U moet deze Kerk vinden. Voor meer informatie kunt U het boekje Gods Kerk door de Eeuwen heen lezen. Wij bieden ook persoonlijke hulp aan om U te helpen begrijpen waar Gods Kerk is en om te helpen met welke vragen U ook mag hebben. De Levende Kerk van God heeft dienaren beschikbaar in vele delen van de wereld, die klaar staan om U persoonlijk te adviseren en vragen te beantwoorden, die U over de Kerk mocht hebben of hoe U de Sabbat moet houden. Natuurlijk zal geen van hen U onuitgenodigd bezoeken. Maar wanneer U, op Uw eigen verzoek over deze belangrijke onderwerpen wilt spreken met een bevoegde en toegewijde dienaar van God, schrijft U dan en laat het ons weten. Wij zullen graag één van onze dienaren sturen om U te ontmoeten.

     Leer om de Sabbat op een positieve manier te vieren! Gebruik de zevende dag, die door God gewijd en heilig gemaakt is, zoals Hij het heeft bedoeld - om te rusten van het wereldse werk, te bidden, te studeren en te mediteren over Gods Woord en het doel voor het menselijk bestaan. Neem de tijd om goed te doen aan anderen, voor de zieken te zorgen, bezoek de bedroefden. Kom samen met andere ware Christenen op de Sabbat als dat mogelijk is. De zevende dag, die door God geheiligd is, is de door God geboden en gezegende tijd voor rust, voor verering en voor de overpeinzing van de belangrijke sleutels tot de betekenis van het leven. Als U hoe dan ook enige twijfel heeft over de dag, waarop de Sabbat gehouden moet worden, leest U dan ons boekje: Welke Dag is de Christelijke Sabbat? Wanneer het vierde gebod op de juiste manier begrepen wordt en op de juiste manier gehouden wordt - is het vieren van Gods heilige Sabbatten één van de grootste zegeningen, die de Schepper ooit aan de kinderen der mensen geschonken heeft! Het is een identificerend teken tussen de mensheid en de ware God. Gedenk het - houdt het heilig!

     Jeugdig geweld en onbeschaamdheid kenmerken de tijd waarin wij leven. Er zijn in toenemende mate ontwrichte gezinnen. Jeugdcriminaliteit is absoluut omhoog geschoten! Jaren geleden trachtte één van de meest gerespecteerde autoriteiten in Amerika op het gebied van jeugdproblemen, rechter Samuel S. Leibowitz het antwoord te vinden op de frustratie van de Amerikaanse jeugd. Hij besloot om naar het westerse land te gaan met de laagst vermelde incidenten van jeugdcriminaliteit: Italië. Hij zocht bij politie en school functionarissen in het hele land naar de reden. Uit elk deel van Italië ontving hij hetzelfde antwoord: jonge mensen in Italië respecteren autoriteit. Rechter Leibowitz moest naar Italiaanse gezinnen gaan om uit te vinden waarom. Hij ontdekte, dat zelfs in de armste gezinnen, de vrouw en de kinderen de vader respecteerden en eerden als het hoofd. Hij zag, dat de moderne doe-zoals-je-wilt, toegeeflijke wereld het kind niet echt gelukkig en evenwichtig maakt. Integendeel, een kind wilt de solide muur van discipline en regels om zich heen, die zijn wereld afbakenen - hem precies vertellen hoe ver hij kan gaan. Net zoals van hem verwacht wordt in de volwassenen wereld, moet een kind geleerd worden om de dingen te doen, die hij niet nodig vindt om te doen. Van kindsheid af moet een kind geleerd worden om zijn ouders te respecteren en te gehoorzamen.

     Rechter Leibowitz eindigde zijn onderzoeken met een, uit negen woorden bestaande oplossing voor jeugdmisdadigheid: plaats vader terug aan het hoofd van het gezin. Dit opmerkelijke antwoord op jeugdproblemen, die door deze eminente autoriteit werd gegeven gaat dieper dan gerealiseerd wordt. Want het gaat naar de ware kern van het probleem - een gebrek aan diep geworteld respect voor autoriteit, die begint in de kindsheid en voortduurt door het leven heen. Dit probleem heeft zijn oorsprong in de kinderjaren - thuis! Lang voordat een kind zich zelfs bewust is van het bestaan van kerk, school of natie vormt het houdingen en gewoonten tegenover degenen, die zijn meerdere zijn in de verzorging, het huis en de buurt. Dit deel van het karakter van een kind, ontwikkeld vanaf kindsheid, zal ongetwijfeld zijn gedachten en daden voor de rest van zijn natuurlijk leven beïnvloeden!

