|
Herstel van Apostolisch Christendom
Als Jezus van Nazareth vandaag zou terugkeren naar de planeet aarde, zou Hij de religie, die Zijn naam gebruikt, herkennen?
Dit boekje zal U de allerbelangrijkste antwoorden op die vragen geven! • • • • • • • HAC Uitgave 1.0, februari 2002 • • • • • • • INHOUD
• • • • • • • Inleiding Zou Jezus van Nazareth de religie, die Zijn naam gebruikt, herkennen als Hij vandaag zou terugkeren naar de planeet aarde? Toch erkennen de meeste oprechte religieuze wetenschappers, dat het belijdende Christendom KOLOSSALE veranderingen heeft binnengehaald - die het geheel anders weergeven dan het Christendom van Jezus en de Apostelen! Zoals de gerespecteerde belangrijke Protestantse wetenschapper Jesse Lyman Hurlbut erkent:
Als de leiders van deze tijd, die door de Hr. Hurlbut "de eeuw van de schaduwen" wordt genoemd, vervuld waren met Gods Geest en geleid door Gods Geest, waarom zou de Kerk dan plotseling "zeer verschillend zijn"? In zijn beschrijving van de tijdsperiode, nadat de originele Apostelen en hun opvolgers uitgestorven waren, schrijft Hurlbut:
Let op de verklaring van de Hr. Hurlbut, dat "sommige oude heidense feesten kerkelijke feestdagen werden". Zij "werden" dit, omdat God Zelf had voorspeld, dat KWAADWILLIGE mensen en valse leiders het grootste deel van de Kerk zouden overnemen! Vergeet deze geïnspireerde waarschuwing niet, die de Apostel Paulus aan de oudsten van Efeze gaf: "Zelf weet ik, dat mijn heengaan grimmige wolven bij u zullen binnenkomen, die de kudde niet zullen sparen. En uit uw eigen midden zullen mannen opstaan, die verkeerde dingen spreken om de discipelen achter zich aan te trekken. Waakt dan en herinnert u, dat ik drie jaren lang nacht en dag niet heb opgehouden ieder afzonderlijk onder tranen terecht te wijzen". (Handelingen 20:29-31) Toen Paulus zich de grootte van de AFVALLIGHEID realiseerde, die het meeste van de Kerk zou overnemen, raakte dat hem emotioneel. Hij "hield niet op terecht te wijzen". Tegenwoordig lijken zeer weinig mensen zich voldoende te verontrusten over deze massale afvalligheid om zelfs maar een traan te laten over deze ontzagwekkende verandering. HOE Kon Dit Gebeuren?Deze massale afvalligheid vond plaats, omdat mannen en vrouwen toen, net zoals tegenwoordig, niet ijverig voor zichzelf BEWEZEN, waar Gods Waarheid wordt onderwezen. Daarom wees de Levende Christus de Christenen terecht, die aan het einde van het Apostolische tijdperk leefden: "Maar Ik heb tegen U, dat gij uw eerste liefde verzaakt hebt. Gedenk dan van welke hoogte gij gevallen zijt en bekeer u en doe (weder) uw eerste werken. Maar zo niet, dan kom Ik tot u en Ik zal uw kandelaar van zijn plaats wegnemen; indien gij u niet bekeert". (Openbaring 2:4-5)
Een deel van het antwoord is, dat maar weinig belijdende Christenen hun Bijbels daadwerkelijk bestuderen! Zij "BEWIJZEN" dus praktisch niets wat zij geloven, door het zorgvuldig te onderzoeken in de Bijbel! Oh, ze zullen wel enthousiast studieboeken en artikelen bestuderen over gezondheid, zelfontwikkeling of investeringen en meer geld maken. Maar op de een of andere manier komt het niet bij hen op om alles grondig te bestuderen over de meest BELANGRIJKE onderwerpen:
Toch gebiedt de Bijbel: "maar toetst alles en behoudt het goede" .(1 Tessalonicenzen 5:21) De meeste mensen hebben gewoon de religie "aangenomen", die door hun familie is doorgegeven. De meeste zijn gewoon meegegaan met de religies en de tradities, die hun als kinderen geleerd zijn. Toen zij het gebrek aan belangstelling voor hun religie bij het publiek bemerkte berichtte Teresa Watanabe, schrijfster over godsdiensten in de Los Angeles Times:
Natuurlijk, de ware grondoorzaak van deze massale religieuze afvalligheid is het feit, dat dit Satans wereld is en dat hij het grootste deel van de mensheid totaal MISLEID heeft. In de aangename omgeving van de westerse beschaving realiseren de meeste Amerikanen, Canadezen en anderen zich niet, dat de overgrote meerderheid van de mensen nooit in ENIGE vorm van "Christendom" hebben geloofd - laat staan het ware Christendom van Christus en de Apostelen! Het grootste deel van de mensen zijn - en zijn altijd geweest - Moslims, Hindoes, Boeddhisten, Schintoïsten, atheïsten of agnostici. Een Echte WEZENLIJKE Satan is er bij BetrokkenAls U Uw eigen Bijbel wilt bestuderen en geloven, zult U ontdekken, dat Satan, de duivel omschreven wordt als degene, "die de HELE wereld misleidt". (Openbaring 12:9) U zult ook ontdekken, dat naar Satan verwezen wordt als "de overste van de macht der lucht, van de geest, die thans werkzaam is in de kinderen der ongehoorzaamheid". (Efeziërs 2:2) Want Satan "zendt" een egoïstische, opstandige houding "uit" over deze hele aarde. Hij is degene, die misleide mensen beïnvloedt om ENORME hoeveelheden vrije seks, geweld en een algemene geest van gebrek aan respect en wetteloosheid te introduceren in het zogenaamde "amusement", die U en Uw kinderen zien of horen op televisie, in de films, op de radio of wanneer verschillende soorten ontaarde computerspelen worden gespeeld, die de meest onbeschrijfelijke daden van perversie en geweld simuleren. Weet U wie werkelijk lacht om al dit "grappig spul"? SATAN! Door de normale interesse van de mensheid in seks en opwinding te verstoren en door handig, walgelijke humor in zo vele "blijspel situaties" te brengen op televisie, is Satan in staat de mensheid handig te misleiden naar het misbruiken, onteren en uiteindelijke VERNIETIGING van zichzelf, als God niet op het laatste moment ingrijpt om dit te stoppen. (Mattheüs 24:21-22) Satan is inderdaad de "god" van deze tegenwoordige wereld! De Apostel Paulus werd geïnspireerd om te schrijven: "Indien dan nog ons evangelie bedekt is, is het bedekt bij hen, die verloren gaan. Ongelovigen, wier overleggingen de god dezer eeuw met blindheid heeft geslagen, zodat zij het schijnsel niet ontwaren van het evangelie der heerlijkheid van Christus, die the beeld Gods is".(2 Korinthiërs 4:3-4) Het meest belangrijke van alles is, dat Satan in de voornaamste stroming van het "Christendom" een hele reeks totaal VALSE ideeën heeft ingebracht over de oorsprong en bestemming van de mens, over hoe God er uit ziet, over wat Gods ontzagwekkend DOEL is en hoe wij dat grote doel kunnen bereiken. Bovendien heeft Satan de mensen zo verward over profetie, dat de meeste belijdende Christenen en zelfs de meeste belijdende christelijke dienaren en priesters eenvoudig hun handen omhoog steken en bijbelse profetie bijna totaal negeren. Toch wijdt onze Schepper ongeveer een kwart van de hele Bijbel aan "en wij achten het profetische woord des te vaster". (2 Petrus 1:19) Heeft U ooit het traditionele Christendom onderzocht en Uzelf afgevraagd:
"Is dit werkelijk gebaseerd op de Bijbel? De mensheid heeft in plaats daarvan haar eigen religie gemaakt, die bijna compleet verschilt van wat Jezus Christus predikte en praktiseerde. En zij noemen die religie "Christendom", alsof het verbonden is met Jezus Christus! Zoals de filosoof en theoloog Soren Kirkegaard het stelt:
Dat zijn krachtige woorden, maar zij zijn nauwelijks uniek. Professor Rufus M. Jones is het ermee eens, als hij opmerkt hoe snel de ware leringen van Christus gescheiden werden van de religie, die Zijn naam draagt:
Wij moeten niet verbaasd zijn, dat de mensheid getracht heeft het Christendom op haar eigen manier te reconstrueren. Sinds duizenden jaren heeft de mensheid getracht haar eigen weg te vinden. Humanisme, materialisme, socialisme, communisme of kapitalisme - de menselijke samenleving heeft zo veel filosofieën uitgedacht in de IJDELE hoop inhoud aan een leven te geven zonder God en door menselijke inspanningen een gelukkige en voorspoedige samenleving op aarde te creëren. De waarheid is duidelijk. Modern "Christendom" is "ENORM VERSCHILLEND" geworden - zoals Professor Jones schreef - van het Christendom van Christus! Maar wat is het resultaat geworden? Naties zijn bijna voortdurend met elkaar in oorlog, de rijken hebben voorspoed, terwijl de armen sterven en ziektes grijpen snel om zich heen. "Het merendeel van de mensen leidt een leven van stille vertwijfeling", schreef Henry David Thoreau. Hij had GELIJK! Maar noch van Thoreau, noch van de meeste van de mensheid werden de ogen geopend voor de oplossing; de WAARHEID, die hun levens zouden vullen met zin en vreugde en vrede. Sommigen kunnen zeggen, "Nou en"? Maar dit is geen kleinigheid, waar wij over spreken. Ronduit gezegd, wij spreken aan de ene kant over de weg naar eeuwig LEVEN of aan de andere kant over eeuwige DOOD. (Romeinen 6:23) Want als U niet het Christendom van Christus heeft, heeft U helemaal geen Christendom! Jezus zelf waarschuwde: "Niet een ieder, die tot Mij zegt: Here, Here, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Here, Here, hebben wij niet in Uw naam geprofeteerd en in uw naam boze geesten uitgedreven en in uw naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid". (Mattheüs 7:21-23) Het is belangrijk om te beseffen, dat Christus tot degenen, die in gebreke blijven om de "wil" van de Vader te doen, zal zeggen: "Ik heb U NOOIT gekend". In duidelijke taal zal aan deze misleide kerkgangers gezegd worden, dat zij in feite nooit bekend waren met de Christus, die zij beweren te dienen. Zij waren nooit echt bekeerd. Zij waren nooit werkelijk een Christen! Opnieuw zegt Jezus, "Wat noemt gij mij Here, Here en doet niet wat Ik zeg"? (Lucas 6:46) Een "heer" of "meester" is iemand, die je GEHOORZAAMT. Maar de meeste belijdende Christelijke dienaren en hun volgelingen volgen NIET de duidelijke leerstellingen en voorbelden van Jezus en de Apostelen. En de meeste van hen doen zelfs geen moeite om hun Bijbels diepgaand te bestuderen om uit te vinden wat die leerstellingen en voorbeelden zijn! Herstel Apostolisch ChristendomHet voornaamste punt is daarom ons verlangen en onze bereidheid om terug te keren naar het ware Christelijk geloof, "het geloof, dat EENMAAL de heiligen overgeleverd is". (Judas 3)
Ronduit gezegd, de "kleine kudde" (Lucas 12:32) - de ware Kerk van God - heeft altijd de noodzaak begrepen om zichzelf te vormen naar de leerstellingen en voorbeelden van Christus en de Apostelen. Ofschoon slechts enkelen in ernst getracht hebben dit patroon te volgen, hebben vele wetenschappers en religieuze historici het concept van de "Jeruzalem Kerk van God" begrepen. Dit is een belangrijk concept om te begrijpen, als wij oprecht geïnteresseerd zijn in het strijden "voor het geloof, eens overgeleverd". De Apostel Paulus werd geïnspireerd om aan de Tessalonicenzen te schrijven, "want gij, broeders, zijt navolgers geworden van de gemeenten Gods in Christus Jezus, die in Judea zijn". (1 Tessalonicenzen 2:14) Het boek Handelingen maakt duidelijk, dat het aardse "hoofdkwartier" van de Kerk van God - vele tientallen jaren - de Jeruzalem Kerk was. Hier werd oorspronkelijk de Heilige Geest uitgestort over de ware Christenen. (Handelingen 2) Hier oefenden Petrus, Jacobus en Johannes vele jaren het grootste deel van hun dienaarschap uit. (verg. Handelingen 4:1; 8:1; 11:1-2) Later kwamen Paulus en Barnabas naar de leiding in Jeruzalem om besluiten te nemen voor de belangrijke vraag over de besnijdenis van de Heidenen en aanverwante vragen. (Handelingen 15:4-6) Als beroemd historicus schreef Edward Gibbon, "de eerste vijftien bisschoppen van Jeruzalem waren allen besneden Joden; en de gemeente waar zij de leiding over hadden verenigde de wet van Mozes met de leer van Christus. Het was normaal, dat de oorspronkelijke traditie van een kerk, die slechts veertig dagen na de dood van Christus was gesticht en bijna evenveel jaren bestuurd was onder het directe toezicht van Zijn Apostel, ontvangen moest worden als de standaard van orthodoxie. De afgelegen kerken deden heel vaak een beroep op hun eerbiedwaardige Ouder". (The Decline and Fall of the Roman Empire (Het verval en de ondergang van het Romeinse Rijk) hfdst. 15, deel I, pag. 389) Zoals boven aangegeven werd de enige grote dienarenconferentie, aangeduid in het Nieuwe Testament, in Jeruzalem gehouden. Hier woonden de leidinggevende originele Apostelen. Hier was de ware "moeder" kerk. (NIET in Rome!) Paulus en Barnabas waren zelfs eerder naar Jeruzalem gekomen, opdat, zoals Paulus het zegt "ik niet enigszins TEVERGEEFS zou lopen of gelopen hebben". (Galaten 1:1-2) Na de grote Jeruzalem conferentie reisden Paulus en Silas door Klein Azië om de kerken te bezoeken: "En toen zij de steden langs reisden, gaven zij hun de beslissingen, die door de Apostelen en de oudsten TE JERUZALEM genomen waren, om die te onderhouden". (Handelingen 16:4) Paulus Richtte zich op JeruzalemHet is duidelijk, dat de originele Apostelen en de Jeruzalem Kerk van God het geïnspireerde "patroon" zetten voor ware Christendom - NIET alleen voor die tijd - maar voor ALLE tijden! In tegenstelling tot de ketterse Protestantse ideeën, dat de Apostel Paulus door God gebruikt werd om het Christendom "opnieuw uit te vinden", toonde de ware Apostel Paulus van de Bijbel steeds diep respect voor de originele Apostelen en onderwierp zich in alle grote aangelegenheden aan de leiding in Jeruzalem! En het was de Apostel Paulus, die aan de, voornamelijk van heidense afkomst Korinthe kerk schreef: "want besneden zijn betekent niets en onbesneden zijn betekent niets, maar wel het houden van Gods geboden". ( 1 Korintiërs 7:19) De bekende historicus Carl von Weiszäcker schreef in 1895:
Later tijdens zijn dienaarschap reisde Paulus opnieuw naar Jeruzalem: "En toen wij te Jeruzalem kwamen, heetten de broeders ons van harte welkom. En de volgende dag ging Paulus met ons Jakobus bezoeken en alle oudsten waren daarbij aanwezig". (Handelingen 21:17-18) Merk op, dat Paulus voor Jakobus verschijnt, de broer van de Heer, die op dat moment ongetwijfeld de hoofdapostel was in Jeruzalem - Petrus was waarschijnlijk naar de "verloren schapen" van het huis Israël gegaan in Noordwest Europa en de Britse eilanden. Nadat zij zich verheugd hadden over het goede nieuws, dat Paulus bracht over Gods werk bij de heidenen, zei de leiding van Jeruzalem aan Paulus: "Gij ziet, broeder, hoevele DUIZENDEN er onder de Joden gelovig zijn geworden en allen zijn zij ijveraars voor de wet". (vers 20) De term "myriade (duizenden)" betekent letterlijk "tienduizenden". Om deze vele Joodse Christenen niet in verwarring te brengen of te ontmoedigen, vroeg de Jeruzalem Kerk aan Paulus om een offerande ceremonie te ondergaan om publiekelijk te laten zien, dat hij op GEEN enkele manier tegen Gods wetten onderwees. Zoals de leiders in Jeruzalem aan Paulus uitlegden: "neem hen mede, heilig u met hen en draag de kosten voor hen, opdat zij hun hoofd kunnen laten scheren; dan zullen allen bemerken, dat van alles, wat men hun van u verteld heeft, niets waar is, maar dat gij ook zelf MEDEGAAT in de onderhouding van de wet". (vers 24) Als Paulus hoe dan ook feitelijk tegen Gods Wet had onderwezen - in het bijzonder de GEESTELIJKE WET, inhoudende de Tien Geboden - zou hij heel zeker NIET deze ceremonie van de Wet van Mozes hebben ondergaan! Die bepaalde ceremonie - waarschijnlijk een dankoffer aan het einde van de Nazarener gelofte - was NIET nodig voor een Nieuw Testamentische Christen. Maar het was ook niet "zondig"! En het diepe respect van Paulus voor Gods Wet, voor de oorspronkelijke moederkerk en het toonbeeld van GEHOORZAAMHEID aan Gods Wet - dit alles leidde Paulus in zijn besluit om voort te gaan en aan deze ceremonie deel te nemen. Door Paulus hierin te leiden - en dit voorbeeld in de Bijbel te plaatsen - laat God aan ons ALLEN zien, dat Paulus' benadering van de wet, één van GEHOORZAAMHEID was, NIET één, die tracht Gods geestelijke wetten te verwerpen of "te beredeneren", zoals zovele Protestantse theologen onderwijzen! Wat Deed Christus op Aarde?Vrijwel alle belijdende Christenen begrijpen, dat Jezus Christus, teneinde een aanvaardbaar offer te zijn voor de zonden van de mensheid, de Wet perfect moest houden. Maar welke wet onderhield Hij en wat verwachtte Hij van Zijn volgelingen? Zo beschreef Christus Zelf Zijn opdracht:
Vele Christenen ontgaat de belangrijkheid van die woorden. Christus zei, dat niet "één jota noch één tittel" (de kleinste tekens in het Hebreeuwse schrift) van de wet zou vergaan, totdat hemel en aarde zijn vergaan. Aangezien hemel en aarde niet vergaan zijn, moeten wij begrijpen, dat de wet blijft bestaan. En Christus verwerpt degenen, die de mensen verkeerd onderwijzen om zelfs de "minste van deze geboden" te breken. Integendeel, Hij legde uit, dat degenen, die de geboden zowel DOEN en ONDERWIJZEN "groot" genoemd worden in het koninkrijk van de hemel!
Neen! Hemel en aarde zijn niet vergaan bij Zijn opstanding. En wij moeten begrijpen, wat Hij bedoelde, toen Hij zei, dat Hij de wet zou "vervullen". Een wetenschapper legde Zijn woorden als volgt uit:
Met andere woorden, Jezus kwam, zoals Jesaja profeteerde (Jesaja 42:21) om Gods wet "groot te maken" en haar volledige intentie en doel te laten zien. Wat Jezus Christus trachtte af te schaffen waren de verkeerde gebruiken van de Wet en de door de mens gemaakte tradities, die de wet verdraaien. Zijn offerdood, voorafgebeeld door de tempeloffers, maakte die dierenoffers en wassingen zonder betekenis voor Christenen. Maar Zijn leven liet zien, dat de geestelijke wet - de Tien Geboden - van toepassing was en zou blijven voor degenen, die Hem trachten te gehoorzamen. Men kan Zijn leerstellingen niet op de juiste manier begrijpen zonder het begrip van de Oudtestamentische schriftgedeelten en de wet, die zij bevatten, zoals opgetekend door Frederick Holmgren:
Inderdaad, Jezus Christus onderwees uit het Oude Testament en leefde ernaar, evenals Zijn volgelingen. Wat Onderwezen de Apostelen?Wij hebben gezien, dat Jezus Christus zonder meer Gods Wet onderhield. Toch worden de Apostelen - in het bijzonder de Apostel Paulus - door sommige kerken beschuldigd van de lering, dat Christenen het voorbeeld van Jezus Christus niet langer hoeven te volgen. Inderdaad, zelfs in de Apostolische tijden zien wij, dat sommigen de woorden van Paulus verdraaien voor hun doelstellingen. (verg. 2 Petrus 3:16) Toen hij naar de jonge evangelist Timoteüs schreef, herinnerde Paulus hem er nochtans duidelijk aan, ".... dat gij van kindsbeen af de heilige schriften kent, die u wijs kunnen maken tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus. Elk van God ingegeven schriftwoord is ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid..." (2 Timoteüs 3:15-16) Toen Timoteüs een kind was, waren de "Heilige Geschriften", die hij kende de Oudtestamentische Geschriften. De meeste boeken van het Nieuwe Testament bestonden nog niet! Paulus zei, dat deze Oudtestamentische Geschriften "u wijs kunnen maken tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus". Paulus zag geen tegenstrijdigheid tussen Oudtestamentische Geschriften en Christelijk geloof en praktijk en bekrachtigde, dat ALLE Geschriften (inclusief het Oude Testament) nuttig zijn voor leerstelling en voor instructie in rechtvaardigheid. Dit zijn geen woorden van iemand, die onderwijst, dat Gods Oudtestamentische Wetten zijn afgeschaft! De Apostel Paulus instrueerde Christenen: "Wordt mijn navolgers, gelijk ook ik Christus navolg". (1 Korintiërs 11:1) De Apostel Johannes merkt op dat "wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zelf zo te wandelen, als Hij gewandeld heeft". ( 1 Johannes 2:6) Deze twee, net als alle Apostelen, wisten dat Jezus Christus kwam om het perfecte VOORBEELD te laten zien en dat Christenen, gesterkt door de Heilige Geest Zijn voorbeeld behoren te volgen. Dit was het alledaags begrip in de dagen van de Apostel Paulus, toen het Christendom zich over het Romeinse Rijk verspreidde.