     De eerste vier geboden bepalen de relatie van de mens met God. Zij leren ons de grootheid van Gods macht en naam en spoort ons aan om Hem te gedenken als Schepper van alles wat bestaat. Het vijfde gebod is als eerste geplaatst bij welke onze menselijke relaties worden geleid. Het is niet alleen het meest belangrijke, wanneer wij de volle betekenis begrijpen, maar het fungeert als een "brug" tussen de twee delen van Gods wet. Want echte gehoorzaamheid aan het vijfde gebod is onvermijdelijk verbonden met gehoorzaamheid en eer tegenover God Zelf! Onze Schepper wist dit toen Hij het inspireerde om "het eerste gebod, met een belofte" te zijn. (Efeze 6:2) "Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de HERE, uw God, u geven zal". (Exodus 20:12)

Waarom moeten wij onze ouders eren?

Het ware antwoord openbaart de diepte van dit gebod en de ware draagwijdte.

     Kwam elke ouder op aarde maar tot het besef van de geweldige invloed op het latere leven van een kind, dat automatisch komt als een rechtstreeks resultaat van gehoorzaamheid of ongehoorzaamheid aan dit door God gegeven gebod! Dit gebod is één van de tien grote punten van Gods eeuwige, geestelijke wet. Onder het oudtestamentische bestel was de straf voor directe en overduidelijke overtreding van deze wet, de dood! "Wie zijn vader of zijn moeder slaat, zal zeker ter dood gebracht worden..... Wie zijn vader of zijn moeder vervloekt, zal zeker ter dood gebracht worden". (Exodus 21:15, 17) Zo belangrijk is dit gebod in Gods ogen! Het thuis en de gezinsband zijn de basis van alle ordentelijke samenlevingen. En de relatie van kinderen met hun ouders zijn een exact voorbeeld van de geestelijke relatie tussen ware Christenen en God. De karakterlessen, die in die relatie geleerd worden kunnen voor kinderen de rest van hun leven meegaan - en voor de eeuwigheid! In de ogen van een klein kind staat een ouder in de plaats van God Zelf. Want de liefhebbende en toegenegen ouder is de verzorger, beschermer, leraar en wetgever. De vroege training van een kind en zijn antwoord op deze relatie zal in grote mate zijn latere respons bepalen op de grotere relaties met de samenleving. En uiteindelijk zal het zeker zijn relatie beïnvloeden met zijn geestelijke Vader in de hemel.

     Het Nieuwe Testament versterkt dit gebod op vele plaatsen. De Apostel Paulus schreef: "Kinderen, weest uw ouders gehoorzaam in de Here, want dat is recht. Eer uw vader en uw moeder, dit is immers het eerste gebod, met een belofte". (Efeze 6:1-2) Het originele gebod om vader en moeder te eren is in ons hele leven op ons allen van toepassing. Maar op deze plaats wordt aan kinderen specifiek gezegd om hun ouders "in de Here" te gehoorzamen. Door het totale gemis aan ervaring en oordeel is het absoluut nodig, dat een kind geleerd wordt om zijn ouders direct en zonder vragen te gehoorzamen. Uitleg en redenen kunnen en moeten aan het kind van tijd tot tijd gegeven worden. Maar op het moment dat een ouderlijke opdracht wordt gegeven, kan er geen tijd of kans zijn om de reden te geven, waarom! Daarom is het noodzakelijk dat een kind de gewoonte van onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan zijn ouders geleerd wordt. Want totdat een jong kind tot ontwikkeling komt, gelden zijn ouders voor hem in de plaats van God. En God houdt hen verantwoordelijk voor het juiste onderwijs en leiding aan het kind.

     Als direct uitvloeisel zijn de ouders gebonden door het vijfde gebod om zichzelf eerbaar te maken. Want om geëerd te worden, moet men eervol zijn. Alle ouders moeten zich realiseren, dat zij God vertegenwoordigen voor hun kinderen! Ouders moeten levens leiden, die het diepe respect en eerbied van een kind waard zijn. Dan moeten zij hun kinderen leren om beide ouders te eren en te respecteren. Als hun kinderen opgroeien, moeten ouders hen onderwijzen over het bestaan van de grote geestelijke Vader van al het leven, de Schepper van hemel en aarde, de soevereine Heerser van het universum - de Almachtige God. Christelijke ouders moeten hun kinderen leren om hun geestelijke Vader te eren en te gehoorzamen met zelfs meer onvoorwaardelijk geloof en liefde dan dat zij hun aardse ouders doen. Want de grootste les, die een kind of ieder ander geleerd kan worden is die van ontzag en gehoorzaamheid voor Degene, die op de eerste plaats al het leven in beweging zette! Kinderen moeten dus de gewoonte van gehoorzaamheid geleerd worden. Zij zullen autoriteit leren respecteren. Te zijner tijd, wanneer hun verstand geopend is om de Oppermachtige Vader van al het leven te kennen zullen zij de basis van goddelijk karakter reeds geleerd hebben - liefhebbende gehoorzaamheid aan God en diep respect en eerbied voor alle wetten en ingestelde autoriteit.