Dus de eerste 40 JAAR van het Christendom volgde, geleid door de Heilige Geest, het "overheersende deel" in de Kerk van God, nog steeds het voorbeeld van Christus in het houden van de wekelijkse en jaarlijkse Sabbatten, die door God geboden zijn. Zij volgden nog steeds het voorbeeld, gegeven door de Jeruzalem Kerk van God! Wie DURFDE dat allemaal te veranderen?Zoals wij gezien hebben was het NIET de Apostel Paulus. Het was zeker NIET iemand van de originele 12 Apostelen. Integendeel, toen de tijdsperiode - toepasselijk de "Duistere Middeleeuwen" genaamd - aanbrak, begonnen misleide valse religieuze leiders praktisch ALLES te veranderen, wat de Christelijke religie totaal verschillend had gemaakt van de heidense sekten in het Romeinse Rijk. Sommigen onderwezen onjuist, dat na de val van Jeruzalem en de verwoesting van de Tempel in 70 nC. , de Christenen niet langer de wet hoefden te houden, zoals Jezus Christus en de Apostelen dat hadden gedaan. Het is belangrijk om op te merken, dat de Apostel Johannes, de laatst overlevende Apostel, het boek Openbaring schreef NADAT de tempel verwoest was. En in dat boek hield hij vast aan de wet van God! "Zalig zijn zij, die Zijn Geboden doen, opdat hun macht zij aan den boom des levens en zij door de poorten mogen ingaan in de stad" (Openbaring 22:14 Staten vert.) Johannes hoorde deze woorden van God en wist hoe belangrijk het is om Hem te gehoorzamen: "En wie overwint en mijn werken tot het einde toe bewaart, hem zal ik macht geven over de heidenen". (Openbaring 2:26) Het is duidelijk, Christenen hielden de Wet, leefden zoals Jezus Christus, lang nadat de Tempel was verwoest! Wetenschappers zijn het er over eens. "De eerste Christenen gingen voort met het vieren van Gods feesten (uit de Bijbel onderwezen feesten), doch in een nieuwe geest, als herdenkingen van gebeurtenissen, die deze feesten aankondigden". (Encyclopædia Britannica, elfde ed. , hoofdstuk 8, pag. 828) Hoe zag het Apostolisch Christendom er werkelijk uit?De meeste belijdende Christenen van vandaag hebben er geen idee van hoe het Christendom in de eerste eeuw er werkelijk uitzag! Toch geloofden en praktiseerden - LANG na het kruis en de ontvangst van de Heilige Geest - alle ware Christenen tientallen jaren een weg van leven en verering, die totaal VERSCHILLEND is van de tegenwoordige belijdende Christenen! HOE verschillend was het?Zoals wij eerder gezien hebben van Professor Davies, namen de vroege Christenen "het voor vanzelfsprekend aan, dat het evangelie doorliep met "de religie van Mozes"; voor hen betekende het Nieuwe Verbond, dat Jezus met Zijn discipelen had gesloten tijdens het laatste Avondmaal... niet, dat het verbond, gemaakt tussen God en Israël niet langer van kracht was. Zij vierden nog steeds de feesten van Het Pascha, Pinksteren en Loofhuttenfeest; zij werden nog steeds besneden, hielden de wekelijkse Sabbat en de Mozaïsche voedsel voorschriften". Subtiel, maar zeker, heeft Satan, de duivel de meeste belijdende dienaren van tegenwoordig misleid, om te geloven, dat het Christendom een "splinternieuwe religie" was - ogenschijnlijk afgesneden van het Oude Testament en de leerstellingen, die God gegeven had door Mozes. En ofschoon sommigen zich er niet bewust van zijn, sloop een bepaalde ANTI-Joodse tendens in het vroege Christendom en heeft zich voortgezet tot op de dag van vandaag! Maar de bijbelse en historische feiten laten zien, dat het Christendom een voortzetting was - een uitbreiding en "verheerlijking" van de leerstellingen, die God gaf door Mozes - NIET iets splinternieuw! Zoals de Apostel Paulus in het Nieuwe testament werd geïnspireerd om aan de Christenen uit de heidenen te Efeze uit te leggen: "Zo zijt gij dan geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is". ( Efeziërs 2:19-20) Een fundamenteel deel van het ware "fundament" van het Christendom waren dus de Schriften en leerstellingen van de Oudtestamentische profeten - die schriften, waar Christus en de Apostelen keer op keer aan refereerden als "Geschriften"! Want Jezus Christus was een besneden Jood. Het was de "gewoonte" van Jezus om de zevende dag Sabbat te houden - samen met de andere Joden. (Lucas 4:16) Verre van het afschaffen van Gods Sabbat, zei Jezus, dat de Sabbat gemaakt was voor "de mens" - NIET alleen voor de Joden en dat Hij "Heer was over de Sabbat". De Sabbat is dus in feite de ware "Dag des Heren", voor zover het een dag van rust en aanbidding betreft! Lang na de kruisiging was het de "gewoonte" van de Apostel Paulus om ook de zevende dag Sabbat te houden. (Handelingen 18:2) Wij zien ook, dat Paulus de jaarlijkse bijbelse feestdagen vierde, zoals het Pinksterfeest (1 Korintiërs 16:8), het Pascha en de Dagen van Ongezuurde Broden (1 Korintiërs 5:7-8) en andere feesten. De ware Kerk van God - 12 MAAL "Kerk van God" genoemd in het Nieuwe testament - begon zelf op de Dag van het Pinksterfeest, één van de zeven jaarlijkse Sabbatten, die God aan Israël gaf. Bij Zijn tweede komst zal Christus zelf bij de "zevende bazuin" terugkeren (Openbaring 11:15) - voorgesteld door het Bazuinenfeest, één van de andere bijbelse Heilige Dagen. En de Levende Jezus Christus, die de hele Bijbel inspireerde, inspireerde ook Zijn dienaar Zacharia om uit te leggen, dat na de tweede komst van Christus de HELE WERELD het Loofhuttenfeest zal vieren! (Lees aandachtig het hele veertiende hoofdstuk van Zacharia) Jesaja zegt ons, dat ook gedurende de spoedig komende millennium regering van Christus, "En het zal geschieden van nieuwe maan tot nieuwe maan en van SABBAT tot SABBAT, dat al wat leeft zal komen om zich voor mijn aangezicht neer te buigen, zegt de Here". (Jesaja 66:23) In feite zijn ware Christenen, die de bijbelse sabbatten en bijbelse feesten vieren, "pioniers". Zij volgen niet alleen het "patroon" van het Apostolisch Christendom, maar zijn de WEG van leven aan het "voorbereiden", die ALLE volken spoedig zullen leren in de Wereld van Morgen! Bijvoorbeeld, de zevende dag Sabbat stelt de regering van Christus voor gedurende het komende zevende millennium van de menselijke geschiedenis. Het is de "rust", die God vanaf het begin gebood. (Hebreeën 4:4) Daarom schreef Paulus onder inspiratie: "Er blijft dus een sabbatsrust voor het volk van God". (vers 9) Het is belangrijk om te weten, dat het Griekse woord, dat hier vertaald wordt met "rust" sabbatismos is - het "houden van de Sabbat" - terwijl katapausin het normale Griekse woord is voor rust nemen en het woord is, dat door de rest van Hebreeën 4 heen gebruikt wordt. Overigens, als U volledig gedocumenteerd BEWIJS wilt hebben, dat Christenen vandaag de dag de bijbelse Sabbat moeten houden, vraagt U dan ons indrukwekkend en absoluut belangrijk boekje aan: Which Day is the Christian Sabbath? (Welke Dag is de Christelijke Sabbat?) Het wordt U gratis op aanvraag toegezonden. Schrijf of bel ons op het dichtstbijzijnde adres, vermeld aan het einde van dit boekje. Gods Sabbat en Zijn jaarlijkse Heilige Dagen stellen Zijn grote PLAN voor. Waar Apostolisch Christendom houdt echter natuurlijk veel meer in dan het houden van de bijbelse Sabbatten. Zoals wij reeds te kennen gaven brengt het een hele MANIER van leven met zich mee, gebaseerd op het voorbeeld van Jezus en Zijn lering, "Er is geschreven, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle woord Gods". (Lucas 4:4 Staten vert.) Jezus VERGROOTTE Gods WetIn de bergrede "schafte" Jezus zeker NIET Gods geestelijke weg af. (Mattheüs 5:17) Integendeel, Hij "vergrootte" de Tien Geboden. Hij legde uit, dat wij niet alleen moesten nalaten andere menselijke wezens te doden, wij mogen zelfs niet met minachting of haat naar hen kijken, (verzen 20-23), want dat is de "geest" van MOORD. Wij behoren zelfs onze vijanden NIET te "haten". Zoals Jezus duidelijk zegt: "Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief en bidt voor wie u vervolgen". (vers 44) Wij mogen NOOIT overspel plegen. Maar, zoals Jezus duidelijk zegt: "Gij hebt gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult geen overspel doen. Maar Ik zeg u, dat zo wie een vrouw AANZIET, om dezelve te begeren, die heeft alrede overspel in zijn hart met haar gedaan".