     De Apostel Paulus benadrukt opnieuw de zegening, die aan het vijfde gebod verbonden is: "opdat het u welga en gij lang leeft op aarde". (Efeze 6:3) Gehoorzaamheid aan het vijfde gebod resulteert automatisch in het bouwen van gewoonten en karakter, die bijdragen aan een lang leven. Een jong persoon, die zo opgevoed is zal de roekeloosheid, het geweld, het verkeerde gezelschap en de rebellie tegen autoriteit vermijden, die vaak in een vroegtijdige dood resulteert. En in de uiteindelijke betekenis zullen degenen, die leren om hun ouders en later - vanwege hun opvoeding - God Zelf te respecteren en te gehoorzamen zeker "lang leven op aarde". Omdat, zoals Jezus zei: "Zalig de zachtmoedigen [de nederigen en gehoorzamen], want zij zullen de aarde beërven". (Matteüs 5:5)

     Er zijn ook vele dagelijkse zegeningen voor het gehoorzame kind. Op zijn minst zeker een gevoel van zekerheid. Zoals rechter Leibowitz naar voren brengt, een kind is verward als hem de grenzen van zijn activiteiten niet worden verteld. Maar als aan een kind door zijn ouders wordt gezegd wat die grenzen zijn - en zij er bij blijven - wordt hij ontheven van de verantwoordelijkheid, waarvan hij zich van nature realiseert, die door zijn ouders gedragen moet worden. Frustratie is een ander probleem dat wordt verminderd. Het ongehoorzame kind is een gefrustreerd kind - want zijn gedachten worden steeds geplaagd door schuldgevoelens en opstandigheid. Een kind, dat zijn ouders liefheeft, eert en gehoorzaamt is inderdaad een gezegend kind. Het is geneigd een meer gelukkiger, onbezorgder en doelbewuster leven te leiden. En in zijn geestelijk leven zal hij de natuurlijke en mooie opeenvolging doorlopen van de verering van zijn ouders naar het vreugdevol aanbidden van zijn God!

     Tot nu toe hebben wij ons voornamelijk bezig gehouden met de toepassing van het vijfde gebod op kinderen en jonge mensen. Maar het originele gebod om onze ouders te "eren" is niet alleen gericht aan kinderen - maar aan iedereen.

     De tijd kan komen, dat het niet langer nodig of goed is, dat een persoon zijn ouders strikt moet gehoorzamen. Maar er moet nooit de dag komen, dat hij ophoudt met hen te eren. Het woord "eren" heeft een veel grotere betekenis dan dat van gehoorzamen. Het geeft een groot respect aan voor wat het waard is, verdienste of rang. Het betekent een gevoel van achting en respect. Een persoon, die zijn ouders tijdens de kindertijd goed heeft gehoorzaamd betuigt later zijn respect voor hen in een dieper waardering voor de bemoedigingen en trainingen, die zij hem als een kind gaven. Dit respect wordt duidelijk gemaakt in beleefdheid, zorgzaamheid en attente daden. Als wij opgroeien, wordt het steeds meer duidelijk, dat er zeer vele uren werk, bezorgde gedachten en doodsbenauwde gebeden werden besteed aan ons welzijn door trouwe en liefhebbende ouders. Het moet de vreugde worden van iedere man en vrouw om deze liefde terug te geven waarmee onze ouders ons hebben overladen. Aan het einde van hun leven verlangen veel ouders wellicht meer naar deze genegenheid en omgang met hun kinderen dan naar welke andere zegening dan ook. Laten wij denken en handelen naar deze kans om de liefde terug te geven, die onze ouders ons zo overvloedig gaven!