(verzen 27-28 Staten vert.) Aan de eerste Christenen werd geleerd, dat zij op een discrete manier moeten GEVEN - NIET ermee te koop lopen of op eigen naam een grote "stichting" hebben om hun eer in het schenken vast te leggen. (Mattheüs 6:1-4) Ware Christenen moesten regelmatig en in afzondering BIDDEN - NIET voor mensen te koop lopen met hun redenaars talenten of bepaalde woorden of zinnen steeds opnieuw gebruiken in "omhaal van woorden". (verzen 5-13) En ware Christenen moesten zeker regelmatig VASTEN (verzen 16-18), het bijbelse voorbeeld volgend om zich te onthouden van voedsel en water om zichzelf te ootmoedigen en nader te komen tot de onzichtbare God, zoals Jezus deed (Mattheüs 4), Mozes deed (Deuteronomium 9:9, 18) en de Apostel Paulus deed. (Handelingen 9:9) In onze materialistisch tijdperk moeten wij begrijpen, dat de originele Christenen het niet toelieten, dat zij overwonnen werden door de verlangens naar geld of materiële dingen, zoals de meeste belijdende Christenen van vandaag. (Mattheüs 6:19-20) Zoals Jezus later Zijn volgelingen waarschuwde: "De in de doorns gezaaide is hij, die het woord hoort en de zorg van de wereld en het bedrog van de rijkdom verstrikt het woord en hij wordt onvruchtbaar". (Mattheüs 13:22) Integendeel, zoals het boek Handelingen uitlegt: "En de menigte van hen, die tot het geloof gekomen waren, was één van hart en ziel en ook niet één zeide, dat iets van hetgeen hij bezat zijn persoonlijk eigendom was, doch zij hadden alles gemeenschappelijk". (Handelingen 4:32) Het Christendom van de eerste eeuw was regelrecht gebaseerd op de leerstellingen van de "wet en profeten" - met uitzondering van die dierenoffers en wassingen, welke het offer van Christus en de reiniging door de Heilige Geest voorafschaduwden. Deze offers en wassingen hebben afgedaan. (Hebreeën 9:9-12) Maar de geestelijke WETTEN van God zijn NOOIT afgeschaft. Integendeel, zoals Johannes, de geliefde discipel van Jezus, geïnspireerd werd te schrijven: "Hier blijkt de volharding der heiligen, die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren". (Openbaring 14:12) Een Blik op Apostolisch Christendom Als U op de een of andere manier "een kijkje" kon nemen bij het ware Christendom gedurende de eerste eeuw en zelfs daarna, wat zou U dan zien? Met Christus in hen levend door de beloofde Heilige Geest, zouden zij ALLE TIEN van de Tien Geboden houden als een MANIER van leven. Naarmate zij leerden om "WAST op in de genade en in de kennis van onze Here en Heiland, Jezus Christus", (2 Petrus 3:18) zou er in hun gemeenschap praktisch geen MISDRIJF, geen moord, verkrachting, diefstal of bedreiging zijn. Praktisch geen overspel of hoererij. En met uitzondering van zeldzame gevallen van seksuele misdragingen, zou er geen scheiding en hertrouwen zijn. (Mattheüs 5:32) Het is duidelijk, dat dergelijke Christenen GEEN pornografie en GEEN grove seks en geweld in welke vorm dan ook in hun "amusement" zouden hebben - hetzij in boeken, uitvoeringen of (bij hedendaagse Christenen) televisie, films, computerspelen of het Internet. Integendeel, al deze toegewijde, heilzame gezinnen zouden hun "Heer" GEHOORZAMEN; niet slechts Zijn naam gebruiken, terwijl hun levensstijl in tegenstrijd is met alles wat Hij leerde. (Lucas 6:46) Zij zouden rusten en God aanbidden op de zevende dag Sabbat, zoals Hij geboden had en voortdurend door deze bijbelse dag van aanbidding er aan herinnerd worden, dat de ware God de SCHEPPER is van alles wat bestaat. (Exodus 20:8-11) Er zouden bijvoorbeeld NOOIT ware Apostolische Christenen aangetroffen worden, die hun mede Christenen bevochten of uitmoordden - zoals het in de laatste paar eeuwen gebeurde in Frankrijk, België, Duitsland en Italië. In de eerste eeuw van het Christendom baden de leden van Gods Kerk NOOIT tot de doden, de zogenaamde "heiligen" of tot afgoden. Zij aanbaden NOOIT de Maagd Maria. Natuurlijk begrepen zij, dat Maria als normale vrouw op zijn minst ZES andere kinderen had bij haar man, nadat de bovennatuurlijke geboorte van Jezus had plaats gevonden. (Mattheüs 13:55-56) In de eerste eeuw van het Christendom waren de toegewijde dienaren en ouderlingen in de Kerk van God voornamelijk mannen en vaders. (1 Timotheüs 3:1-5; Titus 1:5-9) Hen werd geleerd, dat in "latere tijden" sommigen, door "leerstellingen van demonen", MISLEID zouden worden tot de gedachte, dat het verkeerd is voor mannen - zeker met inbegrip van dienaren of priester - om te trouwen. (1 Timotheüs 4:1-3) Gods dienaren werden opgedragen om in zuivere omgevingen regelmatig samen te komen op de dag, die door God heilig werd gemaakt, Zijn Sabbat: "Verkondig het WOORD, dring er op aan, wederleg, bestraf en bemoedig met alle lankmoedigheid en onderrichting. Want er komt een tijd, dat (de mensen) de gezonde leer niet (meer) zullen verdragen, maar omdat hun gehoor verwend is, naar hun eigen begeerte zich (tal van) leraars zullen bijeenhalen, dat zij hun oor van de waarheid zullen afkeren en zich naar de VERDICHTSELS keren". Inderdaad, zoals wij hebben gezien, heeft de mensheid zich gekeerd naar "verdichtsels". In donkere, bedompte, onheilspellende kathedralen gaan tegenwoordig priesters en dienaren in vreemd uitziende gewaden door onbegrijpelijke rituelen, gezongen gebeden en lezingen met tegenwoord - waarbij zeer zelden de Bijbel zelf wordt uitgelegd. Zij hebben heel weinig te zeggen over de WEG van leven, die Christus en de Apostelen leerden of over het vierde deel van de Bijbel, dat profetisch is of over het echte DOEL, dat door God hier op aarde uitgewerkt wordt. Zoals het Nieuwe Testament duidelijk maakt, zouden de Christenen uit de eerste eeuw "Christus eten" (Johannes 6:57) door voortdurend de Bijbel te bestuderen. Herinner U zich Gods beschrijving van de Bereërs? "Dezen onderscheidden zich gunstig van die te Tessalonica, daar zij het woord met alle bereidwilligheid aannamen en dagelijks de Schriften nagingen of deze dingen zo waren". (Handelingen 17:11) De Christenen uit de eerste eeuw zouden oprecht trachten, met Gods beloofde hulp, te LEVEN bij elk Woord van God. Zij zouden het voorbeeld van Christus van gehoorzaamheid aan Gods Wetten volgen - NIET de wegen, rituelen of religieuze feestdagen, geleerd van de heidenen om hen heen. Nogmaals zij zouden niet alleen geloven in de persoon van Jezus Christus, maar zij zouden geloven en in PRAKTIJK BRENGEN, wat Hij leerde: "Indien iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord bewaren en mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en bij hem wonen". (Johannes 14:23) En zij zouden geloven wat de Apostel Johannes schreef aan het einde van de Apostolische eeuw: "wat gij van den beginne gehoord hebt, moet in u blijven. Indien in u blijft, wat gij van den beginne gehoord hebt, dan zult gij ook in de Zoon en in de Vader blijven". (1 Johannes 2:24) De meeste Christenen uit de eerste eeuw zouden de fundamentele leerstelling van de Apostel Paulus grondig begrepen hebben: "Met Christus ben ik gekruisigd en toch leef ik, dat is, niet meer mijn ik, maar Christus LEEFT in mij. En voor zover ik nu nog in het vlees leef, leef ik door het geloof van de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven". (Galaten 2:20) De Bijbel maakt duidelijk, dat "Jezus Christus is gisteren en heden DEZELFDE en tot in eeuwigheid". (Hebreeën 13:8) Ware Christenen zouden dus - doordat Christus in hen leeft - De Tien Geboden GEHOORZAMEN, zoals Jezus deed; de zevende dag Sabbat en bijbelse Heilige Dagen houden, zoals Jezus deed en de hele WEG van leven volgen, zoals door Jezus Christus en de originele Apostolische Kerk vorm is gegeven. Wanneer zij samen vereerden, samen zongen en elkaar dienden, zouden zij vervuld zijn van LIEFDE - met verering en aanbidding naar de Grote God en met vriendelijkheid en zorgzaamheid naar elkaar. Want Christus zou Zijn liefdevolle, dienende en gehoorzaam leven in hen leven. En zij zouden vervuld zijn met en geleid worden door Gods Geest. (Romeinen 8:14) Die ware liefde van God vloeit door het rivierbed van de Tien Geboden. Zoals de geliefde Apostel van Jezus uitlegt: "Want dit is de LIEFDE Gods, dat wij zijn GEBODEN BEWAREN. En zijn geboden zijn niet zwaar". (1 Johannes 5:3) Hoe was de Waarheid Verloren gegaan?Sommigen onderwijzen, dat aan hun denominatie het recht was gegeven om de leerstellingen van Christus te veranderen en dat door dit recht hun leden niet langer de geboden van Christus hoeven te gehoorzamen of Zijn voorbeeld te volgen. De grootste belijdende Christelijke sekte noemt zichzelf zowel universeel als Apostolisch en beweert, dat de oorsprong van haar menselijke leiderschap bij de Apostel Petrus ligt, van wie het beweert het recht te hebben ontvangen om bijbelse doctrines te veranderen, terwijl Petrus zelf dit nooit heeft gedaan. Oprechte leden van die kerk zouden geschokt zijn als zij vernemen, dat vele van degenen, die zich tegenwoordig Christenen noemen, hun geloof niet naar Petrus kunnen terugvoeren, maar naar Simon Magus, die in Handelingen 8 wordt genoemd! Deze Simon Magus was de kern van de afvalligheid, die in de Apostolische Kerk veel van de leerstellingen van Christus verwierp. De Schrift vertelt, dat allen in Samaria aandacht schonken aan Simon Magus, als een groot iemand en noemden hem "de grote kracht van God". (Handelingen 8:9-10) Die uitdrukking verklaart Simons "recht om de drager van goddelijke openbaring te zijn". (The New Testament Environment, Lohse, pag.269) Simon werd gedoopt en werd een Christen in naam, maar de Apostel Petrus herkende in Simon, "...dat gij gekomen zijt tot een gal van bitterheid en een warnet van ongerechtigheid".(Handelingen 8:23) De Samaritaanse religie van Simon was ook grotendeels beïnvloed door Griekse filosofen en vroegchristelijke schrijvers beschimpten hem. Eerdman's Handbook to the History of Christianity (Eerdmans Handboek over de Christelijke Geschiedenis) schrijft, "Vroegchristelijke schrijvers zagen Simon als de bron van alle afvalligheid". (pag.100) in hun artikel over Simon Magus identificeert Encyclopædia Britannica (elfde ed.) hem als de "stichter van een school voor Gnostici en als een vader van de afvalligheid". De beroemde historicus Edward Gibbon zegt, dat de Gnostici "vele sublieme, maar duistere geloofspunten, die zij ontleenden aan Oosterse filosofie, vermengden met het geloof van Christus". (The Triumph of Christendom in the Roman Empire (De triomf van het Christendom in het Romeinse Rijk) pag. 15) Simon Magus en anderen streefden ernaar een versmelting van religies te creëren door vermenging van populaire godsdienstoefeningen met hun filosofieën en bedekt door toevoeging van de woorden van Christus om een religie te creëren, die grote acceptatie zou kunnen verwerven. Zoals de bekende historicus Will Durant schreef:
In de vierde eeuw na Christus adopteerde de Romeinse keizer Constantijn het Christendom als zijn religie. Wellicht kan men beter zeggen, dat hij het "aanpaste", aangezien het originele Apostolische Christendom onder zijn keizerlijke invloed DRAMATISCH was veranderd. Onder leiding van Constantijn werd in 325 nC. het concilie van Nicaea gehouden. Ofschoon hij nog niet gedoopt was, had Constantijn de leiding van de openingszitting van het concilie en nam deel aan de discussies, ervan overtuigd zijnde, dat het zijn plicht als keizer was om toezicht te houden op het vaststellen van leerstellingen voor de kerk. Maar gaf Constantijn leiding aan het concilie als een gewezen heiden, die nu een Christen geworden was of gebruikte hij het concilie van Nicaea om zijn heidense achtergrond te laten doordringen in wat het "officiële" Christendom zou worden? De respectabele historicus Paul Johnson merkte het volgende op betreffende de religieuze opvattingen van Constantijn:
Wanneer U de bovenstaande historische aanhalingen aandachtig leest, zult U begrijpen, dat al deze VALSE denkbeelden en meer werden verweven in wat "de heersende stroming" in het Christendom werd. Gedurende de toepasselijk genoemde "Donkere Middeleeuwen" waren bijna alle aspecten van het HEIDENDOM ingevoerd in het belijdende Christendom; valse denkbeelden van het "mysterie van de Mis", de aanbidding van de Maagd Maria rechtstreeks gevormd naar de aanbidding van de heidense godin; het idee van een "kleine Heer Jezus", geboren op 25 december, "kerstmis" genoemd en dit aansluitend met alle heidense rituelen van de Saturnalia. Eeuwen later waren de Protestantse "hervormers" in staat ENKELE van de problemen te zien van deze Romeinse religie. Maar de meeste van de heidense denkbeelden waren zo grondig in hun verstand doorgedrongen, dat de hervormers slechts een paar "oppervlakkige" veranderingen maakten. De "Reformatie" Hervormde Zeer WeinigMartin Luther - de "vader" van de Reformatie - en andere hervormers hielden nog vijandige houdingen ten opzicht van alle "Joodse" dingen, inclusief de Sabbat van Jezus Christus, de jaarlijkse feestdagen en in feite, letterlijke gehoorzaamheid aan de Tien Geboden. Dat is één reden, waarom Martin Luther vrijmoedig iets toevoegde aan Gods eigen Woord! In de Lutherse vertaling van het Nieuwe Testament voegde hij doelbewust het woord "alleen" toe aan Romeinen 3:28. Luther was zo onbuigzaam ten opzichte van de noodzaak van gehoorzaamheid aan Gods Wet - waarschijnlijk verwarde hij het met de Katholieke kerkelijke wet en Katholieke rites - dat hij een woord toevoegde aan Gods geïnspireerde openbaring! In de Nieuwe NBG vertaling luidt Romeinen 3:28: "Want wij zijn van oordeel, dat de mens door geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken der wet". Luther voegde het woord "alleen" toe (sola in het Latijn), zodat de zin in zijn Duitstalige Nieuwe Testament werd "gerechtvaardigd door geloof alleen" - een duidelijke onjuiste verandering, zonder staving in de tekst. Wanneer een criticus een bezwaar opwierp tegen zijn