     Tot eeuwige schande van onze traditionele Christelijke samenleving zijn duizenden ouderen vernederd om van een bedroevend klein beetje te leven, die zij van overheidsinstanties ontvangen. In veel te veel gevallen zijn kinderen in staat, maar eenvoudig niet genegen, om aanvullende hulp te geven aan hun ouders. Jezus Christus gaf één van de krachtigste interpretaties van het vijfde gebod en de toepassing ervan op dit probleem. In Zijn dagen zochten mannen uitvluchten om in de behoeften van hun ouders te voorzien. Zij zeiden dat fondsen, die op deze manier konden worden gebruikt "korban" waren - dat is, gewijd aan de dienst van het altaar. Deze fondsen waren geen deel van Gods tiende, maar een aanvullende offergave dat gebruikt werd om een gunst te ontvangen bij het benaderen van God. Toen Jezus deze hypocriete religieuzen berispte, zei Hij: "tot hen: Het gebod Gods stelt gij wel fraai buiten werking om uw overlevering in stand te houden. Want Mozes heeft gezegd: Eer uw vader en uw moeder, en: Wie vader of moeder vervloekt, zal de dood sterven". (Markus 7:9-10) Merkt U op hoe deze hypocrieten hun manier om dit gebod heen "beredeneerden"! Jezus vervolgt: "Maar gij zegt: Indien een mens tot zijn vader of moeder zegt: Het is korban, dat is, offergave, al wat gij van mij hadt kunnen trekken, dan laat gij hem niet toe ook nog maar iets voor zijn vader of moeder te doen. En zo maakt gij het woord Gods krachteloos door uw overlevering". (v. 11-13) Jezus veroordeelde deze hypocrieten. Zijn woorden onderwijzen duidelijk, dat een Christen materiele en financiële steun moet geven aan zijn bejaarde ouders als het mogelijk is en hun noden dit eisen. Hij moet zich niet verontschuldigen door te zeggen dat al zijn extra fondsen "gewijd zijn aan God"! Het is een deel van onze gehoorzaamheid aan het vijfde gebod.

     Jezus Christus leefde de boodschap, die Hij onderwees. Zijn eigen persoonlijk leven is een indrukwekkende illustratie van gehoorzaamheid aan het vijfde gebod. Net voor Zijn dood zei Jezus: "Ik heb de geboden mijns Vaders bewaard". (Johannes 15:10) Door gehoorzaamheid aan Zijn hemelse Vader en ook aan Zijn menselijke ouders groeide Jezus in wijsheid en volwassenheid, zelfs als een jongeling. Zelfs in Zijn stervensmomenten, terwijl Hij één van het meest martelende sterven onderging, die de mens ooit bedacht, eerde Jezus Zijn moeder en had haar tot het einde lief. Net voordat Hij aan het kruis stierf tekende Johannes op: "Toen dan Jezus zijn moeder zag en de discipel, die Hij liefhad, bij haar staande, zeide Hij tot zijn moeder: Vrouw, zie, uw zoon. Daarna zeide Hij tot de discipel: Zie, uw moeder! En van dat uur af nam de discipel haar bij zich in huis". (Johannes 19:26-27) Hier gaf Jezus een laatste opdracht aan Johannes om na Zijn dood voor Zijn moeder te zorgen.

     Op een moment, wanneer de gedachten van alle andere mensen voor zichzelf zouden zijn, herinnerde Jezus zich nog het vijfde gebod en bewees liefde en respect aan de vrouw, die Hem het leven schonk; die Hem van kindsheid af onderhield; die Hem de Geschriften leerde en die nu op deze afschuwelijke plaats stond - niet beschaamd - huilde om Zijn dood. Denk aan het perfecte voorbeeld van Jezus Christus! "Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de HERE, uw God, u geven zal". (Exodus 20:12)

     Dit is een tijdperk van haat en geweld. Het is een tijdperk van intense competitie, strijd en persoonlijke spanningen. De landen van de wereld - en de mensen daarin - zijn hun gedachten en geweten aan het vormen voor de waarschijnlijkheid van massale moord en mogelijk zelfmoord van de wereld. Natuurlijk is deze situatie verschrikkelijk voor de geestelijke principes en idealen van ons volk. Het effect hiervan wordt nu gevoeld - zelfs als U dit boekje leest. Wij hebben de zegeningen gezien, die voortkomen door ontzag en respect voor de ene ware God door Zijn naam en ambt te eren; door Zijn Sabbatdag te heiligen en te houden in zijn ware betekenis en door onze vaders en moeders in hun hoge ambt te eren, die rechtstreeks Gods Vaderschap en liefde voor alle schepsels weerspiegelt. In al deze geboden hebben wij liefde en wijsheid en zegeningen gezien. En zo is het met het zesde gebod.

     Temidden van donder en bliksem en het letterlijk schudden van de berg Sinai bulderde Gods stem het zesde gebod: "Gij zult niet moorden". (Exodus 20:13 JPS vert.) Bijbeldeskundigen zijn het er over eens dat "moorden" een betere vertaling is van het originele geïnspireerde Hebreeuws dan het woord "doden". Want het is mogelijk te doden, en niet te moorden. En het is belangrijk om te begrijpen, dat alleen de letter van Gods wet aan het oude Israël werd gegeven, aangezien Christenen bij de geest en de volle intentie van die wet moeten leven, zoals deze door Christus Zelf werd vergroot. Onder de originele letter van de wet was hetgeen verboden was, het met voorbedachten rade doden of moorden. Denkt U er aan dat in ditzelfde "boek van het verbond", dat aan Israël werd gegeven God hen gebood om degenen, die schuldig waren aan ernstige misdrijven te doden of te executeren. (Exodus 21:12-17) De voorschriften in Numeri 35:9-34 laten ook zien, dat toevallige doding niet als een moord werd gezien. Zelfs hier was doodslag duidelijk een verschrikkelijke overtreding - en de onvoorzichtige of ongewilde doodslager moest waarschijnlijk vele jaren in een vrijstad blijven totdat de hogepriester gestorven was. Net zoals God de doodstraf gebood voor ernstige misdrijven onder de letter van de wet, zo moeten de door God bevolen oorlogen van Israël niet gezien worden als daden van massale moorden, maar als het uitvoeren van de goddelijke wil door menselijke instrumenten. Merkt U op in Deuteronomium 7:1-2, dat God rechtstreeks aan Israël gebood om de Heidense stammen in het land Kanaän uit te roeien. Dit was geen door mensen bedachte oorlog, noch een persoonlijke wraak of kwaadwilligheid. Het was de uitdrukkelijke wil van de Almachtige God, die leven geeft - en Die alleen recht heeft om te zeggen wanneer het genomen zal worden.

     Het moet overigens opgemerkt worden, dat de geschiedenis van die tijd aangeeft, dat deze naties die Kanaän bewoonden tot in het extreme absoluut goddeloos waren - en hun eigen kinderen levend verbrandden als mensenoffer aan hun heidense goden. Dit was een deel van de verstandige reden waarom de Schepper toen hun uitroeiing gebood. Merkt U op, dat in al deze gevallen, waar God mensen toestond om het leven te nemen, het alleen was als Zijn instrument - op Zijn uitdrukkelijke wil. Gods originele doel was, dat de mensheid zou leren om niet te moorden. En hoewel het in bepaalde gevallen toegestaan was aan het vleselijke, onbekeerde volk Israël om te doden, zullen wij zien dat God nu in Zijn geestelijk verwekte kinderen het karakter ontwikkelt om lief te hebben, te dienen en het leven te redden - niet om het te vernietigen.

     "En God zeide: Laat Ons mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis, opdat zij heersen....." (Genesis 1:26) Aan de mens is leven gegeven door zijn Schepper. De mens kan het niet aan zichzelf geven. Evenmin mag hij het van zichzelf nemen - of van anderen. Het leven is heilig omdat het door God gegeven is. De mensheid werd gemaakt naar het beeld en gelijkenis van God. Van heel de fysieke schepping hebben alleen mensen het soort verstand, dat God bezit. God is de Regeerder van alles wat bestaat. Maar uit menselijk vlees is Hij letterlijke zonen aan het scheppen, die op een dag in die regering zullen delen. Dus zei God "opdat zij heersen.....". Mensen hebben ervaring nodig om het karakter te ontwikkelen wat God voor ons tot doel heeft. Ervaring heeft tijd nodig. En een menselijk leven bestaat uit precies zoveel tijd. God gaf dat leven voor het hoogste doel, om nog meer zonen voor te bereiden om voor eeuwig in Zijn Koninkrijk en Gezin te zijn. Het geven van leven en adem en die bekwaamheid omvat de hele mensheid. Het is de meest wonderbaarlijke gift waar de fysieke mensheid kennis van heeft. Het nemen van leven eindigt alles. Het vernietigt wreed en onverwacht alle hoop en dromen en plannen van een wezen, die naar het beeld van de Schepper Zelf gemaakt is. Het is een gemene wederrechtelijke inbezitneming van een recht, dat alleen aan God toebehoort, die op de eerste plaats het leven geeft - en die alleen de autoriteit heeft om het weg te nemen. (Job 1:21) Daarom is elke vorm van moord zonde. Het vernietigt de hoogste schepping van de Almachtige God! In feite is het een poging om het doel van de grote soevereine Heerser van het universum tegen te werken! De Gever van al het leven is God. En nietige, sterfelijke menselijke wezens mogen hoe dan ook zich niet vergrijpen aan Gods grootste gift.