veranderingen van de Schrift, antwoordde Luther hooghartig: "Als de Paus zichzelf onnodig ergert over het woord sola, kunt u onmiddellijk antwoorden: 'Het is de wil van Dr. Martin Luther', dat het zo moet zijn". (John Alzog, Manual of Universal Church History, (Handboek van de Universele Kerkgeschiedenis), Dublin: M.H. Gill and Son, 1902, pag. 199) En uit gezaghebbende bron kunnen wij toevoegen, dat er nooit een andere reden werd gegeven voor dergelijke onbijbelse veranderingen. Wat betreft Luthers eigen persoonlijke doctrinaire overtuigingen; Martin Luther was een echte eigenwijze man. Zijn derde verhandeling van 1520, Over Christelijke Vrijheid, beweert dat een Christen geestelijk niet onderworpen is, noch aan mens, noch aan enige wet. Hij beweerde, dat sinds wij gerechtvaardigd zijn door geloof alleen, wij niet langer verplicht zijn om de wet van God te houden. En, zoals bekend, noemde Luther het boek Jakobus een "epistel van stro", omdat Jakobus onmiskenbaar de noodzaak van gehoorzaamheid aan de Tien Geboden onderwees! Zie Jakobus 2:10-12: "Want wie de gehele wet houdt, maar op één punt struikelt, is schuldig geworden aan alle geboden. Want Hij, die gezegd heeft: Gij zult niet echtbreken, heeft ook gezegd: Gij zult niet doodslaan. Indien gij nu geen echtbreuk pleegt, maar wel doodslag, zijt gij toch een overtreder van de wet geworden. Spreekt zó en HANDELT zó als mensen past, die door de wet der vrijheid zullen geoordeeld worden". Het is overduidelijk, dat Jakobus op deze plaats van het geïnspireerde H.Schrift spreekt over de tien "punten" van de Tien Geboden. Hij zegt van Christenen om de HELE wet te houden. Jakobus eindigt dan met het onderwijzen van Nieuwtestamentische Christenen om te "spreken en de DOEN", zoals degenen, die door Gods wet GEOORDEELD WORDEN. De Protestantse hervormers namen, ofschoon waarschijnlijk oprecht, dus het meeste over van de anti-wet, anti-gehoorzaamheid houdingen, die zij hadden overgenomen in hun rebellie tegen "Moeder Rome". Toch waren zij, net als Rome, nog betrokken bij een heidens systeem van valse leerstellingen, verkeerde Heilige Dagen en valse denkbeelden van God, dat God Zelf in Openbaring 17:4-5 beschrijft: "En de vrouw was gehuld in purper en scharlaken en rijk versierd met goud, edelgesteente en paarlen en zij had in haar hand een gouden beker, vol gruwelen en de onreinheden van haar hoererij. En op haar voorhoofd was een naam geschreven, EEN GEHEIMENIS: HET GROTE BABYLON, MOEDER VAN DE HOEREN EN VAN DE GRUWELEN DER AARDE". Toen deze vorm van "Christendom" een staatsgodsdienst werd, "bekeerden" massa's vroegere heidenen zich. Velen deden dit meer uit gemak dan uit overtuiging en hielden hun oude geloofsovertuigingen voor hun eigen. Anderen gingen over naar het nieuwe syncretisch geloof, ongeschoold in haar overtuigingen en slechts in staat de meest elementaire instruktie te ontvangen. Een Heidens Geworden "Christendom"De kerk verkreeg van Constantijn en het Keizerrijk niet alleen nieuwe leerstellingen, maar ook nieuwe bestuursregels. Rome had een lang gevestigde staatsgodsdienst en haar rituelen waren ondergebracht in dit schipperende Christendom. Will Durant merkt op:
Toen nieuwe en valse elementen aan dit "Christendom" werden toegevoegd, werden de authentieke elementen verdrongen. Soms gebeurde dit door antisemitische gevoelens. Omdat Jezus Christus fysiek van de stam van Juda was, verloochenden vele Gnostici Zijn lijfelijke verschijning - zij weigerden te accepteren, dat hun God van deze veel verachte stam was. Anderen verdraaiden de leringen van Christus, omdat zij de natie haatten, waar die leringen vandaan kwamen. Zij wisten, dat Christenen de "Joodse" Heilige Dagen vierden en andere gebruiken aanhingen, die heidense waarnemers aanstootgevend vonden. De vroeg kerkelijke historicus Eusebius schreef over degenen, die vasthoudend aan deze gevoelens, het Nieuwtestamentische Pascha, dat Christus vierde, trachtten te vervangen door het wereldse Paasfeest (Easter festival), overgenomen uit de Ishtar aanbidding: Een Zeer "Verschillende" Weg Inderdaad, velen dachten, dat "wij van onze Verlosser een andere weg ontvingen". Maar die weg staat niet in de Bijbel. In plaats daarvan wordt het gevonden in de gebruiken van de Grieken en Romeinen en andere Europese bekeerlingen, die het Christendom uiterlijk aannamen, maar hun oude gebruiken behielden. Na verloop van tijd bedolven deze oude gebruiken de leerstellingen van Jezus Christus en de Apostelen, zoals hieronder door John Romer wordt besproken:
Wij kunnen dus zien, dat het ware Christendom vanaf het begin werd tegenwerkt door degenen, die het wilden afkeren van de ware God, wiens geboden door Jezus Christus werden gehandhaafd. Maar vele belijdende Christenen van tegenwoordig realiseren zich niet waar die geboden vandaan kwamen en wie deze op de Berg Sinai verkondigde. De God van het Oude TestamentIn Mattheüs 22:42-45 stelde Jezus de religieuze leiders op de proef: "Wat dunkt u van de Christus? Wiens zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: Davids Zoon. Hij zeide tot hen: Hoe kan David Hem dan door de Geest zijn Here noemen, als hij zegt: De Here heeft gezegd tot mijn Here: Zet U aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden onder uw voeten gelegd heb. Indien David Hem dus Here noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn"? De Farizeeën waren niet instaat te antwoorden. Want zij wisten, dat Koning David van Israël zeker geen menselijke "heer" had. Dit schriftgedeelte moest twee persoonlijkheden beschrijven in Gods Gezin - de één groter dan de ander. En, zoals het voor ons duidelijk moet zijn, aan de directe "Heer" van David - degene, die later Jezus van Nazareth werd - was gezegd, aan de rechterhand van de Vader te zitten, TOTDAT het tijd voor Hem was om Koning der koningen te worden. De Joden wisten echter, dat de komende Messias een letterlijke "zoon van David" zou zijn. Hoe kan deze ook "Heer" van David zijn en toch nog een "grotere" Heer hebben, die Hem zegt wat Hij moet doen? In 1 Korintiërs 10:1-4 lezen wij, dat het Oude Israël gedoopt was in Mozes en zij allen "hetzelfde geestelijke voedsel aten, en allen dezelfde geestelijke drank dronken, want zij dronken uit een geestelijke ROTS, welke met hen medeging, en die ROTS was de Christus". Opnieuw is het duidelijk - zoals verschillende Bijbel commentaren erkennen - dat de geestelijke Persoonlijkheid, die zich bezig hield met het oude Israël, Degene was, die Christus werd. Want, zoals wij hebben gezien, zei Jezus, dat "niemand" ooit "God" gezien had - kennelijk doelend op Degene, die wij de Vader noemen. Nochtans zien wij, meteen na het geven van de Tien Geboden en enkele van de Statuten aan het oude Israël, dat de "God van Israël" inderdaad verscheen aan enkele van de leiders van Israël! "En Mozes klom op met Aaron, Nadab en Abihu en zeventig van de oudsten van Israël. En zij zagen de God van Israël en het was alsof onder zijn voeten een plaveisel lag van lazuur, als de hemel zelf in klaarheid. Maar tot de vooraanstaanden der Israëlieten strekte Hij zijn hand niet uit; zij aanschouwden God en zij aten en dronken". (Exodus 24:9-11) Dus meer dan 70 leiders van Israël "ZAGEN de God van Israël" - NIET God de Vader, maar het "Woord", die later Jezus Christus werd. (Johannes 1:1-12) Kan het nog duidelijker?