     Jezus Christus kwam op deze wereld om Gods wet te "vergroten" en "Hij maakte hem heerlijk". (Jesaja 42:21)[Zie ook LU vert.: Nochtans wil de Heer hem weldoen om zijner gerechtigheid wil, en zijne wet groot en heerlijk maken.] Jezus wierp zogezegd een schijnwerper op de Tien Geboden en liet hun ware geestelijke bedoeling en betekenis zien in het volle Christelijke leven. Jezus zei: "Gij hebt gehoord, dat tot de ouden gezegd is: Gij zult niet doodslaan; en: Wie doodslag pleegt, zal vervallen aan het gerecht. Maar Ik zeg u: Een ieder, die in toorn leeft tegen zijn broeder, zal vervallen aan het gerecht. Wie tot zijn broeder zegt: Leeghoofd, zal vervallen aan de Hoge Raad, en wie zegt: Dwaas, zal vervallen aan het hellevuur". (Matteüs 5:21-22) Hier wordt moord teruggevoerd naar de oorsprong - haat en boosheid. Christus verklaarde dat, wanneer persoonlijke boosheid het hart van één van Zijn dienaren vult, zo'n persoon in gevaar is van veroordeling. Wanneer die boosheid een persoon leidt tot het hebben van verachting voor een medemens, zal die persoon "vervallen aan de Hoge raad" - van Gods bestraffing. Wanneer iemand in bitterheid en minachting van zijn medemens zal zeggen "dwaas", zal zo iemand "vervallen aan het hellevuur". Dit is voor ons van Jezus Christus de toepassing van het zesde gebod. Als wij haat en boosheid in onze harten koesteren, koesteren wij de geest van moord. Daden volgen gedachten. Wij denken eerst en dan doen wij. De Geest van Christus leidt ons niet alleen om onze daden te beheersen, maar om onze gedachten en gedrag te beheersen. Het Nieuwe Verbond is gedeeltelijk het proces van het door God schrijven van Zijn wet in onze harten en gedachten. (Hebreeën 8:10) God sprak door Paulus: "Wreekt uzelf niet, geliefden, maar laat plaats voor de toorn, want er staat geschreven: Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden, spreekt de Here". (Romeinen 12:19) De mensheid is niet in staat om in juiste wijsheid en rechtvaardigheid wraak te nemen voor alle betrokkenen. Alleen God heeft de wijsheid en de macht en het recht om wraak te nemen op menselijke wezens - tot het terechtstellen toe als het nodig is.

     De ware Christen moet leren dat God echt is - en dat Zijn bescherming en Zijn wraak net zo reëel zijn! Hoe moet U dan omgaan met Uw vijanden? "Maar, indien uw vijand honger heeft, geef hem te eten; indien hij dorst heeft, geef hem te drinken, want zo zult gij vurige kolen op zijn hoofd hopen. Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede". (Romeinen 12:20-21) Het vraagt echte karaktersterkte om Uw medemens te helpen en te dienen als hij U rechtstreeks kwaad tracht te doen! Het vraagt de geestelijke wijsheid om zich te realiseren, dat hij een medemens is, gemaakt naar het beeld van God en voorlopig eenvoudig misleid is in zijn gedachten en daden.

     De grootste internationale misdaad van de mensheid is wellicht de gesel van de oorlog. Miljoenen mensenlevens, geschapen naar het beeld van God zijn door de eeuwen heen genadeloos vermoord tijdens nodeloze, zinloze, idiote oorlogen, die in de meeste gevallen jammerlijk faalden om hun bepaalde doel te bereiken! De geest van Gods wet, zoals vergroot door Jezus Christus is totaal tegenovergesteld aan elke vorm van oorlog! Bijna alle werkelijk grote religieuze en politieke leiders van de wereld hebben de totale futiliteit van oorlog erkend. Voor de uitbarsting van de Tweede Wereldoorlog verklaarde paus Pius XII: "Alles wordt verkregen door vrede; niets wordt verkregen door oorlog". één van de meest gerespecteerde staatsmannen en militaire leiders van onze tijd, Generaal Douglas MacArthur verklaarde: "De mens heeft vanaf het begin der tijden vrede gezocht..... militaire verdragen, machtsevenwicht, bondgenootschappen van landen, die allen achtereenvolgens faalden en de enige weg openlieten door middel van de zware beproeving van oorlog. De totale vernietiging door oorlog heeft dit alternatief nu tenietgedaan. Wij hadden onze laatste kans. Als wij geen groter en onpartijdig systeem bedenken, zal onze Armageddon voor de deur staan. Het probleem is in wezen theologisch en betekent een geestelijke opleving, een verbetering van het menselijk karakter, dat moet synchroniseren met onze weergaloze ontwikkelingen in wetenschap, kunst, literatuur en alle materiele en culturele ontwikkelingen van de afgelopen tweeduizend jaar. Het moet uit de geest zijn als wij het vlees willen redden. "De laatste kans" van de mensheid is om zich te bekeren van de zonde van oorlog voeren, voordat menselijke vernietiging elk spoor van leven van deze planeet verwijdert! Generaal MacArthur erkende dat het probleem waar wij tegenover staan, theologisch is - het is een Christelijk probleem dat te maken heeft met een ware kennis van de ware God! Hij gaat verder en zegt dat het te maken heeft met "een verbetering van het menselijk karakter".

     De grootste staatsman aller tijden was Jezus Christus. Hij was de Woordvoerder van de regering of Koninkrijk van God. Christus zei: "Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben en uw vijand zult gij haten. Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen". (St. V. Matteüs 5:43-44) Er bestaat tegenwoordig heel wat hoog achtenswaardig, beschaafd en ontwikkeld Heidendom overal in de wereld onder de naam van "Christendom". Maar kan zelfs dit ontwikkelde Heidendom deze duidelijke woorden van Jezus Christus onder ogen zien zonder toe te geven, dat Zijn leven, Zijn onderwijs en Zijn Geest de essentie van oorlog verwerpt? Er zijn in de geschiedenis van de mens vroegtijdig aan meer levens een einde gemaakt, meer pijnen werden doorstaan, meer gezinnen ten onder gegaan en gebroken, meer tijd en bezittingen werden volkomen verspild vanwege de gesel van de oorlog dan door welke andere middelen ook! En oorlog heeft de problemen van de mens nooit opgelost of permanente vrede gebracht. Integendeel, het brengt meer oorlog voort! Want "allen, die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen". (Matteüs 26:52)

     Jezus Christus kwam in deze wereld als een boodschapper van de regering of Koninkrijk van God. Hij nam geen deel aan de politiek of oorlogen van deze wereld. Bij de rechtszaak voor Zijn leven bij Pontius Pilatus zei Hij: "Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld; indien mijn Koninkrijk van deze wereld geweest was, zouden mijn dienaars gestreden hebben, opdat Ik niet aan de Joden zou worden overgeleverd; nu echter is mijn Koninkrijk niet van hier". (Johannes 18:36) Zoals wij hebben aangegeven heeft alleen God, die het leven gaf het recht om het leven te nemen. Daarom heeft alleen God het recht om oorlog te voeren! En, zoals Jezus onderwees heeft God er niet voor gekozen, dat Zijn kinderen in deze tijd oorlog voor Hem voeren. Jezus zei, dat Zijn dienaren zouden vechten als Zijn Koninkrijk van deze wereld was. Maar dat is het niet. Door de Apostel Jakobus laat God zien, dat oorlog voorkomt uit een soort geest, die precies tegengesteld is aan die, welke Hij wil dat Zijn dienaren hebben. "Waaruit komt bij u strijden en vechten voort? Is het niet hieruit uit uw hartstochten, die in uw leden zich ten strijde toerusten? Gij begeert, doch gij hebt niet; gij zijt moorddadig en naijverig en gij kunt er niets mede verkrijgen; gij vecht en gij strijdt. Gij hebt niets, omdat gij niet bidt". (Jakobus 4:1-2)