Als alle belijdende Christenen de WAARHEID onderwezen hadden gekregen dat Degene, die hun Verlosser werd, Degene is, die de Tien Geboden gaf, zouden hun daden wellicht heel verschillend zijn geweest. De wereld zou waarschijnlijk een veel veiliger plaats zijn! Iedereen zou beseffen, dat ware Christendom een Wets getrouwe religie is - een WEG van leven gebaseerd op de machtige geestelijke wet van God. Zij zouden leren, dat - ofschoon niemand plotseling perfect is en ons wordt geboden om te GROEIEN in het karakter van Christus - het mogelijk is om het inspirerende voorbeeld van Christus te volgen door Zijn Geest in ons. Hoe Kan een Christen Leven, zoals Christus dit Deed?De Bijbel maakt het duidelijk, dat Christenen Gods Geboden moeten houden. De Apostel Johannes schreef: "En hieraan onderkennen wij, dat wij Hem kennen: indien wij zijn geboden bewaren. Wie zegt: Ik ken Hem, en zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar en in die is de waarheid niet; maar wie zijn woord bewaart, in die is waarlijk de liefde Gods volmaakt. Hieraan onderkennen wij, dat wij in Hem zijn. Wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zelf zo te wandelen, als Hij gewandeld heeft". (1 Johannes 2:3-6) Maar hoe kunnen Christenen wandelen: "zoals Hij wandelde"? Een Christen gehoorzaamt de wet niet in zijn eentje, maar door de kracht van Christus, die in hem leeft. Paulus gaat verder door te benadrukken, dat het houden van de wet komt door de genade van God en dat het houden van de wet GEEN genade verwerft. "Ik ontneem aan de genade Gods haar kracht niet; want indien er gerechtigheid door de wet is, dan is Christus tevergeefs gestorven".(Galaten 2:21) Door Gods genade ZAL een bekeerde Christen de wet houden; maar zonder die genade, zal GEEN ENKELE prestatie rechtvaardigheid en verlossing brengen. Wat Moet een Christen Doen?Men kan een ware Christen herkennen als iemand, die met de hulp van Christus, ernaar streeft om bij elk woord van God te leven. (verg. Mattheüs 4:4) "Gij dan zult volmaakt zijn, gelijk uw hemelse Vader volmaakt is". (Mattheüs 5:48) Door overgave aan Jezus Christus zullen de vruchten van de Geest meer en meer zichtbaar worden in het leven van een Christen. Een Christen is meer dan iemand, die de waarheid "kent". De Gnostici geloofden, dat "wetenschap" verlossing bracht en tegenwoordig zouden sommigen ontkennen, dat men iets moet "doen" als een gelovige Christen. Nochtans geeft de H.Schrift een heel andere opdracht: "En weest daders des woords en niet alleen hoorders: dan zoudt gij uzelf misleiden". (Jacobus 1:22) Christenen moeten DOEN, zoals Christus deed. In de "grote Opdracht" droeg Hij Zijn discipelen op "Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden AL wat Ik u bevolen heb. En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld". Christenen moeten Zijn boodschap brengen naar "alle volken" en "alle dingen" onderwijzen, wat Hij gebood! Zij mochten Zijn boodschap NIET zodanig VERANDEREN, dat het tegenwoordig bijna onherkenbaar is! Helaas zijn velen, zie zichzelf tegenwoordig Christenen noemen - zelfs Christenen, die de geboden onderhouden... van richting veranderd. Terwijl zij zeggen, dat zij "de bruid moeten voorbereiden" (de kerk) op de terugkomst van Christus, veronachtzamen zij de instructies van de bruidegom. Daarom heeft de Levende Kerk van God U dit boekje gezonden en drukken wij boekjes, tijdschriften en een Bijbel Studie Cursus en andere publicaties. Daarom zenden wij de Tomorrow's World (Wereld van Morgen) t.v.-uitzending uit. Daarom gebruiken wij Internet en andere hulpmiddelen, waarin God ons voorziet om Zijn werk te doen, waartoe Hij deuren opent om Zijn Boodschap aan de wereld te geven als een getuigenis voordat Hij terugkomt! Het is belangrijk, dat al onze lezers volledig inzien, dat wij in dit Werk - wij in de staf van het tijdschrift Tomorrow's World (Wereld van Morgen) en inderdaad, wij allen, die betrokken zijn bij dit Werk van de Levende Kerk van God - allen toegewijd zijn aan de taak van het HERSTEL VAN APOSTOLISCH CHRISTENDOM! Wanneer U onze artikelen en boekjes leest en wanneer U het programma Tomorrow's world bekijkt is het belangrijk, dat U herkent waar wij vandaan komen.
Wanneer de tijd van Gods tussenkomst in de menselijke zaken nadert en de spoedig komende GROTE VERDRUKKING, is het absoluut belangrijk, dat U en Uw geliefden er zeker van zijn, dat U waarlijk aan Jezus Christus toe behoort - de Christus van de Bijbel. Dat U God aanbidt "in geest en in waarheid". (Johannes 4:23) En dat U een deel bent van de ware Kerk van God, die Apostolisch Christendom onderwijst en praktiseert - het Christendom van Jezus en de originele Apostelen. "Wie een oor heeft, die hore, wat de Geest tot de gemeenten zegt". • • • • • • • LiteratuurDe Levende Kerk van God biedt een variatie aan publicaties gratis aan, inclusief een Bijbel Studie Cursus, boekjes en het tijdschrift: Tomorrow's World. (U.S.A. versie) Onderstaande boekjes kunnen U helpen het Plan van God voor U en voor de Wereld beter te begrijpen. Het aanvragen van de gratis literatuur kunt U bij het dichtstbijzijnde kantoor doen. ( Zie Regionale Kantoren)
De literatuur van De Levende Kerk van God heeft geen abonnementsprijs. Deze gratis publicaties worden mogelijk gemaakt door tienden en giften van de leden van de Levende Kerk van God en door hen die gekozen hebben om medewerker te worden om het Ware Evangelie van Christus te verkondigen.
• • • • • • • |