     Jezus Christus kwam om het goede nieuws van de regering of heerschappij van God te prediken. Die heerschappij is gebaseerd op de Tien Geboden. Gods geestelijke wet. Jezus vergrootte die wet en liet de geestelijke intentie en het doel zien. Hij onderwees, dat wanneer wij zelfs onze broeder haten, wij geestelijk schuldig zijn aan moord! Jezus onderwees, dat de mens de wetten van God moet gehoorzamen en zich moet voorbereiden op Zijn komend Koninkrijk door zich over te geven om Gods wetten - Zijn karakter - in zich te laten plaatsen. Wanneer Gods regering nu zeer spoedig naar deze aarde komt, zal Zijn wet uitgevaardigd worden als de standaard van gedrag voor alle volken. (Micha 4:1-2) Dan zal alleen God in perfecte wijsheid en rechtvaardigheid oorlog voeren om opstandige volken te straffen. En hoe staat het met de mensen zelf van de wereld? "Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren". (Micha 4:3) Oorlog betekent het leren haten en te doden. Jonge mensen zullen niet langer gedwongen worden om een gedrag te leren, dat lijnrecht staat tegenover het voorschrift van Gods wet van liefde. Dwight D. Eisenhower zei eens: "De hoop van de mens op wereldvrede ligt niet in het bestrijden van gewapende kampen, maar in een denkbeeld. Dat denkbeeld is het begrip van een wetsvoorschrift als het middel om geschillen tussen soevereine staten te regelen". Of deze vorige President het zich realiseerde of niet, hij brengt het feit naar voren, dat alleen de regering van God, gebaseerd op Zijn wetten de problemen van de mens en de naties zal oplossen! Maar intussen moeten ware Christenen werken en bidden voor Gods Koninkrijk van vrede en wij moeten ons realiseren dat de geest van oorlog de geest van moord is - en dat wij het met al onze kracht moeten vermijden.

     Toen hij jaren geleden voor de Volkenbond sprak bracht de Amerikaanse predikant Dr. Harry Emerson Fosdick deze gedachte op een krachtige manier naar voren, die vandaag de dag nog oprecht klinkt: "Wij kunnen Jezus Christus en oorlog niet in overeenstemming brengen - dat is de essentie van de zaak. Dat is de uitdaging, die het geweten van het christendom vandaag de dag moet beroeren. Oorlog is de meest kolossale en rampzalige sociale zonde, die de mensheid teistert; het is absoluut en onherstelbaar onchristelijk; in de totale wijze en resultaat betekent het alles wat Jezus niet bedoelde en het betekent niets wat Hij bedoelde; het is een schaamteloze verloochening van elke Christelijke leerstelling over God en de mens dan die, welke alle theoretische atheïsten op aarde ooit konden bedenken. Zou het niet waardevol zijn om te zien dat de Christelijke Kerk deze grote morele kwestie van onze tijd opeist als van haarzelf; om te zien, dat zij nogmaals zoals in vroegere tijden een duidelijke maatstaf verhoogt tegen het Heidendom van deze wereld en weigert om haar geweten de oorlogvoerende staten op hun wenken te bedienen; het Koninkrijk van God boven het nationalisme stelt en de wereld oproept tot vrede. Dat zou niet de verloochening van het patriottisme zijn maar haar verheerlijking".

     De essentie van de zaak is dat Jezus Christus tegen de geest van moord in elke vorm is. Hij is tegen oorlog - en op een dag zal Hij er voorgoed een eind aan maken! Hij is tegen boosaardigheid en afgunst en haat. Jezus Christus onderwees de waardigheid van de mensheid en de heiligheid van het menselijk leven - "geschapen naar het beeld van God". En de grote Vader van Jezus Christus, de Almachtige God, die het universum vanuit Zijn troon in de hemel bestuurt - die God buldert in een tijd van geweld en rebellie: "U zult niet moorden".

     Is "seksueel bijelkaar passen" het belangrijkste in het huwelijk? In deze tijd van gebroken gezinnen, jeugdcriminaliteit en moderne psychologie zullen velen zeggen, dat het antwoord "ja" is. Maar het feit blijft, dat hoe meer "moderne" theorieën over het huwelijk in praktijk worden gebracht, hoe sneller de echtscheidingscijfers omhoog gaan en hoe meer kleine kinderen gedoemd zijn om zonder de zegen van een stabiel, gelukkig thuis op te groeien. Het is een pijnlijk feit, dat bijna de helft van alle huwelijken in de Westerse wereld bij de echtscheidingsrechtbank eindigt. De huwelijken eindigen - maar de pijn en angst en verdriet niet. Voor de kleine kinderen van dergelijke gebroken gezinnen beginnen de jaren van frustratie en leegte pas.

• Bestaat er een echte bedoeling voor het huwelijk, die de moderne mannen en vrouwen moeten begrijpen?

• Zijn er door God gegeven wetten en principes, die een Christelijk huwelijk kunnen waarborgen en het gelukkig en betekenisvol maken?

     De Schepper God wijdde twee van Zijn tien grote geestelijke wetten - de Tien Geboden - aan de bescherming van de relaties in het gezin en de familie. In dit boekje hebben wij de eerste hiervan reeds besproken: "Eer uw vader en moeder"..... De andere wet, die het gezin en de familie direct bestuurt ligt ingesloten in het zevende gebod: